Dikke pret

Nog niet zo lang geleden was de bouncer voor Alexander een plaats om een lekker dutje te doen. Inmiddels heeft hij ontdekt dat er allerlei leuke functies op zitten, zoals een zingend en bewegend hondje, een trilfunctie en bovendien wipt het stoeltje flink op en neer als hij maar genoeg beweegt. Nu hij dit uitgevogeld heeft, is de bouncer ook een van zijn favoriete speeltjes. In het onderstaande filmpje kun je aan zijn ogen zien dat Alexander zich prima vermaakt!

Asperges zijn wel/niet lekker

Het witte goud.Sommige dingen kun je hier in het zuiden van de VS niet of nauwelijks vinden en hoewel we dat wel weten, neemt het niet weg dat we het af en toe missen. Probeer onze verrassing te begrijpen toen we bij de Fresh Market zomaar ineens witte asperges zagen liggen! Ze zagen er niet eens zo verkeerd uit, niet uitgedroogd of iets dergelijks. Afkomstig uit Californie, wel wat aan de dunne kant, maar je kunt nu eenmaal niet alles hebben. In de koelkast hadden we nog een stuk zalm liggen, dus een idee voor een smakelijk avondmaal was snel geboren.

Met veel smaak hebben we die avond heerlijk gegeten van een klassiek asperges-maal. Met een witte saus, eiermimosa en peterselie, echt genieten! Maar… helaas viel het niet bij iedereen in de smaak. Alexander krijgt alles wat mama eet ook binnen via de moedermelk en hoewel we tot op heden nog geen problemen hebben gehad, vond hij de smaak van de asperges niet te pruimen. In de uren na de maaltijd had hij geen trek in moedermelk en natuurlijk had hij wel honger. Het heeft het arme baasje een paar traantjes gekost. Na een paar keer pompen was de smaak van de asperges voldoende verdund en heeft Alex een paar keer goed gegeten om de schade in te halen.

De conclusie? Voorlopig nog even geen asperges voor mama…

Baby shower

Het is een Amerikaans gebruik om, wanneer je zwanger bent, getrakteerd te worden op een zogeheten ‘baby shower’. Het idee is dat je (meestal onverwacht) in gezelschap van familie, vrienden en/of collega’s een heleboel cadeaus krijgt om de komst van de kleine te vieren. Doorgaans zet je dan ook een ‘baby registry’ op bij een of meerdere winkels, waar je wenscadeaus uitzoekt en deze hopelijk ontvangt tijdens je baby shower.

Nu hadden wij tijdens de zwangerschap wel het aanbod gehad voor een baby shower, maar eerlijk gezegd voelden we ons wat bezwaard om dure cadeaus te accepteren van mensen die we nog maar vrij kort kenden. Nadat Alexander geboren was en we hem vol trots bij Milliken op kantoor lieten zien, liet men ons echter weten toch heel graag een baby shower voor ons te organiseren. “Het is nu eenmaal een Amerikaans gebruik, dus geniet er gewoon van”, zo werd ons gezegd.

Na enig aandringen zijn we toch maar akkoord gegaan, en we hebben een lijstje samengesteld van zaken die we eventueel nog wel wilden hebben. Dit waren vooral boekjes, kleren, speelgoed en als-niet-anders dan maar een cadeaubon van de baby’r’us.

de taartVandaag was dan het grote gebeuren. We mochten zelf helemaal niets voorbereiden, dus een paar van Robs collega’s hadden vanalles ingeslagen (taart, bekers, bordjes, frisdrank, etc). Vanwege een conferentie in Texas konden een paar collega’s niet komen, maar ze hadden toch nog een cadeautje gestuurd. Desondanks zat het huis vol en waren alle stoelen bezet. Omdat er ook nog een paar kinderen bijwaren, was het al snel een drukke boel. Iedereen was erg gecharmeerd van kleine Alexander. Op de aangegeven eindtijd was iedereen weer richting huis en stond onze woonkamer weer vol met de nodige babyspullen. Daar zullen we nog veel plezier van hebben.

Winters Biltmore

Winters BiltmoreOmdat we nog altijd kunnen profiteren van onze jaarkaart voor het Biltmore landgoed zijn we afgelopen weekend nog eens lekker gaan wandelen in Asheville. Het was mooi open weer, weliswaar niet overdreven warm maar in de zon toch aangenaam. Zoals we verwacht hadden was het er niet overdreven druk, waarschijnlijk zijn het nu voornamelijk abonnementhouders die tijdens de wintermaanden Biltmore Estate bezoeken.

Wij vonden het wel prima. Wij konden nu op een parkeerplaats dichtbij de tuinen parkeren zodat we te voet naar de ingang konden lopen en zodoende niet met shuttlebus mee hoefden. Dat scheelde een hoop gedoe met de kinderwagen en Met z'n allen!konden we zonder oponthoud meteen aan onze ronde beginnen. Hoewel kinderen op Biltmore van harte welkom zijn, is toch goed te merken dat de omgeving er niet erg op ingericht is. Met name vooraan in de tuinen zijn veel trappen en dus moesten we af en toe flink sjouwen. Duidelijk geen klusje dat je wilt doen als het zomer is, bloedheet en wel heel druk.

Het was heerlijk in de buitenlucht en ook Alexander heeft tussen zijn slaapjes door belangstellend om zich heen gekeken. Van alle indrukken was hij wel moe aan het eind van de dag; hij heeft ’s nachts als een blok geslapen! Rob heeft zich ook kunnen uitleven met z’n camera en het statief. Mensen zijn steeds erg onder de indruk als ze hem zien terwijl hij de camera op het statief heeft staan en druk bezig is de perfecte instellingen te vinden. Familieportret in Cleveland ParkDiverse mensen hebben hierover opmerkingen gemaakt. Ook afgelopen zaterdag, toen we een familieportret aan het maken waren in Cleveland Park, werd Rob aangesproken met de vraag of hij geen bruiloft wilde komen fotograferen.

Hoewel het landschap op Biltmore duidelijk nog erg winters was, kon je voelen dat de lente er elk moment kon beginnen. Overal waren knoppen te zien en hier en daar kwam al wat vroege bloesem piepen. We kunnen niet wachten om Alexander over een paar maanden de spectaculaire kleurenpracht van de bloeiende azalea’s te laten zien.

Oei, ik groei!

Onvoorstelbaar, wat gaat het snel. Dinsdag is Alexander al weer 6 weekjes oud! Hij verandert zo snel en leert steeds nieuwe dingen bij. Soms komt Rob thuis om te ontdekken dat Alexander iets kan wat hij ’s morgens nog niet kon. Op de speelmat van Fisher Price zitten bijvoorbeeld druksensoren die, als je er tegenaan schopt, er voor zorgen dat er een deuntje begint te spelen. De clou is dat Alex tegen de speeltjes die voor deze sensoren hangen moet schoppen, om een heel gamma aan liedjes te laten spelen. Sinds hij dat ontdekt heeft, klinken de tonen van ‘Vader Jacob’, ‘Altijd is Kortjakje ziek’ en andere klassiekers veelvuldig door het huis!

Spelen met Alexander

Nu ons kleintje wat minder klein is en al 5 weekjes oud is, begint hij wat meer belangstelling te krijgen voor de dingen om hem heen. Hij kan zich zoetjesaan wat beter richten op voorwerpen die relatief dichtbij zijn gezicht worden gehouden, hij kijkt belangstellend mee als we boekjes met hem lezen en vooral zijn eigen spiegelbeeld vindt hij mateloos interessant. We proberen nu een voor een wat speeltjes te introduceren om te zien wat zijn respons is. De Tummy Time mat van Fisher Price is alvast een grote hit, daar ligt hij elke dag wel even op om zijn nekspieren te oefenen.

Van sommige dingen weet hij nog niet precies wat de bedoeling is of het kan zijn interesse nog niet echt pakken. De bouncer gebruikt hij nu vooral om heerlijk een dutje in te doen!

Een zonnig weekend

Onze Subaru Forrester is wit.De weersvoorspellingen in dit land zitten er niet vaak naast, dus toen we op televisie zagen dat we dit weekend wel 20 graden konden verwachten, hebben we direct plannen gemaakt. Allereerst hebben we op zaterdag met Avis gebeld om te vragen of we onze auto konden omruilen. Hoewel onze Chevrolet Malibu een fijne auto was, was er toch een probleem mee: de kinderwagen paste er op geen enkele manier in. Erg lastig, vooral als je er op uit wil trekken. Een tripje naar het vliegveld in Greenville, waar Avis de meeste huurauto’s heeft staan, leverde ons na een gesprekje met de dame achter de balie een gloednieuwe Subaru Forrester op. Er stonden nog maar 5 mijlen op de teller, dus deze zal voorlopig nog wel even meegaan.

De kinderwagen paste moeiteloos in de nieuwe auto, dus op zondag zijn we lekker naar de South Carolina Botanical Garden gereden. We waren hier op 30 december nog geweest en wisten zodoende dat je hier veel geasfalteerde paden hebt die zich goed lenen voor een wandeling met de kinderwagen. Het was inderdaad een zeer zonnige dag en al flink warm, dus we moesten oppassen dat Alexander niet zou verbranden in de voorjaarszon. Het was erg druk in de botanische tuin, veel mensen hadden besloten van het mooie weer te profiteren en buiten de zon op te zoeken.

Een mooi stel.Rob was erg in z’n hum dat hij zijn hobbies fotografie, z’n zoon en het fotograferen van z’n zoon allemaal kon combineren. De natuur begon al weer voorzichtig wat uit te lopen, wat enkele mooie plaatjes opleverde. We zijn na het bezoek aan de tuin nog even het ‘centrum’ van Clemson ingereden. Het is amper een straat groot, maar wel knus en doet wat Europees aan. Jammer dat het maar zo klein is. Bij Subway hebben we een late lunch gegeten en bij Ben & Jerry’s een heerlijk ijsje. Met een temperatuur van 23 graden was dat een heerlijke traktatie. In de fanshop van Clemson (de universiteit van Clemson heeft diverse sportploegen aan zich verbonden die op nationaal niveau presteren) hebben we voor Alexander een rompertje gekocht, zodat hij deze zomer tijdens het American Football seizoen als een echte, officiele South Caroliniaan het team kan aanmoedigen.

Een stuk beter!

Wie zich afvraagt hoe het met ons kleine mannetje gaat na zijn moeilijke nacht van gisteren, kan gerust zijn. Hoewel Alexander nog een beetje last had van het opgeven van melk, ging het al weer een heel stuk beter. Onderstaand filmpje heb ik in de loop van de dag opgenomen. Als dat geen blije baby is, weet ik het ook niet meer!

Een beetje ziek

's Morgens lachte hij nog.Woensdag was Alexander de hele dag een beetje jengelig. Zodra ik hem neerlegde, in zijn bedje, de pack ’n play of op de bank, begon hij meteen te jammeren. Dit was anders dan zijn gebruikelijke ‘ik heb geen zin om te slapen’ gejammer, waarmee we inmiddels erg bekend zijn. Zodoende was het erg moeilijk om iets te ondernemen want zodra ik Alex ergens neerlegde om zelf iets te doen, begon zijn geklaag weer. Wat ik ook bedacht, niets hielp. Pas als ik hem vasthield, kwam hij weer wat tot rust.

Tegen de avond was het nog niet over. Rob merkte ook dat Alexander niet in zijn hum was. We hebben hem vastgehouden, gevoed, met hem gespeeld in de swing en de bouncer en in bad gedaan. Na zijn badje leek hij wat te bekomen en viel op Robs buik in slaap. Het probleem leek even opgelost. Rond een uur of half tien begon Alex echter flink over te geven. Alle melk kwam er weer uit. Geen pretje om te zien, maar de kleine leek er niet zo’n last van te hebben en bleek ook geen koorts of verhoging te hebben toen we zijn temperatuur namen. Iets eenmaligs?

Toen een hongerige Alex rond half elf zijn voeding binnen had, kwam alles er bijna net zo snel weer uit. De melk gutste alle kanten op, het arme kind was er helemaal confuus van en wij wisten ook niet meer zo goed wat we er mee aan moesten. Het leek erop dat hij slecht reageerde op iets dat ik gegeten had en zodoende de melk niet kon verdragen. We hebben toen wat poedermelk aangemaakt, want Alex huilde inmiddels van de honger. De poedermelk kon hem niet bekoren, hij trok een heel vies gezicht toen hij dat proefde. Met veel moeite heeft hij daarvan 30 ml gedronken. Alexander viel daarna snel tegen Rob aan in slaap en we hebben een poosje over hem gewaakt om te zien of hij deze melk niet ook uitspuugde. Ik heb ’s nachts gepompt zodat de melk met de voor Alex kwalijke stof zo snel mogelijk uit mijn systeem was.

Slapen deed hij maar sporadisch vandaag.Rond half drie werd Alex voor het eerst wakker. Natuurlijk had hij erge honger en we hebben hem voorzichtig laten drinken. Ocharme, wat had ons ventje honger! Met tussenposen, om hem steeds een boertje te laten doen, heeft hij toen goed gedronken. Hierna was Alex erg wakker en lachte hij weer. Ik heb zo’n drie kwartier bij hem gezeten, tot hij sliep en ik zeker wist dat hij de melk binnen had gehouden.

Binnen het uur meldde Alexander zich weer, wederom met honger en deze keer ook een vieze luier. Ondanks al het gestoei had hij dus toch wat binnengekregen. Natte luiers betekenen ook dat hij in ieder geval niet aan het uitdrogen was door een vochttekort. Na een voeding en met een schone broek viel hij snel weer in slaap. Ook deze keer hield hij de melk binnen en sliep hij verder tot de klok van 6:10.

Vandaag gaat het een stuk beter met onze knul, hoewel hij duidelijk erg moe is van de afgelopen nacht. Als ik hem neerleg, heeft hij nog steeds wat last van spugen. Gelukkig niet zo erg als gisteravond, maar het zit hem duidelijk nog niet lekker. Gelukkig heb ik een manier gevonden om hem te laten slapen terwijl hij met zijn hoofdje wat omhoog ligt. Toen ik eenmaal deze houding voor hem gevonden had, viel hij als een blok in slaap, zónder te spugen. Tja, dat hoort er natuurlijk ook bij, de dagen dat het allemaal wat minder vlot loopt. We zijn in ieder geval blij dat we er samen uit zijn gekomen. Rustig blijven en naar oplossingen zoeken werkt nog steeds het best!