Peuterpraat #13

Nog even en hij wordt te groot!

Terwijl het buiten alleen nog maar in naam winter is (maar in de praktijk alle bomen in bloei staan), verzamelen we nog steeds fraaie uitspraken van onze oudste spruit. Hieronder een vangst van de afgelopen weken.

“Alex, lijk jij op papa of mama?”
“Ik lijk op Alex!”

“Mommy and daddy are children.”

We hebben een muziekcd gehaald bij de bieb en luisteren ernaar in de auto. Het is niet echt Alex zijn smaak.
“This is not music. I do not like it.”

“Yellow is een vieze kleur.”

Alex kijkt heel graag naar het programma WordWorld, waarin een aantal dierenvriendjes woorden spellen. Als er gekookt moet worden, spellen ze bijvoorbeeld het woord ‘p-o-t’ en dan springt er een kookpot tevoorschijn, als er iemand blijft logeren, is er een bed nodig, dus dan spellen ze ‘b-e-d’, etc. Natuurlijk lopen ze af en toe tegen problemen aan als er een letter ontbreekt.
We hebben het met Alex over opa en oma die binnenkort op bezoek komen en we vragen hem waar ze dan moeten slapen. We lopen langs de slaapkamers en vragen overal ‘Gaan opa en oma hier slapen?’ Als we voor de logeerkamer staan, vragen we het nog eens. Alex zegt heel bezorgd:
“I don’t have any more letters! I don’t have any more letters!”
Alex wilde dus graag b-e-d spellen met letters zodat er een bed voor opa en oma tevoorschijn zou springen. Gelukkig bleek er achter de deur gewoon een logeerbed te staan.

Alex is volop aan het spellen. Als hij woorden ziet, leest hij een voor een de letters voor. Maar soms lijken bepaalde letters erg op elkaar, afhankelijk van het lettertype. Zo hoorde ik hem vanmorgen:
“H-A-P-P-Y-B-I-R-T-H-D or zero-A-Y.”

“I am a very hungry boy!”

Mama is not strong (nadat het niet lukte om een ijsje uit de vorm te krijgen).

We zitten buiten aan de tafel. Even verderop zien we een kraan aan het werk bij een huis in aanbouw.
“Hi crane! We are munching!” en even later de vraag:
“Crane, are you humongous?”

Alex kijkt naar papa’s badge.
“Dat is de naam van papa.”
Hij spelt de letters:
“R o b h a n s s e n. Papa!”

Alex heeft een klein doosje vast. Hij spelt een woord dat erop staat.
“L I K E. Doosje!”

“There is a little bit plas on the piemel.”

We hebben een boekje gelezen over het verspreiden van bacillen en het belang van handen wassen. Omdat je bacillen niet kunt zien, probeer ik Alex uit te leggen hoe makkelijk deze zich verspreiden door net te doen of ik in mijn hand nies. Daarna geef ik hem een hand en leg uit de de bacillen van mama nu op zijn handen zitten. Maar Alex is niet voor een gat te vangen:
(schud zijn handen driftig) “I throw them in the trash!”

“Oh no! Here comes the baby sister!” (als Nova in de speelkamer om hem afgestormd komt)