Build A Bear

In de USA is Build-A-Bear een begrip, maar ik denk dat het buiten dit land niet bekend is. We waren er tot voor kort nooit geweest hoewel we wel wisten wat het was, maar om de een of andere reden waren we er nooit binnen geweest. Nova heeft onlangs enkele filmpjes op YouTube gezien van een meisje dat bij Build-A-Bear binnen was en daar een beer heeft gemaakt en sindsdien wilde ze er dolgraag naar toe. En papa… tja… die kon daar moeilijk nee tegen zeggen. šŸ™‚

Dus toen Rob laatst een keer vrij had op een vrijdag zijn we naar Greenville gegaan en, na een bezoek aan de dierentuin, zijn we het overdekte winkelcentrum binnengegaan waar de Build-A-Bear Workshop zit. Hier zoek je een beer of ander beest uit dat je vervolgens geheel naar eigen wens kunt vullen en aankleden. De kinderen hadden op YouTube prinsesseberen gezien dus ze wisten al direct wat ze wilden hebben: een Rapunzel voor Nova en Alex wilde Ariel. Deze beren waren nu in de ‘aanbieding’ voor slechts 50 dollar per stuk in plaats van de reguliere 80. Maar eerlijk gezegd, als je een willekeurige andere beer pakt en daar kleertjes bij koopt, schoenen bij doet, een liedje erin stopt en wat je verder nog allemaal kunt toevoegen, haal je die 50 dollar ook royaal.

Het idee is dat je een lege beer koopt die je vervolgens opvult naar eigen wens. Je stopt er een hart in en je kunt er een geur in doen (Alex had suikerspin, Nova had aardbei) die het 3 tot 5 jaar volhoudt. Als de beer gevuld en dichtgemaakt is, mag je een outfit uitzoeken of in ons geval de bijbehorende prinsessenjurk aantrekken. Daarna is het tijd voor een geboortecertificaat: Alex heeft zijn beer ‘special Ariel’ genoemd en Nova heeft haar Rapunzel omgedoopt tot ‘Nova’. Sommige Build-A-Bear Workshops zijn nog wat uitgebreider en dan kun je de beer ook nog in bad stoppen. Onze kinderen waren helemaal ondersteboven van hun ervaring bij Build-A-Bear en zijn overtuigd dat ze hun volgende verjaardag hier willen vieren. Dat duurt gelukkig nog een hele tijd!

Advertenties

Wat een kermis

De zweefmolen was vroeger ook een favoriet van mama.
De zweefmolen was vroeger ook een favoriet van mama.

Afgelopen weekend stond er een kermis naast de bibliotheek en dat waren we eerlijk gezegd vergeten, ware het niet dat we het toevallig zagen toen we onze boeken gingen omwisselen. Alex was een aantal dagen aan het modderen geweest met koorts en weinig eetlust, dus toen hij zich zondag eindelijk weer wat beter voelde, was de kermis een leuk idee. Het was overigens schitterend lenteweer, een strakke blauwe lucht en in de twintig graden dus beter kon het echt niet zijn.

We kochten voor de kinderen elk een ‘stempel’, voor twintig dollar kunnen ze dan net zo veel ritjes maken in welke toestellen dan ook. En aangezien het goedkoopste ritje al 3 tickets kost, is het een snelle conclusie om voor de stempel te gaan. We waren hier twee jaar geleden voor het laatst geweest en toen was Nova bijna voor alles nog te klein, maar dat was deze keer wel anders. Samen met Alex is ze overal in geweest! En ze heeft meer lef dan haar grote broer, want waar Alex hem af en toe flink zit te knijpen, lacht Nova zich een breuk en wil ze het liefst nog een beetje wilder en gekker. Alex wilde maar Ć©Ć©n keer in het achtbaantje en de Jimmy, daarna had hij het al gezien. De boot liet hij al helemaal aan zich passeren. Papa is met de kindjes in het reuzenrad geweest, daar mochten ze alleen in met een begeleider erbij omdat ze anders te klein waren. Nova zwaaide enthousiast naar beneden, Alex hield zich heel stil. Maar goed, hij heeft het toch maar mooi gedaan.

Zij liever dan wij.
Zij liever dan wij.

Er waren ook veel ritjes waar het vooral om ronddraaien ging: auto’s, motors, boten, bijen, een draaimolen en een zweefmolen. Daar zijn ze ontelbare keren ingeweest. En dan nog de Frog Hopper, dat was ook een groot succes, hoewel Alex daar de eerste keer ook een beetje pips uitstapte. Drie uur lang zijn ze van ritje naar ritje gerend, toen was de koek op, de ananassmoothie leeg en mama danig verbrand, zodat het tijd was om naar huis te gaan. Altijd een bijzondere ervaring, die kermis, al is het maar om het personeel en de andere bezoekers te bekijken.

Biltmore…again

Een paar weken geleden kregen we weer eens een aanbieding voor goedkope(re) seizoenspassen voor Biltmore. Rob heeft daar gebruik van gemaakt, want het was al weer anderhalf jaar geleden dat we er voor het laatst geweest waren. Op dat moment was net begonnen met de bouw van een nieuw hotel en we waren ook wel benieuwd hoe dat er inmiddels uit zag. Biltmore blijft voor ons een geliefde bestemming en het is er mooi in alle seizoenen. Daarnaast is een abonnement zijn geld zeker waard, aangezien het minder kost dan de prijs van twee entreekaartjes. Bij je tweede bezoek maak je dus al ‘winst’.

Bloemenpracht op Biltmore.
Bloemenpracht op Biltmore.

Op dit moment is Biltmore Blooms in volle gang, het jaarlijkse lentefestival met een bonte pracht aan lentebloemen. De narcissen waren net zo’n beetje uitgebloeid maar daar stond tegenover dat je over de tulpen struikelde. Een indrukwekkend, kleurig tapijt van bloemen in de tuinen die het dichtst bij Amerika’s grootste huis liggen. We waren niet de enigen die kwamen kijken: het was een drukke dag op Biltmore, wat te verwachten was op een zonnige lentedag tijdens het populaire bloemenfestival.

Er stond een koele bries waardoor het kouder was dan het eruit zag en zelfs met een fleece jasje was het vooral in de morgen aan de frisse kant. Nova bibberde van de kou waardoor we uiteindelijk maar een trui voor haar hebben gekocht. Dat was een stuk beter en ze vond het een geweldige trui, wat maar goed was ook want ik geloof niet dat we al eerder 40 dollar hebben betaald voor een stuk kinderkleding.

Er was weer het nodige veranderd sinds ons laatste bezoek: het hotel was inmiddels af, er waren weer veel parkeerplaatsen bijgekomen, de speeltuin is verplaatst, de ijssalon heeft een verwarmd terras gekregen, de ingang van Biltmore village is verlegd, kortom, elk bezoek hier is opnieuw verrassend. Binnenkort gaan we wellicht nog een keertje terug als de azaleatuin in volle bloei staat!

Peuterpraat #46

Een goed gevulde Peuterpraat deze keer!

Tevreden aan het spelen met een van Nova's verjaardagscadeaus.
Tevreden aan het spelen met een van Nova’s verjaardagscadeaus.

Alex heeft een tijdje geleden een leuk boek ontdekt in de bibliotheek. We hebben dit voor hem besteld op Amazon, maar omdat het van origine Brits is, ontvangen we dus ook een originele Engelse kopie, in plaats van een die aangepast is aan de Amerikaanse markt. Zodra hij het boek openslaat, merkt hij het al.
“Mom, this isn’t right. In the preview I read for this book it said ‘you must be kidding’ but here it says ‘you must be joking’.
Mama legt uit dat er wat verschillen zijn tussen Engels en Amerikaans Engels. Even later staat er een vreemde uitdrukking in de tekst: “we had to hide in the loo.”
“Weet je wat dat betekent? Het betekent ‘bathroom'”.
Alex ligt in een kriek van het lachen.
“WHAT?! That is RIDICULOUS!”

Nova: “You are the best dad in the world!”
Papa: ” Hoe weet je dat?”
Nova: “Because you make me feel happier inside.” (Awww)

Nova meldt dat ze moe is en naar bed wil. Vervolgens ziet ze papa YouTube aanzetten op televisie, waarop ze zich acuut bedenkt.
“Ok, I’m unsleepy!”

Alex en Nova liggen naast elkaar op de grond naar een tablet te kijken. Nova merkt op:
“Alex has a bigger butt. Mine is still little. When he was six he had a big butt, but now it’s even bigger now that he is seven. My billen are still little.”

Nova geeft mama een pets op het achterwerk. Mama kijkt haar verbaasd aan.
“You get what you get and you don’t get upset”, roept ze wijs.

We horen de kinderen hard lachen en het is duidelijk dat ze iets aan het doen zijn wat waarschijnlijk niet mag. Mama vraagt:
“Wat zijn jullie aan het doen?”
De kinderen roepen: “Nothing!”
Mama: “Van zo’n antwoord word ik extra achterdochtig.”
Alex: “Umm… we’re spook-ing around the house!”
(‘Spook’ is hier een Nederlands woord: wij zeggen nogal eens dat de kinderen ‘aan het spoken’ zijn.)

Nova komt verdrietig melden: “Alex hurt my feelings.”
Papa: “Waar zitten je feelings eigenlijk?”
Nova: “In my knees.”

Alex heeft duitse les gehad.
“Mama, in German, breakfast is FrĆ¼hstĆ¼ck.”
“Goed zo, Alex.
“And you know what banana is in German? *giechelt* It’s Ba-na-ne!”
Informerend vragen we of hij weet wat ‘Wurst’ is, aangezien hij graag worstjes eet. Om hem te helpen, maken we er een zin van.
“Ich mochte gerne Wurst.”
Alex denkt dat hij weet wat het betekent:
“I met a gang of worsts!”

Nova denkt na over de betekenis van Pasen en zegt liefjes:
“I think Easter is a wonderful day where you go looking for eggs.”

Er is iets grappigs gezegd en mama moet hard lachen. Nova blijft stil.
“Vind je het niet leuk, Nova?”
Ze antwoordt bloedserieus:
“I’m laughing in my brain.”

Nova is op zaterdagmorgen naar de all-girls class geweest in de karatestudio. Later vraagt ze:
“Why is it called old-girls class?”
(Ze heeft dus al die tijd gedacht dat het old-girls was…dat moet toch vreemd zijn voor een 4-jarige)

Nova heeft zoals gebruikelijk weinig trek in haar groenten.
“I’m accidentally not hungry for my vegetables, mommy.”

Alex komt verdrietig melden dat Nova zijn Lego-trein kapot heeft gemaakt. Nova rent achter hem aan.
“I didn’t do it!”
“Wie heeft de trein van Alex dan kapot gemaakt?”
“Umm… it was my foot.”

Het is bedtijd. Nova:
“I’m going to sleep in your bed tonight.”
“Nee hoor, je gaat in je eigen bedje slapen.”
“That’s ok, mom, I’ll just run there myself after you leave.”

Nova speelt dat ze een winkeltje heeft en papa komt een taart kopen. Hij hoeft niks te betalen.
“That’s because you are special. You only have to pay when you’re un-special.”

Alex: “I think that, when I say I LOVE something, I have little hearts floating above my head.”
Een poosje later zegt hij: “I love you, mom.”
Nova: “No, there are no hearts above your head. I checked.”

We zijn onderweg naar Nova’s verjaardagsfeestje. Ze maakt zich enigszins ongerust:
“I hope nobody farts. I don’t like it when it’s stinky.”

Nova maakt een statement:
“I love my family more than popsicles.”

Alex heeft heel wat knuffels in zijn bed. Als hij gaat slapen zegt hij dat hij er nog eentje bij wil doen.
“Daar heb je toch helemaal geen plaats meer voor?”
“Oh mom, I’m a very skinny boy. I’m sure it will fit.”

Bij Subway gooit Nova haar melk om. Alles zit onder. Mama zucht en ruimt het op. Alex ziet de zonnige kant:
“At least the table got a goodĀ wash-down!”

We hebben op YouTube een filmpje gezien waarin iemand ‘donutzaadjes’ geplant heeft (eigenlijk Cheerios, een soort cereal) en zodoende donuts liet groeien in de tuin. Alex laat zich maar heel even foppen en trapt er niet in. Toch blijft hij er wel over doorgaan en hij wil het voor de zekerheid een keer proberen.
“We have to plant 4, mom,”
“Maar Alex, jij houdt niet eens van donuts.”
“Ok, let’s do 3. But what about the long johns? I know! Let’s plant some underwear!”
(Een long john is een langwerpige donut die met vanillepudding is gevuld, maar het is ook de naam van lang ondergoed.)