Witte kerst

Klaar voor de sneeuw

In Nederland kijkt niemand meer op van een laag sneeuw meer of minder, maar in South Carolina ontstaat er nog altijd een hoop heisa als er sneeuw aan komt. En dit jaar sneeuwde het op Kerstdag, voor het eerst in 166 jaar! Het was meteen een (voor hier) flinke laag, bij ons ruim 10 centimeter maar plaatselijk tegen de 25 centimeter! Dat laatste was dan natuurlijk vooral in de bergen.

Alex keek ’s avonds met grote ogen naar de vallende vlokken en zag toe hoe het rap wit werd buiten. Hij haalde vervolgens de schoenen van papa, wees naar buiten en zei ‘Sneeuw!’. Maar het was al donker en bovendien bijna bedtijd, dus Alex moest toch echt tot de volgende ochtend wachten voordat hij mocht assisteren bij het maken van een sneeuwman.

Na het ontbijt hebben ons mannetje dik ingepakt en voor de verandering liet hij dat eens toe, want meestal is hij niet zo happig op z’n dikke jas. Alleen de wantjes, die gingen na een kleine 30 seconden weer uit. Die dingen zijn ook zo onhandig als je lekker in de sneeuw wilt graaien. Twee dagen later is de sneeuw weer bijna overal weg en het leven weer zo goed als normaal. Alex speelt lekker met alle kerstcadeaus en wij tellen de laatste dagen af naar zijn 2de verjaardag…

Update vanaf de roze wolk

Met 24 weken is het al een echt kindje

Er zijn al weer 4 weken om sinds het vorige bezoek aan Piedmont Women’s Health Center dus het was tijd om te zien hoe het met onze kleine meid is!

Eerst natuurlijk de metingen voor mama, een mooie bloeddruk van 109/68 deze keer, een hemoglobine van 12.6 en sinds vorige keer weer 2 pondjes erbij, wat het totaal op 3 extra ponden brengt. Jaja, de jongedame is toch echt aan het groeien! Alles was in ieder geval helemaal goed, echt fijn om te horen. Ik kon ook naar waarheid antwoorden dat de baby flink beweegt!

Dr. Warren heeft vervolgens naar de hartslag van ons meisje geluisterd, prachtig en regelmatig. Alex zat er vol verwondering naar te luisteren. Vervolgens is mijn baarmoeder opgemeten en die is nu 25cm, precies op schema als je in week 25 van je zwangerschap bent! De volgende afspraak is op 18 januari en daarna gaan de controlebezoeken elkaar wat sneller opvolgen, aangezien we dan al weer in het 3de trimester zitten. Als het jaar 2010 om is, hebben we nog 98 dagen te gaan tot 8 april… we kunnen nu echt wel zeggen dat we aan het aftellen zijn!

Winters Biltmore

Bij een tractor op Antler Hill
De weersvoorspelling van afgelopen weekend zei dat het zaterdag koel maar droog en zelfs af en toe zonnig zou zijn, terwijl we zondag de nodige regen konden verwachten. We zijn dus maar op zaterdag naar Biltmore gegaan, hoewel we weten dat dat de drukste dag van de week is. En in de kersttijd telt dat dubbelop, want veel mensen komen dan de decadente versieringen op het landgoed bewonderen.

Inderdaad, het was een zeer drukke dag! Alle parkeerplaatsen stonden vol en drommen mensen stonden in de rij om het kasteel binnen te mogen. Om de een of andere reden mochten wij direct doorlopen naar binnen zodat we niet in de kou hoefden te wachten. Eenmaal binnen was het schuifelen alsof we in de Efteling in de rij stonden voor een nieuwe attractie, zo druk! Maar indrukwekkend was het allemaal wel, reusachtige dennebomen versierd met kerst’ballen’ die zo groot waren als onze hele kerstboom thuis. Gigantisch.

Alex keek zijn ogen uit en liet ons maar al te graag weten wat hij allemaal zag. Nu hij flink begint te praten, herhaalt hij ieder woord rustig tien of twintig keer. Dus toen we hem wezen op een tak, riep hij vervolgens eindeloos “tak!”, hard genoeg zodat iedereen in onze omgeving het kon horen. Hetzelfde met ‘boom’ en ‘schaap’ (bij een kerststal). Wel erg leuk trouwens, dat hij nu begint te kletsen.

In de tuinen hoefden we het niet te zoeken, want die waren echt helemaal kaal. We zijn dus maar naar Antler Hill gegaan zodat Alex daar fijn kon spelen. Genoeg tractoren voor hem om te bewonderen (“tractor!”) en spelletjes om te doen (“bal!”). Hij heeft er lief met een paar meisjes gespeeld en rond een uur of drie zijn we weer richting huis gegaan. Het was duidelijk aan het afkoelen buiten en voor de regio Asheville stond er sneeuw voorspeld, iets wat we het liefst wilden vermijden voor de terugrit!

Restjes

De afgelopen weken heb ik wel filmpjes gemaakt, maar niet op YouTube gezet. Simpelweg geen tijd gehad. Vanmorgen, terwijl Alex naar een aflevering van Thomas de Trein zat te kijken, heb ik snel wat filmpjes aan elkaar geknutseld met behulp van Windows Live Movie Maker, zodat we weer helemaal ‘bij’ zijn.

Een Thanksgiving met een staartje

Een flinke deuk in onze auto

Op Thanksgiving, afgelopen 25 november, waren we uitgenodigd voor een feestelijk maal bij vrienden. Wally en Connie hadden er weer een fantastisch werkje van gemaakt en het was beregezellig en ongelooflijk smullen. Ook Alex vermaakte zich goed en mocht zich verheugen op veel aandacht van de aanwezige dames. Het was al na 19.00 en dus donker toen we naar huis gingen. Vrijdagmorgen wilden we in de auto stappen om te profiteren van Black Friday koopjes, toen we duidelijk zagen wat ons in het donker niet was opgevallen: een enorme deuk in de auto.

Het liet zich wel raden wat er gebeurd was. Een witte SUV had zich geprobeerd te draaien en had daarbij onze auto geraakt. Er zat geen briefje op de auto, dus de kosten konden we op niemand verhalen. We meldden het voorval bij de verzekering en een paar dagen later werd de schade geschat op $870. Na wat navraag gedaan te hebben, vonden we een goede garage die onze auto nog eens goed bekeek en zei dat de schade toch echt wel wat meer was dan dat.

Onze tijdelijke bolide

Onze Nissan Altima is inmiddels ingeleverd en wordt op dit moment gerepareerd. In de tussentijd hebben we een huurauto tot onze beschikking die gelukkig vergoed wordt door de verzekering. Het is een auto uit de categorie ‘slagschip’, een witte Chevrolet Impala. Het ding past van kop tot staart net in onze garage. De verzekering belde nog om te zeggen dat als we op het kantoor een schadeformulier kwamen invullen ons eigen risico maar $200 zou zijn in plaats van de aanvankelijke $500. Het blijft een hoop geld voor de onbenulligheid van een ander, maar het scheelt toch een bom duiten.