Klussen

Nu we de sleutels van ons nieuwe huis hebben, zijn we er ieder vrij moment te vinden om te klussen. We hebben nu twee kamers geschilderd en zijn de komende week nog wel zoet met gordijnrails en gordijnen hangen, wat meubels en andere zaken kopen en in elkaar zetten zodat we zoetjesaan de overstap kunnen maken om er definitief onze intrek te nemen. We hebben er veel plezier in en ook Alexander draagt graag een steentje bij.

Diepe dalen… hoge pieken!

Like the sign says: sold!Vandaag kunnen we ons geluk niet op, want na lang vechten, eindeloze papieren rompslomp, veel nee en weinig ja, frustratie, zenuwslopend wachten en vooral heel veel doorzettingsvermogen hebben we dan eindelijk de sleutels van ons nieuwe huis in ontvangst mogen nemen! Niet meer verwacht, toch nog gekregen. De andere kopers waren in de tussentijd afgehaakt, een extra geluk voor ons want zij hadden wel degelijk een hoger bod op het huis uitgebracht. Het had echt niet veel gescheeld of het hele feest was niet doorgegaan.

Afgelopen weekend zijn we al gaan zoeken naar meubilair en hebben een slaapkamer, woonkamer en koelkast uitgezocht. Die worden in de loop van de komende twee weken geleverd en dan kunnen we onze definitieve intreknemen. Vandaag zijn we al begonnen met de eerste stapjes om de boel schoon te maken en aan te kleden. We zijn heel benieuwd hoe alles er straks uitziet als ook de spullen uit Belgie arriveren.

In ieder geval is dit een gelegenheid om iedereen hartelijk te danken voor het meeleven met onze strijd een huis te bemachtigen. We hebben de felicitaties en troostberichten in grote getale ontvangen en erg gewaardeerd. Alsnog geopend: casa Hanssen!

Hoge pieken, diepe dalen

Te koop...Ik ben iemand die zijn verwachtingen het liefst een beetje binnen de perken houdt. Dan word je vaak verrast en als er iets mis gaat, valt het ook niet zo tegen. Toen we twee weken geleden tegen alle verwachtingen in de toezegging kregen dat we ons droomhuis mochten kopen en we een hypotheek zouden krijgen, gingen we dan ook helemaal los! We hadden de hele zaak al afgeschreven en door het oog van de naald was het dan toch gelukt. Geweldig!

We zijn direct enthousiast gaan shoppen, nu kon het immers! Van de ene winkel naar de andere, zoeken naar meubilair dat bij onze smaak en budget paste. Het huis is een blanco canvas, dus we konden het helemaal inrichten en schilderen naar onze smaak. Het duurde niet lang of we hadden ons oog laten vallen op een complete slaapkamer, een bureau, een eethoek… de inrichting voor de badkamers had ik al snel gevonden en aangeschaft. Rob had gas, water en licht op onze naam laten zetten en 251 Bridgeport Rd begon al een beetje als thuis te voelen.

Maar helaas, na alle moeite, tijd, financiele en emotionele investeringen mag het toch niet zo zijn. Twee dagen voor het tekenen van het contract kwam SunTrust toch nog een keer met een te nemen hobbel: onze visas verlopen in januari en die moesten ten tijde van het tekenen voor het huis toch echt nog een jaar geldig zijn. Dat een nieuwe aanvraag al loopt, alsmede een aanvraag voor een greencard (permanente verblijfsvergunning) is niet ter zake doende. Het is niet in orde, dus een streep door de hypotheek en dus de koop. Een mokerslag.

Het is extra zuur dat we net een maand in Europa geweest zijn en daar makkelijk voor een nieuw paspoort en een visum hadden kunnen zorgen, als men ons hiervan 3 maanden geleden, toen men een kopie van onze paspoorten ontving, even op de hoogte had gebracht. Er bestaat nu nog een te verwaarlozen kans dat we het huis krijgen. Het is weer vrij op de markt en zelfs als we nu direct handelen is het erg waarschijnlijk dat andere kopers ons voor zijn. We zijn dus weer terug bij af, hebben voor de zoveelste keer onze spullen moeten verhuizen en zijn een heleboel illusies armer. Dat we flink balen is een understatement.

Binnenkort geopend: casa Hanssen

De poort naar Glen LakeToen we een week of acht geleden met een dame van SunTrust hypotheken om de tafel zaten en haar uitlegden dat we een bepaald bedrag wilden lenen om een huis te kopen, wisten we echt niet waar we aan begonnen. We hadden ons oog laten vallen op een leuk huis in een mooie buurt, tegen een lage prijs dat je met Robs inkomen makkelijk kan betalen. SunTrust vroeg ons om wat papierwerk en bekeek alles knikkend: dat zou een fluitje van een cent zijn.

Niets was minder waar. Toen we op reis gingen naar Europa waren we, tegen alle verwachtingen in, nog steeds niet goedgekeurd. Bij navraag bleek het toch iets moeilijker te zijn dan aanvankelijk gedacht. Tenslotte hebben we maar een zeer beperkte financiele geschiedenis in Amerika, dus moesten we op een andere manier aantonen dat we betrouwbare mensen zijn. Elke keer zeiden de mensen bij SunTrust ‘als je ons nog dit of dat kunt aantonen, dan komt het zeker in orde’.

We dachten dat we, als we na een maand terugkwamen uit Nederland, direct zouden kunnen tekenen en hup, het nieuwe huis intrekken. Niet dus. Weer meer documenten waren nodig, nog meer garanties. Weer langer wachten. De situatie begon precair te worden. Op 23 september zouden we normaal gezien moeten tekenen. Die datum kwam ineens met rasse schreden dichterbij. Maar de hypotheek leek verder weg dan ooit.

Een van de speelplaatsen in Glen Lake, bij het meer.Het was inmiddels zo dat we bij de verkoper om uitstel moesten vragen. Steeds als we nieuwe papieren naar SunTrust stuurden, moesten we weer een week of langer wachten om te horen of het nu eindelijk naar wens was. Afgelopen zaterdag kregen we het bericht dat ze ons geen definitief ‘ja’ of ‘nee’ konden geven, maar als we zouden wachten tot januari en Rob zijn salaris in de USA ontvangt, zouden we zeker heel snel een hypotheek toegekend krijgen. Maar zoveel tijd hadden we niet: er waren immers ook andere mensen met belangstelling voor het huis. Als we het nu niet voor elkaar kregen, ging het over en het huis naar de andere mensen. Weg investeringen, weg tijd, weg huis.

Er gloorde nog een klein sprankje hoop aan de horizon. Toen bleek dat we over het jaar 2008 onze belastingen in de VS hadden betaald, konden we daarvan een kopie aan SunTrust geven. Met die informatie zou het misschien toch nog lukken. Op het hoogste niveau moest die beslissing genomen worden en vandaag, dinsdag, zouden we een antwoord krijgen. We hadden er inmiddels een hard hoofd in.

De dag begon en vorderde gestaag. Nog altijd niets. Dat hadden we al zo vaak meegemaakt en in het verleden betekende dat nooit iets goeds. Toen ik om 16.45 mijn e-mail checkte, was er nog altijd geen bericht. Om half zes kwam Rob thuis. Hij had kort daarvoor met SunTrust gesproken en had eindelijk de verlossende woorden te horen gekregen: jullie zijn GOEDGEKEURD. Het huis is van ons! Ge-wel-dig! Een last die van onze schouders valt en een heel spannende gebeurtenis. Ons eerste huis, een thuis voor Alexander, een tweede thuis overzee voor onze familie en vrienden. Binnenkort geopend: casa Hanssen!

Huizenjacht

Nu we de beslissing hebben genomen om in Amerika te blijven, kunnen we meteen een andere grote stap nemen: de koop van ons eerste huis! Tot op heden hebben we altijd appartementjes gehuurd, dus dan is het heel vreemd als je ineens over zaken als ‘goede lokatie’, ‘meerwaarde’ en ‘grote slaapkamer op eerste Ons nieuwe stulpje?verdieping’ moet nadenken. Het is een beetje goochelen om een huis te zoeken dat dus in een wijk ligt met een goede naam, voorzien is van zaken die je huis een meerwaarde verlenen mocht je in de toekomst weer willen verkopen en naast die zaken moet je het zelf natuurlijk een leuk huis vinden dat bovendien in je budget past.

Nu is ons budget gebaseerd op onze inkomsten best leuk, dus dat is op zich geen probleem. Wat wel een probleem is, is dat we eerst door de bank goedgekeurd moeten worden zodat ze ons het geld voor de hypotheek willen lenen. Die goedkeuring gebeurt op basis van je financiele geschiedenis en die hebben we in dit land natuurlijk niet.  Aan je financiele geschiedenis wordt een bepaalde waarde toegekend (een zogenaamde ‘credit score’) en hoe beter de score, des te gunstiger de rente waartegen je je hypotheek kan afsluiten.

Overigens zijn we ook gestart met de greencard procedure. Een greencard is een permanente verblijfsvergunning zodat we van het gedoe met visa af zijn. Hopelijk kan dat een beetje vlot geregeld worden, want in januari verlopen onze paspoorten en huidige visa!