Grote en kleine reizen

Op landgoed Biltmore

De grootste reis van opa en oma zit aan het begin en het eind van de vakantie. Tussendoor maken we een heleboel kleine trips. Zo hebben we vandaag het landgoed Biltmore bezocht in Asheville, NC, een plaats die we al talloze keren belicht hebben op de blog, maar dat bij elk bezoek even indrukwekkend blijft. We hadden gehoopt dat de azaleas er in volle bloei zouden staan, maar er waren nog veel knoppen. Jammergenoeg hebben opa en oma de zee van azaleas dus niet kunnen zien, wat overigens niet betekent dat het niet mooi was vandaag. De frisse lentekleuren waren alomtegenwoordig en niet te vergeten: we hebben tulpen gezien in alle soorten en maten, velen daarvan ook Nederlands!

Wat een vrolijke boel!

Nu is Asheville zo’n vijf kwartier rijden, maar je hoeft niet verschrikkelijk ver om een trip te maken. Immers, een simpel bezoek aan een gigantische supermarkt of bouwmarkt is al een hele ervaring. Of je nu ver weg gaat of ‘dicht bij’ huis, je moet altijd de auto in. Even een brood halen? Hup, de garage gaat open. Een lekkere douchegel kopen? Spring maar in de Quest. Oma ziet overal wel iets leuks om voor iemand anders te kopen en opa zou het liefst een reuzenkoffer hebben om allerlei vondsten uit de Amerikaanse Gamma mee te kunnen brengen.

Je kunt misschien niet alles meenemen, maar wat er altijd in je koffer past? Foto’s en talloze mooie herinneringen. Gelukkig hebben we daar al weer heel veel nieuwe van!

http://www.youtube-nocookie.com/embed/9P5qzTI-bOM?rel=0

Advertenties

Werken voor de kost

Zo kennen we oma maar al te goed

Nu opa en oma er zijn, worden er links en rechts een hoop kleine klusjes gedaan. Op verzoek is opa een prikbord aan het maken voor de speelkamer, zodat we er de tekeningen en knutselwerkjes van de kinderen kunnen ophangen. Alex vindt het heel interessant allemaal, maar vandaag is hij op school, dus hij kan nu niet zien hoe opa aan het verstekzagen is.

Ook oma is druk in de weer met naald en draad. Broeken worden korter en gaten worden gedicht. Het komende jaar lopen we er allemaal weer keurig bij! De kleintjes houden opa en oma ook flink bezig, want ze vinden niks mooier dan geduwd en getrokken worden in hun karren door de tuin. Niet te geloven dat de eerste week van hun ‘werkvakantie’ er al weer op zit!

Dikke vrienden

Vanaf het moment dat Alex opa en oma zag op het vliegveld, zijn ze erg goede vrienden. Wanneer we hem ophalen van school vraagt hij direct of ze er nog zijn en hij heeft ze heel wat te vertellen. Ik denk dat het engels van opa en oma al flink gegroeid is de afgelopen dagen. Opa had bovendien een boekje meegenomen waar stickers van tractors ingeplakt moesten worden. Dat is op dag 1 al helemaal ingevuld. Er moest af en toe wel even nagedacht worden, zoals het onderstaande filmpje wel laat zien.

http://www.youtube-nocookie.com/embed/zexZkwFFr5Y?rel=0

Bezoek uit Meijel!

De broodbus was direct favoriet

Tijd is iets wonderlijks, want hoe ver iets ook in de toekomst ligt, uiteindelijk is het moment toch daar. Al lang kijken we uit naar het bezoek van opa en oma Meijel en nu zijn ze er dan, veilig aangekomen na een lange, saaie reis. Gevieren stonden we gisteravond op het vliegveld om ze op te halen, Alex bijna buiten zichzelf van opwinding. We zagen eerst het vliegtuig landen en daarna de vele passagiers een voor een door de tunnel en via de roltrap naar binnen komen. Alex riep bij elke reiziger alvast ‘daar is opa!’ en toen dat na 50x nog niet zo was, ging hij maar luidkeels verkondigen wat iedereen bij zich had. ‘Een koffer! Een backpack!” De andere passagiers moesten lachen om zijn duidelijke enthousiasme.

Maar uiteindelijk was het echt zo ver, daar kwamen opa en oma van de trap af! Alex gedroeg zich keurig en hielp oma haar koffer naar de auto te brengen. Thuis gingen de koffers open en kwam het ene na het andere cadeau te voorschijn, het was nog erger dan kerstmis. Wat heeft iedereen weer goed aan ons gedacht, de kinderen zijn enorm verwend, veel boekjes erbij, speelgoed en kleertjes. Ontzettend bedankt iedereen! We gaan er twee heerlijke weken van maken en ik zal mijn best doen om via de blog iedereen een beetje op de hoogte te houden van de gang van zaken.

Nog meer buitenpret

Nu het al zulk mooi buitenspeelweer is, kunnen we met de kinderen weer heerlijk op pad. Afgelopen weekend waren we weer eens naar Kids Planet geweest, de grote speeltuin in de buurt van het vliegveld. Nova heeft er heerlijk geschommeld en Alex lekker geklauterd! En op de weg terug… natuurlijk allebei doodmoe van het spelen en een dutje gedaan in de auto.

http://www.youtube-nocookie.com/embed/KcJ2Pv1jNKM?rel=0

Zandmonsters

Twee zandmonsters

Van Alex hebben we, zonder overdrijven, honderden foto’s terwijl hij in de zandbak speelt. Van al het buitenspeelgoed is dat zijn favoriete bezigheid en hij kan er uren mee zoet zijn. Afgelopen weekend kon hij dan ook zijn geluk niet op dat we nieuw zand gekocht hebben om mee te spelen. Het weer is er warm genoeg voor (vandaag 28 graden bijvoorbeeld)!

We hebben wel even met hem gepraat over een potentieel nieuw vriendje voor in zijn geliefde domein: Nova. Alex kan heel bezitterig zijn over bepaalde dingen en hoe liever het speelgoed hem is, hoe moeilijker het is om te delen. Dus we konden ons wel voorstellen hoe hij over zijn zandbak zou zijn met zijn zusje erbij. Het toeval wilde dat toen het nieuwe zand in de bak ging, Alex lag te slapen op de bank en Nova volop de gelegenheid kreeg om er eerst helemaal alleen mee te spelen. Zou ze het net zo leuk vinden als haar grote broer?

http://www.youtube-nocookie.com/embed/0nMZbvS5g30?rel=0

En jawel hoor! Ook de kleine madam was in de wolken met het zand. Al meteen de eerste keer heeft ze anderhalf uur in de zandbak zitten graaien. Toen Alex wakker werd, liet hij haar zonder al te veel problemen naast hem zitten spelen en Nova mocht zelfs een van zijn machines gebruiken. Het was ontzettend lief om ze zo samen bezig te zien. Gelukkig hebben we destijds een zandbak uitgezocht waar twee kinderen makkelijk in passen! Nu moeten we alleen nog iets zien te vinden op al dat zand dat ze iedere keer mee naar binnen zeulen…

Wat een verschil!

Vroege lente

Officieel is het nog winter maar wie naar buiten kijkt, zou het niet geloven. Al weken is het schitterend weer, heel zachte temperaturen en de natuur is al weer volop in bloei. De vogels zijn terug van hun verre reizen (helaas heeft er eentje al zijn vroege einde ontmoet na een botsing met de Quest) en de jassen hangen al een poosje ongebruikt in de kast.

Het is een groot verschil met een jaar geleden, toen de winter zo koud en lang was dat de natuur pas heel laat weer op gang kwam. Het was een seizoen met (voor hier) veel sneeuw en een periode dat er overal ijs lag, iets wat voor het diepe zuiden echt ongebruikelijk is (en door het handjevol sneeuwschuivers niet bolgewerkt kon worden). Dit jaar heeft het zelfs niet gesneeuwd en is de temperatuur alleen ’s nachts onder nul geweest, het verschil kan niet groter zijn!

Opa en oma Meijel komen op 21 maart aan en als we naar de weersvoorspellingen kijken, komen ze in een warm bad terecht. Tussen nu en dan schommelen de temperaturen tussen 23 en 26 graden! Is er al iemand jaloers?