Opa toch!

Nova is mobiel!

Wat een oorverdovende stilte op de blog! Nou, geloof me maar, bij ons thuis is het allesbehalve stil. Opa en oma Eindhoven zijn inmiddels een week op bezoek en het is een drukte van jewelste. Alle dagen op pad en de kinderen zijn weer door het dolle heen. Alex is een heuse stuiterbal en laat zich door opa af en toe flink opjutten. Soms roept hij dan ‘Opa toch!’, iets wat inmiddels een gevleugelde uitspraak is geworden.

Het is de afgelopen week tamelijk koel geweest, zeker als je bedenkt dat het de weken die eraan vooraf gingen al tropisch warm was. Maar opa en oma Eindhoven hadden blijkbaar het koele weer meegebracht en zodoende moesten de lange broeken toch tevoorschijn komen. Afgelopen weekend hebben we een lange trip gemaakt, eerst naar Spencer in North Carolina om het Transportation Museum te bezoeken. Dat was op vrijdag en het was toen wel heerlijk weer. We hebben samen een hele poos rondgekuierd en alles bekeken, Alex was weer helemaal vol van de treinen en het treinritje dat bij het bezoek hoorde. Ook Nova vond het prachtig en de kleintjes waren allebei in zeer goeden doen. Bij een terras in het ‘centrum’ van het plaatsje hebben we wat gegeten en gedronken en de nodige ‘couleur locale’ opgesnoven. Het leek er in ieder geval op dat de genenpoel in Spencer enigszins beperkt is.

Even snacken tussen de oude auto's

Aan het eind van de middag zijn we doorgereden naar Asheboro, nog een goed uurtje rijden verder. Hier ligt de grote dierentuin van North Carolina en daar wilden we graag eens naar toe, maar omdat het op 3 uur afstand ligt, is het er tot op heden nooit van gekomen. We zijn dan ook in een hotel blijven overnachten en dat ging onverwacht goed. Nova viel binnen twee minuten in slaap in het reisbed en Alex was bijzonder ingenomen met zijn eigen grote hotelbed en vooral het koffiezetapparaat en het koelkastje. Samen met Nova heeft hij heel wat ‘kopjes koffie gezet’ en die in de koelkast weggezet voor ‘later’.

Alex vond het fantastisch bij de dino'sOp zaterdagochtend waren we al vroeg in de weer. De dierentuin ging om 9 uur open en we waren even na half 9 al op de parkeerplaats. Het was erg fris die ochtend, maar het zou bijna 30 graden worden, dus we gingen desondanks in t-shirt en korte broek op pad. Kippenvel! Maar het zou beter worden, wisten we. Als eersten – letterlijk!- stonden we binnen toen de poort eenmaal openging en wauw! Wat een indrukwekkende dierentuin! In feite is het een groot stuk bos waar hier en daar stukken natuur zijn afgezet voor de dieren. Schit-te-ren-de verblijven (want hokken kun je het echt niet noemen) en prachtig onderhouden allemaal. Alex heeft een giraf mogen voeren, er was een dinosaurusbos, de beide kindjes hebben met veel genoegen in de draaimolen gezeten en we hebben een 4D film gezien over het vangen van een t-rex. Dat vond Alex toch wel een beetje eng, zeker omdat het beest voortdurend vlak voor je neus stond te stampen en brullen. Het was allemaal even fantastisch, behalve… de temperatuur. Want die bleef gewoon op 16 graden steken en daar waren we niet op gekleed. Brrr! Een zeer grove dwaling van de weerman. Voor het komende weekend hebben we ook al weer plannen gemaakt, namelijk een paar dagen in Atlanta. Maar nu weten we zeker dat het warm zal zijn, want vandaag is het weer omgeslagen naar bloedheet en dat blijft voorlopig zo.

Aapjes kijken in NC

Een andere belangrijke ontwikkeling deze week is dat Nova nu echt aan het lopen is! Ze is al heel erg lang op het randje van deze mijlpaal en zette vaak genoeg eens een stapje hier of daar. Nu is er dan ineens een knop omgezet en zoekt ze ze wijde wereld op. Hup, hup, hup, vijf of zes pasjes achter elkaar. Eerst alleen naar mama toe, daarna ook naar andere mensen en nu ook van het ene object naar het andere. Jaja, het wordt een hele meid en Alex mag zijn borst wel nat maken. Nova wordt een dametje om echt rekening mee te houden!

Nova ♥ Justin Bieber!

Sinds een week heeft Nova een flinke koorts te pakken. Niet het soort waar je medicijnen voor nodig hebt hoor, want ze heeft ‘Bieber fever’. Zo noemen ze het hier als je bevangen bent door de charmes van zanger en tieneridool Justin Bieber. We hebben Nova de videoclip van zijn liedje ‘Baby’ eens laten zien op YouTube en nu kan ze er niet genoeg van krijgen. Zodra ze de eerste noten van het liedje hoort, zit of staat ze bij de computer in de hoop dat haar favoriete filmpje weer te zien is. Gelukkig blijft het niet bij Justin alleen, nu ze in de gaten heeft dat ze kan dansen, hoeft ze maar ergens een deuntje te horen en ze staat te schudden en draaien. Maar meezingen? Dat doet ze nog steeds alleen maar met ‘Baby’!

http://www.youtube-nocookie.com/embed/E1FAccJSqzI?rel=0

Zelf doen!

Appelmoes eten...

Nova is inmiddels oud genoeg om zelf te leren eten en zoals ze op haar eigen, bijzondere manier kan vertellen, wil ze dat ook heel graag. Omdat ze een verschrikkelijke knoeier is, zelfs als papa of mama de lepel vasthoudt, hebben we haar de eerste keer buiten op het gras gezet met een potje appelmoes. Hoewel ze best het een en ander haar mondje in kreeg, werd het zoals verwacht een ontzettende plakboel, waarna ze rechtstreeks het bad in kon.

Gisteren heb ik haar tijdens de lunch nog eens de gelegenheid gegeven. Het is wel duidelijk dat ze heel tevreden is als ze zelf mag eten, maar de hoop dat ze op korte termijn een keurige eter wordt, heb ik lang geleden al laten varen. Kijk maar even mee:

Peuterpraat #14

Hollands glorie!

He he, het is weer eens tijd voor een peuterpraat! De vorige dateert al weer van een paar weken geleden en Alex zit in een moeilijke fase, waardoor de grappige uitspraken tijdelijk wat spaarzamer zijn. Maar het lijkt erop dat hij weer op de goede weg is, want vandaag heb ik al twee nieuwe ‘praatjes’ kunnen noteren, meestal een teken dat meneer goed in zijn vel zit.

Alex probeert een woord te spellen op basis van klank.
“R-O-T : road.”

Onder de douche verzint Alex een liedje:
“Shake shake shake your piemel, it’s the piemel dance!”

Alex gaat naar bed en vraagt om een snack. Papa brengt hem een bakje pretzels. Bij het zien van de ‘vangst’ zegt Alex:
“This is not my snack! I want an apple.”

In de auto heeft Alex wat moeite om in zijn stoel te komen en dus vraagt hij:
“Can you give me a push on my kont?”

Nova komt op de zandbak afgestormd waar Alex al druk aan het graven is. Terwijl zijn zusje erin klimt, zegt hij nuchter:
“Hello baby. Welcome to the sandbox.”

Tijdens autoritten zit Alex altijd vol met willekeurige observaties:
“Mama is een meisje. Daddy is een daddy.”
“Home is thuis. Home is where boys can eat.”
“Daddy has a long arm. Mommy has no long arm.” (nadat papa zijn zonnebril tijdens het rijden van de vloer kon pakken en mama niet)

Nu het weer zomertijd is, is het buiten natuurlijk veel langer licht. Dat levert bij het slapen gaan nog wel eens problemen op. Toen een oververmoeide Alex om 19.00 eindelijk zijn pyama aan had, riep hij dan ook:
“Oh no! The sun is outside!”
(waarmee hij bedoelde ‘hee, het is nog licht, dan hoef ik dus niet te slapen’)

Om een uur of tien ’s avonds wordt Alex ineens wakker. Uit zijn kamer klinkt triest gehuil dus mama gaat even kijken.
“Wat is er schatje? Is alles ok?”
Alex, snikkend: “Mijn haar zit raar!”
“Je haar zit helemaal niet raar, je bent heel knap.”
“Mijn haar zit raar mammie! I need a borstel!”

Alex probeert een huis te bouwen van stukken foam. Zuslief vind het heel interessant en dendert over alles heen. Alex concludeert nuchter:
“Nova is a teeny tiny wolf”. (Nova is een heel klein wolfje)

Als Nova ringen probeert te stapelen, is Alex druk aan het dirigeren hoe ze dit moet doen. Uiteindelijk pakt hij alles af en zegt dat zusje met blauw moet beginnen. Alex doet het voor; mama legt uit dat Nova het nog allemaal moet leren, net zoals Alex het moest leren toen hij nog klein was. Vervolgens geeft Alex de ringen aan Nova terug en roept ‘aanmoedigend’:
“Leren Nova! Leren!”

Een klein moppie

Klein maar fijn

In Nederland heb je het Consultatiebureau, in de VS ga je met je kind naar de pediater voor zogeheten ‘well child check-ups’, ofwel een bezoek aan de kinderarts terwijl je kind niet ziek is, maar om te kijken hoe het met de algemene ontwikkeling gaat. Deze check-ups vallen rond 10 dagen, 2 maanden, 4 maanden, 6 maanden, 9 maanden en 12 maanden. Voor Nova was het vandaag tijd om te zien hoe ze ervoor staat.

Het ging gelukkig allemaal vlot bij de dokter en het mag geen verrassing zijn: Nova doet het super! Alle ‘vereisten’ heeft ze ruimschoots gehaald (kan ze iets oppakken tussen duim en wijsvinger, kan ze in haar handjes klappen, iets aanwijzen, enkele woordjes zeggen, etc). Voor ons was het spannendste om de officiele cijfers te horen voor gewicht en lengte, want hoe je thuis je best ook doet, het is best moeilijk om zo’n beweeglijk popje op te meten. De verpleegster maakte er 72 centimeter en 8.5 kilo van. Daarmee zit ze zowel met gewicht als lengte op de 25% lijn en is ze heel mooi in balans. De omtrek van haar hoofdje komt op 45 cm wat precies gemiddeld is. Geen rare uitschieters naar boven of beneden dus deze keer.

Je hoeft ons niet te vertellen dat Nova het goed doet, want wij zien het iedere dag. Ze is een ontzettend vrolijk meisje, een doerak en nergens bang voor. Wat ze niet zo leuk vond, was de naald waarmee ze geprikt werd vandaag, vier keer maar liefst, om eerst hemoglobineghalte te meten en daarna drie vaccinaties te zetten. Daarbij zette Nova zo’n keel op, dat de zuster nauwelijks kon geloven dat ze na haar geboorte op de intensieve zorg gebracht werd wegens zorgen om haar longen. Nee, geloof ons maar gerust, met die longen zit het he-le-maal goed! Wel had ze (alweer) een oorontsteking te pakken, dus weer een rondje antibiotica voor die kleine meid. En als ze 15 maanden is, volgt de volgende well child check up.

Hagelstorm

Om nog even terug te komen op de afschuwelijke storm van afgelopen donderdag, er bestaan op YouTube inmiddels veel filmpjes die geschoten zijn tijdens het vallen van de hagel. Je moet het zien om te geloven! En het duurde en duurde maar, bijna een uur lang. We hebben het dakdekkersbedrijf gebeld maar die zijn nog zeker 3 weken zoet met het optekenen van schadegevallen en het beramen van de bijbehorende schade. Tot die tijd doen ze geen reparaties. Wie het filmpje ziet, snapt misschien wel waarom.

Een zoet paasfeest

Weten jullie nog dat het jaar net begon? En nu is het al weer april en bovendien Pasen! Op het kinderdagverblijf van Alex was het op Goede Vrijdag al feest. Er waren eieren verstopt die de kinderen mochten zoeken en in hun speciale emmertjes doen, er waren allerlei snacks om te snoepen, er waren leuke activiteiten rondom Pasen, kortom, het kon weer niet op. Het eieren zoeken had op Alex grote indruk gemaakt en toen Nova die kleurige dingen zag (en ook zag wat er in verstopt zat – CHOCOLADE!) was ze er ook direct helemaal weg van.

Vandaag is het de zaterdag voor Pasen en dus waren er weer veel plaatsen die festiviteiten hadden georganiseerd. De Bethel Assembly kerk, die dicht bij ons huis ligt, had ook een zogeheten ‘Easter egg hunt’ en er waren bovendien nog andere dingen om te doen. Het leek ons wel aardig om daar eens te kijken. Alex dook meteen op een springkussen en we kregen een lootje voor de kinderen waarmee ze kans maakten op een prijs. Nog voordat er aan de eerste eierenjacht begonnen werd, werden de prijzen voor de leeftijdscategorie 0-2 bekend gemaakt: bingo! Nova had een leuk mandje met twee flinke chocoladehazen te pakken.

Samen met mama is Nova vervolgens aan de zoektocht naar paaseieren begonnen. En tjonge jonge, het mandje zat binnen de kortste keren vol! Iemand van de leiding kwam snel een tasje brengen, zodat we de eieren daar in konden doen en snel verder zoeken. Alex was natuurlijk een beetje beteuterd, want hij snapte niet zo goed dat hij niet mee mocht doen. Maar we verzekerden hem dat hij ook nog aan de beurt zou komen. Gelukkig werden de eieren voor de kinderen van 3-6 niet lang daarna in het grote veld gestrooid. Samen met papa stond Alex in de startblokken. 5..4..3..2..1! Papa’s strategie werd direct overboord gegooid en Alex graaide naar alles dat hij vinden kon. Ook hij kwam met een flinke hoeveelheid eieren weer terug.

Er was een stand opgezet waar je gratis drankjes en snacks kon krijgen en toen dat achter de kiezen was en Alex nog een keertje op het springkussen was geweest, was het wel weer tijd om naar huis te gaan. We waren natuurlijk ook benieuwd wat er allemaal in de eieren verstopt zat. Het mag geen verrassing zijn: bergen snoepgoed. Dat gaat mooi in de trommel voor de komende weken!