Peuterpraat #38

Jammergenoeg hebben de kinderen de gewoonte om veel leuke dingen te zeggen als je echt niet in de gelegenheid bent om ze op te schrijven (bijvoorbeeld tijdens het autorijden). Desondanks hebben we weer een verzameling grappige uitspraken verzameld.

Het is 22.00 geweest en Nova loopt nog beneden rond.
“Nova, we zullen zo maar eens naar bed gaan, of niet?”
“Ummm, niet!”

Alex heeft zelfkennis.
“Running around and screaming is my specialty!”

Papa mag binnenkort een speciaal diner bijwonen in Philadelphia waar een wetenschapsprijs wordt uitgereikt. Hij wordt hier met het Milliken privevliegtuig naar toe gevlogen. Wanneer mama dit aan Alex probeert uit te leggen, zegt hij, onder de indruk:
“Cool! Papa mag met de milk in the airplane!”

Alex ligt tussen twee kussens.
“Look! I’m a hamburger!”

Alex heeft straf en zit op zijn kamer. Hij heeft op zijn zusje gespuugd en moet boven gaan nadenken waarom dat fout is. Nova mag intussen naar een favoriet programma kijken. Al snel klinkt het van boven:
“Kan ik naar beneden komen? I can’t think of anything anymore.”

Alex luistert voor het eerst naar Smooth Criminal van Michael Jackson. Hij kan het niet helemaal goed verstaan en vraagt:
“Waarom zingt hij ‘chicken has a boo-boo?”

De eerste dag van Kindergarten zit erop. Mama zegt dat ze Alex heeft gemist. Hierop pakt Alex mama’s hand, geeft er een kus op en zegt:
“Keep this close to your heart so you will always have my love.”

Als Alex voor de tweede keer uit Kindergarten komt, vertelt mama dat ze zijn kus goed bij zich heeft gehouden. Wijsneus Alex:
“You can still wash your hands, it won’t come off.”

Het is bedtijd. Na het verhaaltje en een kus zegt Nova poeslief:
“I am lief geweest vandaag. Can I go beneden with you?”

We lunchen bij Costco. Er loopt een meneer langs onze tafel die opmerkt:
“What a mighty pretty little girl you have.”
Waarop Nova direct zegt:
“Who is THAT man?!”

Nova speelt dat zij de mama is en papa is de baby. Alex kijkt er even naar en constateert:
“That is a BIG baby.”

Nova haalt een peuter uit haar neus en stopt hem in haar mond. Alex ziet het en zegt:
“Every person needs maintenance.”

Het is de ochtend van een verjaardagsfeestje.
“Nova, wat wil je voor ontbijt?”
“Umm… Claire’s cake!”

Alex heeft geen zin in voetbal.
“Waarom wil je niet naar de voetbaltraining toe?”
“Because I don’t like sweating!”

Onze wijk is bereikbaar via twee toegangswegen. Nova heeft een ervan de ‘princess line’ gedoopt. Wanneer we op haar verzoek over de princess line naar huis rijden, vraagt Alex:
“Why do you call it princess line? There are zero princesses here.”

Bij elke willekeurige rommel die we waar dan ook tegenkomen, roept Nova alvast:
“It wasn’t me!”

Er komen vriendjes spelen en voor die gelegenheid zijn er donuts in huis. Nova heeft twee halve donuts verorberd.
“My tummy is still talking.”
“En wat zegt jouw tummy dan?”
“That it needs another donut.”

Nova weet precies hoe de iPad van papa en mama werkt. Ze heeft de tablets al vaak genoeg van allerlei hooggelegen plaatsen gehaald door er een stoeltje bij te zetten. Ze weet ook dat ze geen gebruik mag maken van de Youtube-applicatie.
“I’m not watching Youtube”
“Can I push this button [the Youtube app]? Just pretend…”

Nova speelt dat ze de voetbal coach is.
“You play soccer and I’ll be Katie.”

We lopen over de parkeerplaats, die op een heuvel gelegen is. Alex:
“Why is the earth scheef?”

Nova zegt iets waar Alex om moet lachen. Hij veronderstelt:
“I think Nova has a funny bone.”

Alex proeft voor de eerste keer rucola. Na enkele blaadjes zegt hij:
“Deze leaves have too much smaak for me.”

Alex krijgt op school Duitse les. De juf heeft de kinderen een liedje geleerd om in het Duits te leren tellen. Alex zingt het thuis regelmatig:
“Einz, beinz, dreinz, fiiieeerrr foef…”

Advertenties

De boer op

Dat ziet er toch uit alsof ze het naar hun zin hebben, niet?

Jawel, de farms in de wijde omtrek zijn weer geopend voor het Halloween-seizoen en natuurlijk waren we daar afgelopen weekend te vinden. We vroegen Alex waar hij naar toe wilde en het was geen verrassing dat hij voor de ‘farm met de corn box’ koos. Deze feest-farm komt door het jaar heen herhaaldelijk ter sprake samen met de vraag of hij al open is. Dus natuurlijk moesten we hier direct naar toe!

Reuze-pret bij Denver Downs.

Vriendjes Hugo en Lucie waren nog niet eerder naar Denver Downs geweest en zodoende vroegen we of ze mee wilden komen. Dat maakte de pret dubbel groot en het was een vrij rustige dag qua bezoekers (veel mensen wachten met een bezoek tot het dichter bij Halloween is) zodat de kinderen eindeloos vaak op alle attracties konden klimmen. Ze zijn ontelbare keren van de glijbaan gegaan, Alex is wel een keer of 15 op de zipline geklommen, ze hebben talloze keren op het luchtkussen gesprongen, aan het touw tussen de hooibalen geslingerd, in de cow-train gereden, tussen de gedroogde maiskorrels gespeeld en op de paardenschommels gezeten.

Toen ze om 5 uur sloten, zijn we 400 meter verderop gaan eten bij McDonalds, 4 vermoeide kinderen met een Happy Meal en een ijsje toe… hoe groot kan een feest worden? Het was een super middag en het lijkt erop dat we voor het eind van dit seizoen nog wel een keertje bij Denver Downs terecht gaan komen.