Extreem

Wat een uitstraling heeft meneer!

Afgelopen weekend was het zo mooi weer dat we de barbecue hebben aangezet en de eerste worstjes van het seizoen gebraden hebben. We mochten genieten van blauwe luchten, volop zon en 26 graden, een feest! En niet te vergeten, de worstjes en alle andere lekkernijen smaakten bijzonder goed!

Alex geniet ook duidelijk van het betere weer en speelt urenlang buiten, in de zandbak en in zijn huisje, met elk stuk speelgoed dat hij maar vinden kan. Geen wonder dat hij aan het eind van de dag van top tot teen vies is en niet te vergeten doodmoe!

Wat een verschil met vandaag. Het was weliswaar nog steeds 24 graden, maar de hele dag bewolkt en zeer winderig. Boven Kentucky hing ’s morgens al een groot gebied vol onweer en tornado’s en dat kwam met rasse schreden onze kant op. In de loop van de middag begon het duidelijk te worden dat we er niet onderuit zouden komen, de vraag was alleen: hoe erg wordt het? Rond een uur of 3 ’s middags heb ik de buurvrouw maar eens gebeld om haar te waarschuwen dat we een tornado konden verwachten. Ook zij keek met argusogen naar de ontwikkelingen in het weer. Zoontje Ethan was al bijna in een staat van paniek. En later belde ze nog drie keer terug om de stand van zaken uit te wisselen. Het zag er buiten inderdaad angstaanjagend uit en het werd met de minuut donkerder. Rob hoorde op weg naar huis het officiele tornado-alarm op de radio, het teken dat je een schuilplaats moet gaan opzoeken. Eenmaal thuis zijn we toch aan tafel gaan zitten om te eten, maar al snel brak het onweer in alle hevigheid los en stroomde het water via het dak de keuken in. Emmers, schalen en handdoeken moesten het ergste opvangen. Al snel hadden we ruim 7 liter water gevangen! Dat wordt dus weer een telefoontje naar de verzekering. Alex vond het ook maar niks, hij kroop dicht tegen ons aan en vond het gutsende water in de keuken heel verwarrend. Gelukkig is het ergste inmiddels achter de rug en hoewel het nog stevig tekeer gaat buiten is het prettig om te weten dat het ergste nu geweest is. Maar dat het dak boven de keuken dringend gemaakt moet worden, is onvermijdelijk.

Advertenties

Baby #2, week 34

Nog steeds de goede kleur...

Hoera! Goed nieuws vandaag! We hebben ons meisje op de echo gezien en ze zag er prachtig uit! Helemaal en hartstikke gezond en ook belangrijk: zeker niet zo groot en zwaar als verwacht! Ze zit zelfs iets onder het gemiddelde, maar is blijkbaar wel erg lang. Bovendien ligt ze vrij uitgestrekt en steekt het kontje uit, waardoor de buik dus waarschijnlijk iets groter meet. Tja, er is maar een manier om het allemaal zeker te weten en dat is nog een paar weekjes geduld hebben tot ze zich laat zien.

Mama is gelukkig ook gezond en blijft op wonderlijke wijze op minder dan 2.5 kg zwangerschapsgewicht steken. Er zijn nog zo’n 6 weken te gaan, dus wie weet komt alles er op het laatste moment pas bij? Alles wat er bij is gekomen is in ieder geval puur babygewicht want zusje weegt precies 2 kilo, als we de echo van vandaag mogen geloven. Ook de omtrek van het hoofdje laat geen gekke dingen zien, dus we mogen wel zeggen dat het een opluchting is (vooral voor mama trouwens)!

Helemaal hip

Elke keer als je denkt, zo, nu heeft mijn kind echt alles wat hij nodig heeft, duikt er toch wel weer iets op. Dit weekend zijn we voor Alex (en zusje) een zonnebril gaan kopen, aangezien het weer ineens wel erg zonnig is. Natuurlijk kunnen zomerse schoenen niet uitblijven, vooral niet omdat die koters hun schoenen elke 2-3 maanden eenvoudigweg ontgroeien. De maat 7 die pas nog zo groot leek, is nu aan de krappe kant, dus we zijn thuisgekomen met een paar sandalen in maat 8.

Toen Alex zijn nieuwe schoeisel aanhad, bleek dat er lampjes gaan branden als je er op loopt. Heel spannend! Het is trouwens wel moeilijk om tegelijk te lopen en naar de lampjes te kijken, dus dat moeten we nog een beetje oefenen.

Plotseling lente

Van het ene op het andere moment heeft de lente ‘toegeslagen’! Het was zonde om niet van het mooie weer te profiteren, dus vanmorgen waren we al op tijd in de speeltuin, samen met Ruth en Sarah en nieuwe buurvrouw Meyleen en haar zoontje Johnny. De kinderen hebben heerlijk gespeeld en de mama’s gebabbeld. Nu maar hopen dat het mooie weer blijft duren, maar de komende week ziet er qua temperaturen in ieder geval vrij aardig uit!

Bobo’s

Alexander houdt niet alleen van treinen, maar ook van bulldozers. Wat dat betreft hoeven we niet ver te gaan: in onze wijk wordt zo veel gebouwd dat er altijd wel ergens een soort graafmachine of kraan ergens te vinden is. Het onderstaande filmpje dateert alweer van vorige week, toen het duidelijk nog een stuk kouder was dan nu. Vandaag hebben we de 25 graden zelfs gehaald!

Bijna lente

Heerlijk graven

Vandaag is het 12 februari en heerlijk weer! Uitbundige zon en zodoende hoog tijd om weer wat zand in de zandbak te doen en Alex lekker buiten te laten spelen. Het was een vrolijk weerzien met zijn oude ‘vriend’ en hij heeft ruim 3 uur heerlijk zitten spaaien en rommelen, slecht onderbroken door graven en harken in de rode klei met papa. Het was voor ons namelijk een prima moment om wat in de tuin te werken, even flink aanpakken nu het nog kan, want als straks de baby geboren is, zal er van dat soort klusjes wel een poosje weinig komen.

Ongeveer een maand geleden is er een nieuwe ijssalon geopend in ons dorp en daar zijn we een keertje naar toe geweest om te zien wat het precies was. Het is een grappig concept waar je min of meer al het werk zelf doet (zelf ijs tappen uit de machines en bestrooien met wat je maar lust) en al het ijs is yoghurtijs. Dit bezoekje had op Alex zo’n indruk gemaakt dat hij sindsdien bijna iedere dag om een ijsje vraagt. Omdat het vandaag zulk lekker weer was, zijn we na het avondeten ons toetje bij Tutti Frutti gaan halen. Alex kreeg zijn eigen bakje en heeft lekker zitten smullen (en om zich heen zitten kijken, zoals het filmpje wel duidelijk maakt).

Baby #2, week 32

We zijn inmiddels al weer een dikke 7 maanden zwanger, dus de afspraken gaan elkaar nu een stuk sneller opvolgen. Vandaag was het weer zover en we waren echt benieuwd of onze kleine meid nog steeds voor ligt op haar schema. En inderdaad, de buik meet nu 3 weken groter dan zou moeten en dat betekent dat we bij de volgende afspraak een echo krijgen om te zien waar dat aan ligt.

Ons meisje beweegt wel, maar veel plaats om te schoppen is er niet meer. Het is nu meer draaien en duwen in een ruimte die met de dag krapper wordt! Ik moet goed in de gaten houden dat ik elke dag voldoende beweging voel zodat we zeker weten dat alles nog naar wens verloopt.

Mocht bij de echo overigens blijken dat zusje echt een flinke meid is, gaan we bespreken welke gevolgen dat eventueel heeft. Ofwel de uitgetelde datum wordt naar voren bijgesteld (niet waarschijnlijk), ofwel ik zou een week of twee weken voor de uitgetelde datum ingeleid kunnen worden of we moeten er rekening mee houden dat de bevalling wel eens een keizersnede zou kunnen worden. Hoe dan ook, onze kleine dame maakt het spannend en over twee weken weten we weer meer.