Filmpjes!

Toen ik op mijn geheugenkaart keek, zag ik nog een filmpje van enkele weekenden geleden toen Alex helemaal geobsedeerd was door Pokémon. Hij vindt het nog steeds geweldig, maar kan dezer dagen ook nog aan andere dingen denken dan alleen maar Pokémon vangen. In dit filmpje zijn we op zaterdagmorgen aan de wandel op de Cottonwood Trail en op zondag in Cleveland Park. Op die laatste lokatie hebben we ook de eenden gevoerd en dat laatste is op beeld vastgelegd (van een kind die urenlang naar een beeldscherm staart om virtuele beestjes te vangen, kun je niet zo veel leuke filmpjes maken).

Vanavond heeft Nova ook nog even haar karate-skills geoefend. De kids hebben allebei een rode streep verdiend die hen komende maandag verzekert van een gloednieuwe band en wel een witte met zwarte streep voor Nova en een camo met zwarte streep voor Alex. Hiermee zijn ze aan het eind van het kleurenspectrum gekomen en moeten ze nu ofwel vroegtijdig doorstromen naar de volgende band ofwel tot ze de juiste leeftijd bereiken hun huidige band behouden. We zijn benieuwd wat het wordt.

 

Lappenmand

Deze week breng ik voornamelijk op de bank door, want afgelopen dinsdag ben ik onder het mes geweest. Ongeveer 5 weken geleden bleek bij een routine-onderzoek dat ik een flinke cyste had en een MRI scan was nodig om beter te bekijken om wat voor cyste het precies ging. Er waren een aantal mogelijkheden en afhankelijk van de uitkomst van de MRI waren er verschillende opties. We konden wachten en een aantal echo’s laten doen om te bepalen of het een snelgroeiende cyste was, we konden niets doen en wachten, of de cyste operatief laten verwijderen.  De gynaecoloog waarschuwde wel dat als de cyste zich draaide of barstte dat zeer vervelende gevolgen kon hebben. Na de MRI besloten we zodoende om de operatie te laten uitvoeren.

Afgelopen dinsdag was het dan zover. De kinderen mochten de avond van tevoren noodgedwongen naar hun eerste sleep-over, een logeerpartij bij vriendinnetjes Ellie en Shayla, waar ze tegelijk heel veel zin in hadden maar zich toch ook wel zorgen over maakten. De moeder van Ellie en Shayla geeft haar dochters thuis les en ze had het zo gepland dat ze dinsdag wetenschappelijke experimenten gingen doen. Daar zijn onze kinderen wel voor te porren en zodoende hadden ze uiteindelijk een geweldige dag.

Wij waren om 5:20 onderweg naar het ziekenhuis dat tegen Greenville aanligt en geloof het of niet, maar om 5:45 stonden we in de file! Wegens wegwerkzaamheden waren 2 rijbanen afgesloten en was het een puinhoop op de snelweg. Gelukkig waren we uiteindelijk maar 5 minuten te laat in het ziekenhuis, want het is al genoeg stress zonder dat je te laat komt. De vrijdag ervoor waren we al geweest om wat bloed af te laten nemen voor tests, dus dat scheelde en gaf ons wat speling. Eenmaal in het ziekenhuis was het in een mooie ziekenhuisjurk in een bed, infuus aanleggen, met de verpleging en anesthesie en tenslotte mijn eigen arts over de procedure praten en uiteindelijk volgens planning de operatiezaal in. Binnen enkele seconden was ik volledig onder narcose en toen ik mijn ogen weer open deed was er anderhalf uur voorbij en was ik, drie incisies rijker, terug in de verkoeverkamer. Niks gemerkt uiteraard. Rob had al met mijn dokter gesproken en wist dat het allemaal goed was verlopen.

Nadat de narcose en eerste misselijkheid begonnen te verdwijnen, mocht ik weer met Rob mee naar huis. Daar aangekomen ben ik op de bank gaan liggen en heb van de rest van de dag bijzonder weinig meegekregen. Bijna de hele dag geslapen! Rob had mijn pijnstillers bij de apotheek opgehaald, een enorme hoeveelheid opiaten die ik mooi niet gebruik. Je wordt er veel te suf van, vind ik. Mijn buik doet eerlijk gezegd behoorlijk zeer en vooral de eerste twee dagen was het even flink afzien. Inmiddels gaat het gelukkig een stuk beter, hoewel het nog een paar dagen zal duren voordat ik weer kan autorijden. De kinderen zijn daardoor de afgelopen dagen naar de naschoolse opvang gegaan bij de karateschool, die hen bij hun school komt ophalen en hen helpt met huiswerk. Ook hiervoor hadden de kinderen enige schrik, maar het blijkt dat ze het helemaal fantastisch vinden. Sterker nog, als ik volgende week voldoende aangesterkt ben, zullen ze het waarschijnlijk jammer vinden dat mama ze weer gewoon uit school komt halen…

Pokémon Go

29170732923_521b29cb99_z
Alex op pad met mama’s telefoon. Het is overigens verrassend hoeveel andere Pokémon-jagers je onderweg tegenkomt!

Toen Pokémon Go een tijdje geleden uitkwam, hield ik mijn hart vast. Het was typisch zo’n spel waar Alex helemaal hotel de botel van kan raken dus ik zag de bui al hangen. Maar wonder boven wonder bleven we Pokémon Go vrij en het leven ging door…. totdat we op een vrijdagmiddag een keer een playdate hadden met vriendjes bij de lokale Chick-Fil-A. Daar zat een moeder (!) het spel te spelen in de speelruimte van dit restaurant en opeens kwam Alex bij me staan. Met een wilde blik in zijn ogen vertelde hij me dat we dit spel ‘moesten hebben’ en of we het direct konden downloaden. Ik probeerde hem nog van gedachten te veranderen door te zeggen dat we het er later op de dag met papa over zouden hebben in de hoop dat hij het dan weer vergeten zou zijn. Maar nee, Alex was vastbesloten en vroeg het direct aan papa zodra hij hem zag. En zo gebeurde het: toch Pokémon Go op de telefoon en Alex die er als een kleine zombie mee rondliep.

De afgelopen weekenden zijn we alle parken in de buurt afgeweest om te zorgen dat Alex Poké-balls en Poké-stops kan vinden, hoewel hij de Poké-gyms nog een beetje eng vindt. In het begin moest je hem echt bij de schouder vasthouden zodat hij niet overal zomaar binnenliep, als een zot achter het kompas op de telefoon aan op jacht naar het volgende monster. Inmiddels is dat wel iets verbeterd. De gekste termen vliegen om je oren en hij denkt dat ik alles begrijp. Niks is minder waar, ik snap er helemaal niks van. Maar wat ik wel kan waarderen is dat we eindelijk eens met de kinderen ergens een stukje kunnen wandelen zodat dat er direct een groot protest volgt. Wat dat betreft… dank je wel, Pokémon!