In de zandbak

IMG_2353In Eindhoven ligt, niet ver bij mijn ouders vandaan, een erg mooie en grote speeltuin, de Speeltuin Philipsdorp. Omdat we vrijdagmiddag nog een paar uurtjes vrij hadden, zijn we daar een lekker naar toe gewandeld. Alex was de hele dag al een beetje aan het mopperen, dus een kort uitstapje kon sowieso geen kwaad. In 10 minuutjes loop je er naar toe.

IMG_2424Zowel Rob als oma hadden hun camera meegenomen en dat was niet voor niks. We hebben Alexander op heel wat speeltoestellen neergezet en hij vond het allemaal even fascinerend. De grote ontdekking van de dag was de zandbak. Nadat hij eerst van de glijbaan was geroetsjt, kwam hij in een grote zandbak terecht. Hij voelde eens even voorzichtig met twee vingertjes wat voor vreemd spul dat was en al gauw verdwenen allebei zijn handjes in het zand. Het was een genot hem te zien ontdekken en te zien spelen. Wonderwel heeft hij niet geprobeerd het zand op te eten, wat overigens niet gezegd kan worden van de blaadjes die in het zand lagen.

Appeltern

IMG_1989Van mijn ouders heb ik al vaak gehoord dat ze naar de tuinen van Appeltern zijn geweest en vandaag zijn we eens met ze meegegaan naar Gelderland om het met eigen ogen te bekijken. De site http://www.buienradar.nl gaf aan dat er een gebied met wat regen zou zijn, maar het stelde niet al te veel voor. Toen we rond half twaalf parkeerden en entreekaartjes kochten, viel het dus een beetje tegen dat het plotseling met bakken uit de hemel viel.

IMG_1911Gelukkig kun je in Appeltern een restaurantje opzoeken waar ze lekkere broodjes serveren, dus we hebben daar maar even flink gebruik van gemaakt terwijl buiten het water stevig naar beneden kwam. Na de lunch klaarde het plotseling op en zijn we snel begonnen aan een wandeling door de tuinen, maar al snel kwam er opnieuw een flinke bui over. We hebben toen wat ponchos gekocht en gehuld in deze blauwe ‘vuilniszakken’ en schuilend onder paraplu’s konden we dan toch op pad. Gelukkig klaarde het na deze bui echt op en hebben we verder geen regen meer gehad.

IMG_2029In Appeltern liggen talloze tuintjes aangelegd door tuinarchitecten en andere tuindersbedrijven. Ze etaleren hierbij eindeloos veel ideeen voor mensen die ze kunnen toepassen in hun eigen tuinen en uiteraard zijn veel van deze dingen te koop. Eigenlijk is het dus een soort showroom au naturel. De tuinen van Appeltern zijn een goed bewaard geheim, want we hadden er nog nooit van gehoord totdat mijn ouders een jaarabonnement hadden genomen. Het is een enorm park met heel veel tuinen in heel veel verschillende stijlen, dus eigenlijk vreemd dat het zo onbekend is.

IMG_1967Alexander heeft vandaag zijn ogen weer goed de kost gegeven en verschillende keren gebulderd van het lachen. Dit laatste kwam echter vooral doordat opa steeds met de paraplu op hem af kwam, iets dat hij verschrikkelijk grappig vond. Alex heeft ons deze week trouwens wel vaker getrakteerd op zijn schaterlach, en overigens ook op een aantal nieuwe kunsten: hij begint nu echt te kruipen in plaats van te tijgeren en plotseling ging hij zelf staan bij de bank.

Er was eens, lang geleden…

With opa JosEen van de eerste dingen die we gedaan hebben met ‘opa en oma Eindhoven’ is een bezoek brengen aan de Efteling. Het was voor ons allemaal al zeker 15 jaar geleden dat we daar geweest waren, dus het park was in de loop der jaren flink veranderd en vooral uitgebreid. We houden allemaal niet van wilde attracties, maar met Alexander was het juist leuk om naar dingen als het Sprookjesbos te gaan. We waren ’s morgens op tijd vertrokken (voor zover mogelijk met een baby) en liepen om 10.45 rond in de Efteling.

Het was al snel duidelijk dat we niet de enigen waren met het idee een dagje naar Kaatsheuvel te gaan. Het mooie weer had al vroeg veel mensen gelokt en de parkeerplaatsen liepen snel vol. We hadden zelf een mooi plaatsje niet al te ver van de ingang, dat viel alvast mee. Alexander keek vanaf het begin zijn oogjes uit… zo veel kindjes, kleuren en nieuwe dingen om te bekijken! We wandelden van sprookje naar sprookje en ontdekten gaandeweg zelf ook nieuwe dingen die er tijdens ons laatste bezoek nog niet stonden.

In the Carnaval FestivalWat opvalt in de Efteling is dat het park de tand des tijds heel goed doorstaat. Ook de alleroudste attracties zijn nog steeds mooi om te zien en goed in elkaar gezet. Met onze kleine mop zijn we behalve in het Sprookjesbos ook in het Carnaval Festival geweest, de Gondoletta, de Fata Morgana, het Spookslot, de grote Caroussel en het Land van Laaf. Alles wat bewoog trok zijn aandacht, ook de zaken die boven zijn hoofdje voorbij kwamen suizen. Opa en oma hebben met veel plezier naar Alexander gekeken, ons mannetje zat zo te genieten. Het werd een erg mooie dag, ook qua weer, want de thermometer tekende 27 graden op. De foto’s op Flickr spreken weer duidelijke taal.

Willem-Alexander

Vandaag hadden we de kroonprins op bezoek, op de speelmat bij opa en oma in de kamer. Natuurlijk niet de echte, maar Alexander had een vriendje op bezoek met de naam Willem. Dan kom je al snel op een duo met de naam ‘Willem-Alexander’.

Hoewel de eerste kennismaking niet vlekkeloos verliep (de een zette het op een huilen, de ander volgde al snel) zaten de mannen even later toch ‘samen’ te spelen. Elk met zijn eigen ding natuurlijk, want om echt samen te spelen zijn ze nog een beetje te klein. Toch brabbelden de heren af en toe onderling alsof ze wilden zeggen: laat ons maar lekker even bezig zijn.

In de rij

Too many toys to choose fromSinds we afgelopen vrijdag in Nederland zijn aangekomen, is het een komen en gaan van bezoekers. Iedereen is benieuwd hoe het kleine Amerikaantje er in het echt uit ziet en tot onze grote verbazing nemen veel mensen zelfs nog kraamcadeaus mee. Heel erg leuk natuurlijk, daar hadden we echt niet op gerekend. Alexander vermaakt zich er goed mee, die ziet de berg speelgoed iedere dag groeien en grabbelt en graait er op los. Alles is duidelijk ‘van hem’ en alle nieuwe speeltjes worden direct aan een smaaktest onderworpen en even van de onder- of achterkant bekeken. Een echte ingenieur in de dop.

Onze eerste week vordert inmiddels al aardig. Vrijdag verruilen we Meijel voor Eindhoven en gaan we de andere grootouders verblijden met een bezoek van Alex (en ons, ook een beetje). Ze zullen er snel achter komen dat met zo’n kleintje in huis opruimen een bijna onbegonnen werkje is.

Op de vlieger

Hi momAl wekenlang vroegen we ons af hoe het zou zijn om met Alexander de twee vluchten naar Brussel te maken. Op internet hadden we gezocht naar tips voor het vliegen met een baby en we hadden genoeg speelgoed meegebracht zodat de kleine zich onderweg niet hoefde te vervelen. Maar al die zorgen bleken achteraf helemaal niet nodig. Alex heeft zich keurig gedragen, wat geslapen in een speciaal wiegje in het vliegtuig en vanaf het moment dat we geland zijn heeft hij zich vlekkeloos aangepast aan de Nederlandse tijd. We durven wel te stellen dat hij zich een stuk makkelijker heeft aangepast dan zijn papa en mama.

De beide opa’s en oma’s zijn ons komen halen in Gent en zoals te  verwachten was, waren alle ogen voornamelijk op de kleine Alex gericht. Met recht ‘de kleine Alex’ want onze uk bleek toch iets kleiner te zijn dan de foto’s deden voorkomen. Dankzij Skype en de webcam herkende Alexander zijn grootouders meteen. Een en al vrolijkheid dus, en een gelukkig weerzien.

De rit naar Meijel was lang vanwege de files en het drukke verkeer (iets wat we in de VS echt niet meer gewend zijn), maar rond half vier waren we er dan toch. Alexander maakte zich meteen thuis op de speelmat in de huiskamer en maakte snel indruk met wat hij in de afgelopen 7 maanden al allemaal geleerd had. Doordat hij in de auto geslapen had, bulkte hij weer van de energie en gaf een goede demonstratie wat een Duracell-konijntje het af en toe kan zijn.

First time on a bike, ever!’s Avonds zijn we rond 21.00 doodmoe in bed gaan liggen met Alexander in ons midden en hebben tot de volgende ochtend in bed gelegen. Ons mopje pakte zijn gebruikelijke schema meteen op, qua dutjes (of gebrek daaraan), snackjes en maaltijden. Wat hij wel al snel geleerd heeft is dat oma een prima bedje is, bij wie hij, als hij dan moet slapen, zijn oogjes wel durft dicht te doen. Net als thuis protesteert hij hevig als hij in bed wordt gelegd. Wat dat betreft is er helemaal niks veranderd.

Inmiddels is er al een grote stoet bewonderaars gepasseerd en Alexander gedraagt zich voorbeeldig. Ondanks de vele nieuwe gezichten blijft hij lief lachen en wil hij iedereen graag van dichtbij bekijken. Een andere leuke nieuwe ervaring is zijn eerste fietstochtje, in het kinderzitje bij papa aan het stuur. Vol belangstelling heeft hij de omgeving in zich opgenomen dus we zullen in de loop van de week nog wel eens een keertje een eindje met hem gaan rijden.

Ik ga op vakantie en ik neem mee…

… een heleboel! Op reis gaan met een baby van 7 maanden is niet eenvoudig. Ik durf wel te stellen dat we voor Alexander meer in moeten pakken dan voor onszelf. Het gaat dan ook om een lange reis want we blijven tenslotte een maand in Nederland. Tenminste, Alex en ik blijven een maand in Nederland, Rob zal na zijn twee weken vakantie ook twee weken moeten reizen in Europa voor de baas.

Ik ga op vakantie en ik neem mee...Op donderdag 13 augustus vertrekken we via Greenville en Atlanta naar Brussel. Vicki is zo vriendelijk om ons weg te brengen naar het vliegveld, want vindt maar eens een taxi met een kinderzitje erin. Bovendien besparen we op die manier een maand lang parkeerkosten op het vliegveld, dat is minimaal 200 dollar. Toch de moeite en we blijven natuurlijk wel Hollanders.

Als we op 14 augustus aankomen, worden we direct geconfronteerd met de Belgische verkeersellende die je hier gelukkig nooit aantreft: tussen Brussel en Antwerpen wordt opnieuw geasfalteerd met de nodige chaos tot gevolg. Dat is alvast de eerste hindernis om weer in Nederland terecht te komen. Gelukkig staan onze ouders voor ons klaar, zij het in Brussel dan wel in Gent. Van daar uit volgt een stoet richting Meijel waar we de eerste week van ons verblijf zullen zijn. Daarna is het twee weken Eindhoven en daarop volgt weer een weekje Meijel.

We hopen in die tijd natuurlijk veel mensen te zien want het is ook een klein beetje onze afscheidstournee. Het bod op ons Amerikaanse huis is geaccepteerd en zodra onze lening wordt goedgekeurd (naar verwachting aan het eind van deze week) begint er voor ons weer een heel nieuw hoofdstuk in het land van de onbegrensde mogelijkheden (en moeilijk overkoombare beperkingen).

Buitenbad

Het was gisteren weer eens tijd voor Alexanders badje en we hebben van het mooie weer gebruik gemaakt. Wie hem bezig ziet in het filmpje snapt waarschijnlijk wel dat onze badkamer na zijn bezoek doordrenkt is van het water. Het was buiten nog ruim boven de 30 graden toen Alex in zijn bad zat te plenzen, dus hij heeft het zeker niet koud gehad.