Wat bedoelt hij toch?

Als je voor het eerst met een pasgeborene omgaat, kan het soms een uitdaging zijn om het nonverbale gedrag juist te interpreteren. Je baby heeft doorgaans verschillende ‘huiltjes’ die allemaal hun eigen betekenis hebben, en je moet leren om het onderscheid te maken tussen ‘honger’, ‘moe’, ‘knuffel’, ‘schone luier svp’ en ‘speel met mij’. Gelukkig heeft onze Alex nog wat andere manieren om het een en ander duidelijk te maken. Bekijk de onderstaande filmpjes maar eens en doe een gok wat hij ons vertellen wil…

Advertenties

Lekker weekend

In de keuken bij Wally en ConnieWe hebben nu eens echt een ‘lekker weekend’ achter de rug. Niet alleen was het weer volop lente, maar het was heerlijk ontspannen en op zaterdag hadden we weer een bijeenkomst van de kookclub. Het thema was deze keer ‘Europees’ (met uitzondering van de landen Italie, Spanje en Frankrijk) dus we konden het als Nederlanders natuurlijk niet nalaten om met echte Hollandse kost op de proppen te komen. Veel authentieker als hutspot met stoofvlees konden we het niet verzinnen en dat hebben we dan ook meegenomen. Verrassend genoeg viel het prima in de smaak! Le had Vlaams stoofvlees meegenomen, haar introducé Lei had een Grieks hapje, gefrituurde oesters met bacon’ en gastheer en -vrouw Wally en Connie hadden zich ook weer prima uitgeleefd met zelfgemaakte zuurkool, heerlijke braadworsten van een lokale boer, een joekel van een Schwarzwalderkirschtaart en daarnaast nog Poolse piroski.

We hadden Alexander meegenomen en het was maar de vraag wie de grootste ster van de avond was: onze kleine mop of al het lekkere eten dat voor onze neus stond. Alex gedroeg zich voorbeeldig, liet zich gewillig door iedereen vasthouden en charmeerde met zijn gulle lach en onderzoekende blik. Omdat er zoals gebruikelijk weer veel over was, kregen we een royale portie van alles mee naar huis. Dat was voor mama ook wel eens fijn, want nu hoefde ze op zondag niet te koken.

Op de schommelbank in Cleveland ParkOp zondag hebben we alles heerlijk op ons gemak gedaan. We hadden nog een film om te kijken, hebben onze boodschappen gedaan en zijn ’s middags in het park geweest. Het puilde er uit van de mensen en spelende kinderen, iedereen was al zomers gekleed om de nodige zonnestralen op te slurpen. Ook Alex genoot er van en we hebben weer wat leuke familieportretjes geknipt. Menigeen keek gefascineerd naar de opstelling van Robs statief, camera, lens en afstandsbediening, maar natuurlijk ook naar het snoezige kindje op onze schoot. Alexander heeft van zijn uitstapje naar het park weer een mooi tintje overgehouden!

Alex lijkt op z’n vader…

"En zo regel je de witbalans..." Nu Alexander bijna 3 maanden oud is en hij steeds alerter en actiever wordt, beginnen we echt wel het een en ander van zijn vader terug te zien in zijn gedrag. Het lijkt er bijvoorbeeld op dat hij, net als papa, linkshandig is. Ik denk dat we ook wel mogen vaststellen dat het een vrij pienter knaapje is, en ook dat heeft hij niet van een vreemde. Als hij iets in zijn hoofd heeft, heeft hij geen rust totdat hij precies weet hoe het werkt. Dat merken we terug aan zijn determinatie om zijn hoofd op te tillen en, sinds dit weekend, zelfstandig te zitten. Maar dat is niet het enige: Alex heeft ook affiniteit met elektronica, wat wel blijkt uit zijn belangstelling voor papa’s camera en zijn enthousiasme voor de computer en de televisie.

Clustervoeden

Jonge babies maken zich nog wel eens schuldig aan het fenomeen ‘clustervoeden’. Dit houdt in dat ze gedurende een aantal uren bijna permanent aan de borst hangen. Zodra ze gegeten hebben, geven ze te kennen dat ze al weer honger hebben. Alexander heeft ook van die periodes en gisteren was het weer eens zover. Tussen 16.00 en 21.00 bleef hij onophoudelijk eten, met soms nog geen kwartier tussen twee voedingen in. Het eten gaat gepaard met moeilijk gedrag, waarbij hij veel huilt en de borst steeds loslaat, waarna hij het weer gefrustreerd op een brullen zet. Dat zijn behoorlijk uitputtende uurtjes.

Hoe bedoel je, vannacht krijg ik niks?Ik heb al veel gelezen over clustervoeden en over wat de precieze reden is voor dit gedrag lopen de meningen uiteen. Een theorie is dat babies die borstvoeding krijgen en op het punt staan een groeispurt door te maken gaan clustervoeden, zodat de melkvoorraad van mama verhoogd wordt. Op deze manier is er zeker genoeg melk op het moment dat dat nodig is. Een andere redenering is dat de kleintjes gedurende een periode veel eten om zich voor te bereiden op de nacht en een lange periode zonder voedsel. ‘Wat je vaak ziet is dat je baby na een periode van clustervoeden ’s nachts lang doorslaapt’. Jaja, dat zal wel.

Het enige wat je kunt doen is gehoor geven aan de wens van je baby om veel en vaak te eten, hoe frusterend en vermoeiend dat ook is. Ook vannacht heeft Alex zich veel gemeld, dus mama valt vandaag min of meer om. Hopelijk is deze periode van clustervoeden nu achter de rug en krijgen we weer even rust om bij te tanken!

Naar het park

In de buurt van het centrum van Spartanburg ligt het Cleveland Park, waar we al geregeld geweest zijn. Vandaag is het lekker en lente-achtig weer, perfect om een paar uurtjes rond te hangen in de daar gelegen speeltuin en bij de eendenvijver. Samen met Vicki en Emma zijn we vanmorgen dan ook in het park geweest.

Al snel raken we in gesprek met een andere moeder, die daar met haar drie jonge kinderen is. Haar jongste, Nathan, is 6 maandjes en niet veel groter dan Alexander. Dat geeft te denken! Emma wil graag schommelen en we zetten Alexander in de schommel naast haar. Met een dekentje om de lege ruimte op te vullen gaat dat prima en zit Alex stevig genoeg om te kunnen schommelen. Het is een aandoenlijk gezicht en ons moppie vindt het zalig!

Alex krijgt van Vicki een paar ‘animal crackers’, hele simpele koekjes die al snel papperig worden als je er op sabbelt. Onze uk snapt al snel wat de bedoeling is en heeft binnen de kortste keren al een half koekje opgesabbeld. Dat gaat er wel in! Hij heeft tussen 9.30 en 1.30 verder niet meer gedronken bij mama, dus het ‘vaste’ voedsel zorgt in ieder geval voor een goede maagvulling. Misschien dat we zelf ook maar een zakje animal crackers moeten halen en proberen of hij, in combinatie met moedermelk, daarmee wat langer slaapt tijdens de nacht.

Oefenen op het Boppy kussen

Volgens de kinderarts moet Alexander bij zijn volgende bezoek, als hij 4 maanden oud is, in staat zijn om zijn bovenlijfje te ondersteunen met zijn armen als hij op de grond ligt. De enige manier om dat voor elkaar te krijgen is simpelweg… oefenen. Dat kan op de tummy time mat, maar bijvoorbeeld ook op het Boppy kussen. Van dit laatste hebben we afgelopen weekend een filmpje gemaakt.

Vaccineren

Toen we donderdag bij de kinderarts waren voor een controlebezoek, drukte dokter Luci Daley ons op het hart dat we Alexander echt moesten laten vaccineren (een soort DTP prik). Volgens Amerikaans gebruik dient dit te gebeuren rond de leeftijd van 2 maanden. Ik heb daarna bij thuiskomst direct een afspraak gemaakt bij het Health Department, waar we vandaag direct terecht konden. De kinderarts wist ons trouwens te melden dat Alex inmiddels 6.1 kilo weegt en 9 cm gegroeid is sinds zijn geboorte. Alles gaat heel goed met hem!

Het lachen was vandaag snel over...Vanmorgen zijn we dan maar naar het Health Department gegaan. Alexander was zoals gebruikelijk vrolijk en blij, zich niet bewust wat hem te wachten stond. Na wat papierwerk werden we opgeroepen en legden twee vriendelijke dames ons uit om welke vaccinaties het vandaag ging en welke procedures we zoal zouden volgen.

Alexander kreeg eerst een aantal mililiters vloeistof te slikken om hem te beschermen tegen het rotavirus. O, wat trok hij daar een vies gezicht bij! Maar het was nog niets vergeleken met wat hem daarna te wachten stond: in elk been een flinke injectienaald. Het arme kind vond het niet leuk en zette het op een schreeuwen. Voor het allereerst biggelden er tranen over zijn wangen. Wat was ons kleine kereltje zielig! Na zijn prikjes bleven we hem nog even troosten, want Alex was er toch even van ontdaan.

Naast het Health Department zit het Office of Vital Records, waar we wat extra geboortecertificaten zijn gaan halen. Terwijl we daar zaten te wachten, dommelde onze nog wat najammerende knul in slaap. En dan te bedenken dat we dit over 2 maanden weer moeten doen…

Update: Na zijn prikjes was Alexander de rest van de vrijdag wat jengelig en wilde graag vastgehouden worden. Zaterdag was hij weer gewoon een blije baby en was al het leed achter de rug! Ook geen last van stijve beentjes, waarvoor de dokter gewaarschuwd had. Als Alex 4 maanden oud is, krijgt hij zijn volgende ronde vaccinaties, daarna weer als hij 6 maanden oud is en dat gaat zo nog wel even door.