Wat een oorverdovende stilte op de blog! Nou, geloof me maar, bij ons thuis is het allesbehalve stil. Opa en oma Eindhoven zijn inmiddels een week op bezoek en het is een drukte van jewelste. Alle dagen op pad en de kinderen zijn weer door het dolle heen. Alex is een heuse stuiterbal en laat zich door opa af en toe flink opjutten. Soms roept hij dan ‘Opa toch!’, iets wat inmiddels een gevleugelde uitspraak is geworden.
Het is de afgelopen week tamelijk koel geweest, zeker als je bedenkt dat het de weken die eraan vooraf gingen al tropisch warm was. Maar opa en oma Eindhoven hadden blijkbaar het koele weer meegebracht en zodoende moesten de lange broeken toch tevoorschijn komen. Afgelopen weekend hebben we een lange trip gemaakt, eerst naar Spencer in North Carolina om het Transportation Museum te bezoeken. Dat was op vrijdag en het was toen wel heerlijk weer. We hebben samen een hele poos rondgekuierd en alles bekeken, Alex was weer helemaal vol van de treinen en het treinritje dat bij het bezoek hoorde. Ook Nova vond het prachtig en de kleintjes waren allebei in zeer goeden doen. Bij een terras in het ‘centrum’ van het plaatsje hebben we wat gegeten en gedronken en de nodige ‘couleur locale’ opgesnoven. Het leek er in ieder geval op dat de genenpoel in Spencer enigszins beperkt is.
Aan het eind van de middag zijn we doorgereden naar Asheboro, nog een goed uurtje rijden verder. Hier ligt de grote dierentuin van North Carolina en daar wilden we graag eens naar toe, maar omdat het op 3 uur afstand ligt, is het er tot op heden nooit van gekomen. We zijn dan ook in een hotel blijven overnachten en dat ging onverwacht goed. Nova viel binnen twee minuten in slaap in het reisbed en Alex was bijzonder ingenomen met zijn eigen grote hotelbed en vooral het koffiezetapparaat en het koelkastje. Samen met Nova heeft hij heel wat ‘kopjes koffie gezet’ en die in de koelkast weggezet voor ‘later’.
Op zaterdagochtend waren we al vroeg in de weer. De dierentuin ging om 9 uur open en we waren even na half 9 al op de parkeerplaats. Het was erg fris die ochtend, maar het zou bijna 30 graden worden, dus we gingen desondanks in t-shirt en korte broek op pad. Kippenvel! Maar het zou beter worden, wisten we. Als eersten – letterlijk!- stonden we binnen toen de poort eenmaal openging en wauw! Wat een indrukwekkende dierentuin! In feite is het een groot stuk bos waar hier en daar stukken natuur zijn afgezet voor de dieren. Schit-te-ren-de verblijven (want hokken kun je het echt niet noemen) en prachtig onderhouden allemaal. Alex heeft een giraf mogen voeren, er was een dinosaurusbos, de beide kindjes hebben met veel genoegen in de draaimolen gezeten en we hebben een 4D film gezien over het vangen van een t-rex. Dat vond Alex toch wel een beetje eng, zeker omdat het beest voortdurend vlak voor je neus stond te stampen en brullen. Het was allemaal even fantastisch, behalve… de temperatuur. Want die bleef gewoon op 16 graden steken en daar waren we niet op gekleed. Brrr! Een zeer grove dwaling van de weerman. Voor het komende weekend hebben we ook al weer plannen gemaakt, namelijk een paar dagen in Atlanta. Maar nu weten we zeker dat het warm zal zijn, want vandaag is het weer omgeslagen naar bloedheet en dat blijft voorlopig zo.
Een andere belangrijke ontwikkeling deze week is dat Nova nu echt aan het lopen is! Ze is al heel erg lang op het randje van deze mijlpaal en zette vaak genoeg eens een stapje hier of daar. Nu is er dan ineens een knop omgezet en zoekt ze ze wijde wereld op. Hup, hup, hup, vijf of zes pasjes achter elkaar. Eerst alleen naar mama toe, daarna ook naar andere mensen en nu ook van het ene object naar het andere. Jaja, het wordt een hele meid en Alex mag zijn borst wel nat maken. Nova wordt een dametje om echt rekening mee te houden!
Weten jullie nog dat het jaar net begon? En nu is het al weer april en bovendien Pasen! Op het kinderdagverblijf van Alex was het op Goede Vrijdag al feest. Er waren eieren verstopt die de kinderen mochten zoeken en in hun speciale emmertjes doen, er waren allerlei snacks om te snoepen, er waren leuke activiteiten rondom Pasen, kortom, het kon weer niet op. Het eieren zoeken had op Alex grote indruk gemaakt en toen Nova die kleurige dingen zag (en ook zag wat er in verstopt zat – CHOCOLADE!) was ze er ook direct helemaal weg van.
Samen met mama is Nova vervolgens aan de zoektocht naar paaseieren begonnen. En tjonge jonge, het mandje zat binnen de kortste keren vol! Iemand van de leiding kwam snel een tasje brengen, zodat we de eieren daar in konden doen en snel verder zoeken. Alex was natuurlijk een beetje beteuterd, want hij snapte niet zo goed dat hij niet mee mocht doen. Maar we verzekerden hem dat hij ook nog aan de beurt zou komen. Gelukkig werden de eieren voor de kinderen van 3-6 niet lang daarna in het grote veld gestrooid. Samen met papa stond Alex in de startblokken. 5..4..3..2..1! Papa’s strategie werd direct overboord gegooid en Alex graaide naar alles dat hij vinden kon. Ook hij kwam met een flinke hoeveelheid eieren weer terug.
Peperazzi Blog 