Bezoekersparade

Met Sanne en Robin aan de Wii

Iedereen is wel zo’n beetje op de hoogte van ons bezoek in Meijel en dus proberen we zo veel mogelijk familie en vrienden te zien. Alex wordt overal ontzettend verwend met cadeaus en als ouders mogen we wel stellen dat hij zich keurig gedraagt en steeds een goede indruk maakt. Ook ons tweede kindje wordt goed bedacht, de kleine meid heeft aan het eind van deze reis al een fraaie garderobe bij elkaar verzameld.

Op donderdagavond  kwam An op bezoek voor ons ‘jaarlijkse avondje Chinees’. De babi pangang smaakte na zo’n lange tijd echt heerlijk! Ook Alex heeft deze keer voor het eerst echt goed gegeten, rijst met saus en kroepoek, tot zijn buikje er bol van stond.

Voor vrijdag stond een bezoekje aan Heesch op de planning, waar we eens zijn gaan kijken waar (schoon)zusje Moniek en haar gezinnetje tegenwoordig wonen. Het was erg leuk om iedereen na zo’n lange tijd weer te zien, Robin en Sanne waren in het afgelopen jaar enorm veranderd! Dat ook zij er een broertje of zusje bijkrijgen volgend jaar zal geen enkel probleem zijn, ze waren ontzettend lief voor Alex en speelden volop met hem. Binnen de kortste keren zat Alex bij ze op schoot en werd aan het handje meegenomen of ergens naar toe gedragen. Hij had de middag van zijn leven!

’s Avonds zijn we met z’n allen gaan eten in een nabijgelegen pannenkoekenrestaurant. Er stonden de heerlijkste pannenkoeken op het menu en voor de kinderen was er een flinke speelkamer vol leuke dingen. De kids hebben daar samen air hockey gespeeld en dat was verschrikkelijk leuk om te zien. Alex viel op weg naar huis als een blok in slaap… niet verwonderlijk!

De grote wissel

Tuut tuut!

Op woensdag kwam er een eind aan ons verblijf in Eindhoven en zijn we met alle bagage in de Swift naar Meijel vertrokken.Voor Alex ging er weer een nieuwe wereld open, allemaal nieuwe speeltjes en een nieuw huis om te ontdekken. Opa had voor hem een trapauto gevonden en opgeknapt en ook een driewieler om op te crossen. Jammer alleen dat het weer zo somber, koud en guur is (en blijft), anders had hij veel meer buiten kunnen spelen!

In de huiskamer stonden papa’s oude tafel en stoel voor hem klaar en een boel speeltjes die opa en oma voor hem verzameld hebben de afgelopen maanden. Van tante Mieke stond al een cementfabriek van Thomas de Trein klaar om uit te pakken, en er waren enkele treintjes om direct mee aan de slag te gaan. Binnen de kortste keren stond het huis natuurlijk op z’n kop, overal speelgoed en een tevreden Alex die ‘tuut tuut’, ‘broem broem’ of ‘baa baa’ riep.

Aan papa's oude tafel

Tot op heden vermaakt hij zich dus prima, alleen het eten blijft een strijd. Gisteravond was An op bezoek met een flinke portie Chinees en dat was de eerste keer dat de kleine boef eens lekker heeft zitten smikkelen. Nasi met saus en kroepoek en af en toe een klein stukje babi pangang. Fantastisch om te zien hoe hij de ene lepel na de andere in zijn mond stopte. Hopelijk lust hij vanavond ook nog de restjes.

Efteling en zo

De Nederlandse weermannen moeten denk ik nog maar eens op cursus want sinds we hier zijn hebben ze de voorspellingen nog niet vaak goed gehad. Voor maandag stond half bewolkt weer op het programma en zo’n 13 graden, een prima dagje voor een bezoek aan de Efteling bijvoorbeeld. Het was ’s morgens wel mistig maar dat zou wegtrekken dus we lieten ons niet ontmoedigen door de nevelige aanblik.

Maar na een paar uur was het nog steeds mistig en het leek wel kouder te worden in plaats van warmer. Aan het eind van de middag waren we ronduit verkleumd! We zochten dus maar zo veel mogelijk dingen op waar we naar binnen konden. Met Alex zijn we tot twee keer toe in het Carnaval paradijs geweest, in de caroussel en het stoomtreintje. Ook het sprookjesbos vond hij erg mooi, vooral de paddestoelen. Hij beleefde alles heel anders dan vorig jaar. Deze keer vond hij de wolf van de wolf en de zeven geitjes maar eng, net als de draak die de goudkist bewaakt. Maar de sprookjesboom en de dansende schoentjes vond hij dan weer erg mooi. Bovendien kon hij mooi zijn woordenschat oefenen op de vele dingen die hij zag.

Het was een erg leuke dag, alleen veel te koud. Ook Alex was helemaal koud, we hoopten maar dat hij er niks aan over zou houden. ’s Avonds voelde hij erg warm aan en hebben we hem kinder-ibuprofen gegeven. Hierop heeft hij goed geslapen, maar ’s morgens was het duidelijk dat hij koortsig was. Van onze plannen om naar het spoorwegmuseum in Utrecht te gaan kwam dus niks. We moesten naar het consulaat in Amsterdam en zijn dus maar halsoverkop in de trein gesprongen terwijl opa en oma op de zieke Alex pasten. Tegen een uur of een waren we weer terug en Alex was tegen die tijd al weer aardig opgeknapt. Maar de rest van dag mocht hij toch nog lekker ziekjes zijn, met dvd’s op de bank, een pyama aan en vooral heel veel knuffels van iedereen.