Beanboozled!

beanboozled1Het is kersttijd en dus een tijd voor het uitwisselen van cadeaus en lekkernijen. Vandaag had ik met de andere dames van de ouderraad een ‘cookie swap’ waarbij iedereen koekjes bakt en elkaar een aantal daarvan geeft met het recept erbij. Heel gezellig en bovendien lekker!

Ook aan de kinderen was gedacht. De voorzitster had voor Alex en Nova een nieuwe pyjama gekocht en daar een snoepje bij gedaan dat ‘Beanboozled’ heet. Het is een variant op de welbekende jelly beans, die normaal gezien allerlei fruitige en andere lekkere smaken hebben. Maar in het geval van Beanboozled (een woordspeling op ‘bamboozled’ wat zoiets betekent als ‘gefopt’) zit het doosje vol met jelly beans die ofwel lekker zijn, of helemaal niet. Wie de boeken van Harry Potter gelezen heeft, herkent wellicht de Bernie Bott’s Every Flavor Beans want dat is precies wat het is.

De kinderen waren aanvankelijk niet van plan om het te proberen, want als de kans bestaat dat je witte jelly bean kokosnoot is of zure melk, tja… dat is een behoorlijke gok. Maar papa beet het spits af en probeerde er eentje en daarna gingen ze toch overstag. Robs jelly bean was ofwel tutti frutti of zweetsokken en hoewel hij de zweetsokken te pakken had, beweerde hij dat het “niet zo erg” was. Daarna had hij echter een zure melk exemplaar en die viel een stuk minder goed.

Alex en Nova hebben de kleuren geprobeerd die het minst erg waren (limoen of gemaaid gras, bosbes of tandpasta, tutti frutti of zweetsokken en kokosnoot of zure melk). De smaken die ze nog niet aangedurfd hebben zijn aardbei-banaansmoothie/rotte vis, popcorn/rot ei, perzik/braaksel, peer/snot, chocoladepudding/hondenvoer uit blik en karamel/schimmelkaas. Wie durft? Er zijn overigens grotere verpakkingen waar nog meer heerlijke dingen in zitten zoals stinkdierspray en babydoekjes. Voor het geval iemand nog snel een kerstcadeautje nodig heeft…

Even Apeldoorn bellen…

Onze brievenbus heeft een zwaar leven.

Afgelopen zaterdagavond werd er ineens aangebeld. Aangezien we niemand verwachtten, was dat een grote verrassing. Tot onze verbazing stond er een vrouw aan de deur die haar verontschuldigingen aanbood over het omver rijden van onze brievenbus. Ze was in ieder geval eerlijk genoeg om haar verzekeringsinformatie en legitimatie af te geven.

Na wat bellen met haar verzekering, de schade-expert en het bedrijf dat de nieuwe brievenbus zou komen zetten, is in minder dan een week bijna alles rond. Het enige dat nog moet gebeuren is het maken van de brievenbuspaal en het installeren. Vanwege de vakantiedrukte gaat dat in het nieuwe jaar gebeuren.

Een geluk bij een ongeluk: we waren eigenlijk al van plan om een nieuwe paal te laten plaatsen aangezien de oude een beetje aan het rotten was. De nieuwe paal wordt nu op kosten van de verzekering geplaatst.

Noot van de redactie: oplettende lezers kunnen zich misschien nog wel dit bericht herinneren.

 

It’s Christmas everywhere!

Gisteravond was het lekker hectisch, want aansluitend aan de karate-les was het tijd voor de 2nd grade musical van Alex. De afgelopen weken is er door alle tweedeklassers flink geoefend op liedjes en dansen en gisteren was het dan eindelijk tijd voor de show!

Alex at 2nd grade musical
Een foto gemaakt door Juf Scruggs

Alex mocht zeker niet te laat zijn, want hij was de allereerste spreker die de aanwezigen welkom heette. Gelukkig waren we ruim op tijd en konden we van tevoren zelfs nog kijken bij de expositie over familieportretten die dezelfde tweedeklassers gemaakt hebben onder leiding van hun tekenjuf. En het moet gezegd worden, dat zag er dankzij juf McGee heel puik uit! Zeker als je weet dat Alex helemaal geen tekenaar is. We hebben zijn werkstuk toch mooi gekocht, ingelijst en wel. Echt heel erg leuk om te hebben en om te zien hoe hij zijn familie ervaart.

Om 7:00 was het showtime! De kinderen kwamen de cafetaria in, allemaal gekleed in iets rood, groen of wit en namen hun plaatsen in. Na een internationale groet stapte Alex naar voren om zijn tekst te zeggen. Dat ging prima en daarna volgde een behoorlijk gelikte musical, als je in je achterhoofd houdt dat je met kinderen van 7 en 8 te maken hebt.

Elke klas mocht een keer op het podium staan en in het geval van Alex was dat voor het vertolken van het Afrikaanse kerstlied ‘Sing we all Noel’. De oplettende luisteraar kan nog een Zuid-Afrikaanse groet horen voor ze starten: ‘Gezellig kerstfeest!’ Of in ieder geval iets dat er op lijkt. Het zag er heel goed uit en we hebben ervan genoten, niet in de minste plaats Nova die beretrots was op haar broer.

De titels van de liedjes zijn, in volgorde van vertolking: It’s Christmas Everywhere, Kling Glöckchen Kling, Aussie Jingle Bells, Sing We All Noel, A La Nanita Nana, It’s Christmas Everywhere (reprise) en Jingle Bells.

Peuterpraat 48

30884556280_fbbe554d46_z-200x300Het is alweer een tijd geleden, maar de kinderen blijven doorgaan met grappige uitspraken. We hebben ze niet allemaal genoteerd, maar dit is een goede selectie.

Nova bespreekt de kindjes in haar nieuwe kindergarten klas.
“Mom, Peter has a bad name.”
Mama is verbaasd en vraagt waarom.
“Because it has the word ‘pee’ in it,” fluistert ze.

Alex komt aanrennen en springt hop op de bank. Mama ziet het verbaasd aan.
“Hee, wat is dat nou?”
Alex kijkt een moment betrapt maar herstelt zich snel:
“Sometimes I can do AMAZING things!”

Nova is moe en heeft al vroeg haar Wonder Woman pyjama aan. De vorige avonden heeft ze in haar pyjama steeds een show opgevoerd, maar vandaag zit het er niet in. Ze zucht:
“I’m so tired. I think I have to cancel tonight.”

Nova komt uit de douche.
“I used bodywash. Even on my butt. So when I fart, bubbles will come out!”

We hebben pizza gehaald maar Nova vindt het niet lekker. Ze zucht:
“Can I please eat something else that is not healthy?”

We wonen in de Bible Belt en vrijwel iedereen is hier gelovig. Alex heeft inmiddels een leeftijd bereikt dat hij met klasgenootjes over God in discussie gaat. Tijdens het bedtijd ritueel doet hij zijn beklag:
“The God season is about to start again and I don’t like it!”

De discussies over religie met klasgenootjes laten Alex niet los. Enkele dagen zucht hij tijdens het naar bed gaan:
“Nederland is zo cool. Over there nobody believes in God!”

Nova vraagt aan Alex:
“Do we live in a city?”
Alex antwoordt:
“No, we live in a suburban community.”

Nova, op een willekeurig moment:
“I wish people could teleport in real life.”

Het ontbreekt Alex niet aan zelfvertrouwen: “Mom, can I tell you something? Sometimes I do look adorable.”

We zijn uitgenodigd voor een bruiloft. Nova past haar mooie jurk.
“I look pretty enough to be the bride!”
Ze denkt aan haar broer.
“And Alex can be the broom!”

Nova beklaagt zich.
“I feel terrible! I feel worse than terrible.”
“Zullen we dan straks maar niet naar de birthday party gaan?”
“No, I think all the unhealthy food will make me feel better.”