Op en neer, heen en weer

Nu Alexander voelt dat hij een nieuwe vaardigheid bijna onder de knie heeft, oefent hij natuurlijk volop. Zitten, staan en stapjes zetten, de hele dag door. Terwijl hij druk doende is, komt hij af en toe iets tegen dat hem even afleidt, een voorwerp dat bestudeerd en onderzocht moet worden. Dan zit hij een paar tellen op de grond om te bekijken wat hij nu weer op zijn pad heeft gevonden. Maar daarna dendert hij weer gewoon verder!

Aan de wandel

WalkingSinds een week is Alexander aan het oefenen om zelf te lopen, zonder iets vast te houden. Dat betekent dat hij van het ene voorwerp oversteekt naar het andere voorwerp (bij voorkeur mama). Daarbij zet hij een paar pasjes zonder hulpmiddel. Nu doet hij het nog voorzichtig, maar waarschijnlijk duurt het niet lang meer voor hij als een stoomtrein door het huis dendert… helemaal alleen!

Vaatwasser

Het idee van een vaatwasser is dat het je leven een beetje makkelijker maakt. Je hoeft immers niet meer met je handen in het sop en ook het drogen wordt voor je gedaan. In ons huis is er echter EEN factor die het toch erg moeilijk maakt om de afwas te doen: zodra de klep opengaat zit er een mannetje van ongeveer 10 maanden bovenop. Alex zit heerlijk te spetteren met het water, haalt een voor een het bestek eruit en ook het klepje van het zeepbakje is mateloos interessant. Heel grappig om te zien, maar als je aan je laatste borden toe bent, ook af en toe een beetje lastig…

Bijna zomer

On a lunch breakHoewel het, met uitzondering van twee dagen regen met dank aan tropische storm Ida, al weken schitterend herfstweer is, werden we dit weekend wel heel royaal bedeeld met 25 graden. Op zaterdag hadden we nog een boel boodschappen af te werken, maar zondag zijn we er lekker op uit getrokken naar Columbia voor een bezoekje aan de dierentuin. Als abonnementhouders van de dierentuin in Greenville mogen we hier voor nop naar binnen, mooi meegenomen dus.

De vorige keer dat we hier waren was het 7 juni en Alexander was toen 6 maanden. Het was goed te merken dat hij in de afgelopen 4 maanden veel veranderd is. Hij speurde de dierenverblijven af en als hij iets zag bewegen, wees hij er met zijn vingertje naar. ‘Ie ie ie!’, riep de kleine boef met een verwonderd gezicht. Hartstikke leuk voor ons, we hebben echt genoten hoe Alex voor het eerst besefte dat er een heleboel vreemde beesten bestaan.

We hebben hem steeds de ruimte gegeven om te kijken en te ontdekken door hem vaak uit de wandelwagen te halen en bij de dierenverblijven te laten rondspoken. Er staan in de Riverbanks Zoo veel beelden van dieren en andere grappige dingen die het ontdekken waard zijn en Alex heeft daar flink gebruik van gemaakt. Het was ook wel te merken dat hij veel energie verbruikt had: op de weg naar huis, toch anderhalf uur rijden, heeft hij heerlijk liggen slapen in zijn stoel. Ook ’s avonds was het vroeg bedtijd, want al voor 19.00 vielen zijn ogen weer dicht. Dat gaf ons de gelegenheid om nog eens fijn met onze nieuwe Wii te spelen, een vroeg verjaardagscadeau!

Aan de wandel

Onze Alexander kan soms verrassend uit de hoek komen. Dachten we aanvankelijk nog dat de voorkant van zijn nieuwe loopwagen voorlopig interessanter zou zijn dan de achterkant, gisteren pakte hij het ding ineens vast en ging ermee aan de wandel. Vanmorgen was ik gelukkig snel genoeg om een filmpje te maken toen hij er nog eens een stukje mee ging lopen.

Nattigheid

Je zou het bijna vergeten omdat het zo stilletjes is, maar we zitten nog steeds in het ‘orkaanseizoen’ en gisteren is orkaan Ida aan land gekomen. Het was maar een kleintje van categorie 1 en tegen de tijd dat ze aan land kwam, was ze al afgezwakt tot een tropische storm. Dat gaat evengoed nog steeds gepaard met enige overlast, en zowel gisteren als vandaag hebben we te maken met enorm veel regenval. Het plenst onophoudelijk, de straten zijn verworden tot rivieren en het is goed uitkijken op straat, vooral ’s avonds met de zeer gebrekkige straatverlichting en flink vervaagde wegmarkering.

Alexander moet zich dus binnenshuis zien te vermaken en laten we nu net een nieuw speeltje gekocht hebben. Het is een apparaat van V-Tech waar weer de nodige toeters en bellen op zitten en waar de kleine boef ook mee kan leren lopen, als hij wil. Voorlopig houdt hij het nog bij de voorkant van het ding, zoals je in het onderstaande filmpje wel kunt zien.

Kom maar binnen

Tja, als je zo ver weg woont, is het natuurlijk moeilijk om even op de koffie te komen en te komen kijken hoe we nu wonen. Daarom hebben we een tussenoplossing gevonden en hebben wat foto’s gemaakt die een indruk geven van ons nieuwe stulpje. Ik zou zeggen, pak er een kopje koffie bij en het is net of je op bezoek bent.

Het moet wel gezegd worden dat het huis nog niet klaar is, we wachten nog op spullen uit Belgie en sommige kamers worden nu duidelijk nog gebruikt als opslagruimte of rommelkamer. Als we over ongeveer anderhalve maand alles af hebben, zullen we nog wel een keer een ‘reportage’ maken.

Onze kleine man

Afgelopen week zijn we nog eens met Alexander bij de kinderarts geweest, voor zijn (redelijk late) 9-maanden-controle. We waren inmiddels wel erg benieuwd naar zijn lengte en gewicht, aangezien dat voor de laatste keer gemeten is toen hij 6 maanden oud was.

Onze kleine man is 5 centimeter gegroeid en meet nu 72 centimeter, precies gemiddeld voor zijn leeftijd. Alex weegt 8.2 kilo, en dat is maar 400 gram meer dan bij zijn vorige bezoek. Daarmee is hij erg licht, zelfs te licht volgens de dokter. Hoewel onze uk er zeer gezond uit ziet en zich ook zo gedraagt, moeten we volgende maand nog eens terug komen om nogmaals te wegen. Als er dan niet voldoende is bijgegroeid, wordt er wat bloed afgenomen om er zeker van te zijn dat er geen medische oorzaak is voor zijn lage gewicht.

De dokter stelde ons gerust en zei dat we ons echt nog geen zorgen hoefden te maken. Ze bekeek lachend hoe Alex haar kantoor aan het verbouwen was. Het was haar wel duidelijk dat Alexander een erg actief baasje is en waarschijnlijk veel van zijn energie snel verbrandt. Tja, dat hadden we zelf ook al in de gaten…

Een nieuw huis… toch veel werk

Dat ons huis nieuw opgeleverd is en dus nog nooit bewoond is geweest, alle vloeren erin zitten, alle The new washer and dryer have arrived!lampen hangen en alle muren netjes geschilderd zijn, wil toch niet zeggen dat je er geen werk mee hebt als je gaat verhuizen. De oorspronkelijke bouwer van het huis is kort na het opleveren van het pand failliet gegaan vanwege de economische crisis en een derde partij heeft het huis van de bouwer overgenomen om het alsnog te verkopen. Omdat deze verkoper er ook weer snel vanaf wilde, stond het tegen een zeer lage prijs te koop en daar konden wij dan weer mooi van profiteren.

Natuurlijk zitten er altijd een paar kleine schoonheidsfoutjes aan een huis en in een normale situatie stap je dan naar de bouwer toe, die het vervolgens komt herstellen. In ons geval kon dat niet meer, wat gedeeltelijk gecompenseerd werd door de lage koopprijs. We hebben dus een echte klusjesman in dienst genomen die voor ons enkele zaken heeft aangepast en verbeterd, zoals het opnieuw schilderen van het plafond in de keuken/woonkamer vanwege een lek dat in het verleden een lelijke plek in het plafond heeft veroorzaakt. Inmiddels ziet het er een stuk beter uit.

The living roomBehalve wat klusjes links en rechts, hebben we ook een heleboel meubilair moeten aanschaffen: een koelkast, wasmachine, droger, een bed, nachtkastjes, een complete woonkamer, televisie… En dat moet natuurlijk bezorgd en geinstalleerd worden, dus elke dag lopen er wel mannen binnen en buiten om spullen in elkaar te zetten, aan te sluiten en in het geval van de televisie en telefoon om de nodige kabels aan te leggen. Maar nu we hier een week wonen, hebben we het meeste achter de rug. We kunnen zitten, liggen, kijken en bellen. Alleen later deze week komen ze nog een eettafel en een servieskast bezorgen.

Tuurlijk, de boel moet nog aangekleed worden want de muren zijn nog kaal. Maar er komen ook een hoop spullen uit Belgie naar ons toe, zo rond Kerst, dus tot die tijd zullen we nog met wat lege ruimte blijven zitten. Het geeft allemaal niets, we zitten hier heerlijk en doen het allemaal op ons gemak. Het begint al weer een beetje onze eigen stek te worden!