Boem… AU!

Een buil en een snee, maar wel een dappere meid

Eerder deze week was ik nog aan iemand aan het vertellen over de twee trips naar de Eerste Hulp die we met Alex gemaakt hebben toen hij iets kleiner was en op dat moment bedacht ik me dat we met Nova gelukkig nog niks aan de hand hebben gehad. Dat mag een wonder heten, want ze is van nature een behoorlijk wilde tante en haar stuiterbal van een broer maakt het leven er niet veel veiliger op.

Natuurlijk heb ik met die gedachten het noodlot over ons uitgeroepen, want vanmiddag was het BOEM en AU en hop, de auto in naar de Eerste Hulp. Nova was samen met Alex krijgertje aan het spelen en ze viel precies met haar hoofd tegen de hoekrand van het bureau. Boven haar oog zwol het direct flink op, alsof er een ei onder haar huid zat en bovendien had ze een kaarsrechte snee. Het zag er lelijk uit en het was moeilijk in te schatten hoe ver de zwelling zou ontwikkelen, dus dan maar liever het zekere voor het onzekere.

Een mooie plakker verdiend

Eenmaal bij triage vroegen ze of Nova na de val haar bewustzijn had verloren of had moeten overgeven en aangezien dat niet het geval was, was snel duidelijk dat ze geen hersenschudding had of een bloeding. Daarmee was haar geval duidelijk geen hoge prioriteit en uiteindelijk kwam na anderhalf uur een dokter om alles nog eens even te bekijken. De wond werd schoongemaakt om te zien hoe diep het was en daaruit bleek dat hechtingen ook niet nodig waren. We moeten de snee goed verzorgen en insmeren met antibiotica creme en dan zou ze er littekenvrij vanaf moeten komen. Verder heeft Nova een fikse buil die de komende dagen wel prachtige kleuren zal krijgen. We zullen maar af en toe een foto maken zodat ze later kan zien dat ze haar eerste echte ‘oorlogswond’ te pakken had toen ze 14 maanden was.

Beiroet

Na een zeer warm en gelukkig kortdurend verblijf in Abu Dhabi is Rob vandaag verder gereisd naar Beiroet. Het is de hoofdstad en tevens belangrijkste haven van Libanon. Hoeveel mensen er wonen is moeilijk te zeggen, want de laatste volkstelling dateert al van zeer lang geleden. In 2001 werd de bevolking geschat op ruim 2 miljoen, het zal er nu dus wel een eindje boven zitten. Naar verluidt is het vanuit toeristisch oogpunt een zeer bijzonder land, want je kunt er op dezelfde dag zowel skien als lekker aan het strand liggen. Het klimaat is er in ieder geval prettiger dan op de vorige bestemming en lijkt meer op dat van de kust van South Carolina. Je kunt er, in tegenstelling tot Abu Dhabi,  overdag dus gewoon buiten komen!

Zicht op Beiroet
"De parel van het Midden-Oosten"

Omdat het een werkbezoek is waarbij de klant flink gepaaid moet worden, staan er de nodige leuke dingen op het programma. Zo staat er een bezoek aan de Jeita Grotto gepland, een toeristische trekpleister op zo’n 18 kilometer buiten Beiroet die bij de top 14 zat bij de meest recente verkiezing voor de 7 Nieuwe Wereldwonderen. Je kunt er blijkbaar alleen met een boot naar binnen omdat er een rivier door de grot stroomt. Er zijn tekenen dat de grot al in de prehistorie bewoond werd, dus het klinkt als een indrukwekkend bezoek. We hopen maar dat Rob de camera veelvuldig zal laten klikken zodat we over een paar dagen kunnen meegenieten van al het moois.

Byblos: wat een straf om hier te moeten werken

Als tweede uitstap is er een stadswandeling door de plaats Byblos gepland. Het ligt zo’n 42 km ten noorden van Beiroet enhet is pas in 1921 door archeologen ontdekt en vervolgens zorgvuldig uitgegraven. Er zijn restanten te vinden van tempels die dateren uit 2700 v.C. dus je mag gerust stellen dat het een historisch bezoek is. Het is een plaats waar antiek en modern elkaar ontmoeten, want toeristen kunnen er alles vinden wat hun hartje begeert: zowel de rijke geschiedenis van de eeuwenoude gebouwen als de gemakken waar de hedendaagse reiziger behoefte aan heeft. Eigenlijk is het jammer dat Rob moet werken, want aangezien zijn hotel in Beiroet een heus resort in de bergen is, klinkt het al bijna als een kleine vakantie!

Far away

Omdat Alex nog niet begrijpt dat hij op een aardbol woont en dus op een rond oppervlak, laat staan hoe groot dat oppervlak is, hebben we hem op de kaart aangewezen waar opa en oma wonen en hij heeft vooral onthouden dat dat ‘far away’ is. Als papa tegenwoordig reist en we duiden op de kaart aan waar hij naar toe is (onlangs bijvoorbeeld Chicago), roept Alex al snel “Papa is far away in een hotel”. Welnu, op dit moment is dat een waarheid als een koe, want Rob is vandaag, na een reis van ongeveer een etmaal,  aangekomen in Abu Dhabi in de Verenigde Arabische Emiraten (VAE).

De skyline van Abu Dhabi

Het is er, nu ik dit schrijf, een uur of drie ’s nachts en de temperatuur is er 29 graden, gevoelstemperatuur 33. Dat is nog wel een graadje erger dan hier! Rob logeert op de 9de verdieping van een hotel met 25 etages, dus dat geeft wel te denken over de skyline van Abu Dhabi. Ik heb de plaats opgezocht op Wikipedia om iets meer te weten te komen over het gebied, want wat me van het Midden-Oosten voornamelijk bijblijft uit het nieuws is dat het er behoorlijk kan rommelen.

Om nog even bij het klimaat te blijven, in mei is de gemiddelde temperatuur er 44 graden op het warmste punt van de dag en 30 graden op het ‘koelste’ punt in de nacht. De gemiddelde regenval in milimeters: 0. Zandstormen komen tussen juni en september geregeld voor, dus laten we maar hopen dat dat Rob bespaard blijft als hij morgenvroeg van het hotel naar het kantoor van zijn klant wandelt.

Van de VAE, waar er in totaal zeven van zijn (de andere zijn Ajman, Dubai, Fujairah, Ras al-Khaimah, Sharjah en Umm al-Quwain) is het zo’n 900.000 inwoners tellende Abu Dhabi het grootst en meest welvarend. De zeven emiraten zijn elk een soort op zichzelf staande monarchie waar de afzonderlijke emirs de absolute macht hebben over hun eigen stukje. Maar omdat er een president is die de zeven emiraten overkoepelt, is deVAE geen constitutionele monarchie en ook geen zuivere republiek. Het is maar dat je het weet.

Wie alles goed kan uitspreken, verdient een snoepje

Het verblijf van Rob in de VAE is overigens niet van vreselijk lange duur. Morgen vliegt hij al weer verder naar Beirut in Libanon, waar het eerder deze week trouwens wel rommelde. Zoals al gevreesd werd, is het geweld in Syrie aan het overslaan naar buurland Libanon. De onrust vindt vooral plaats in het gebied rondom de grens met Syrie, dus vooralsnog hoef ik me geen zorgen te maken. Het zou jammer zijn als Rob vroeger terug zou moeten komen, aangezien hij in Beirut een leuk programma voor de boeg heeft. De spiegelreflexcamera is mee, dus hopelijk kan hij aan het eind van de week, als hij weer terug is, zelf een stukje schrijven over zijn belevenissen aldaar.