Dag 2011!

Ons leven is niet meer voor te stellen zonder haar

Het is de laatste dag van 2011, de laatste keer dat we kunnen zeggen ‘Nova is dit jaar geboren’. Ik zou willen zeggen dat 2011 een goed jaar voor ons was, al was het alleen maar vanwege Nova en hoe haar komst ons gezinnetje compleet maakte. Ze is ons vrolijke meisje en het tweede bezige bijtje in de familie, iets dat grote broer Alex echt wel kan waarderen.

We lachen wat af met deze kleine baas

Alex is het afgelopen jaar veranderd van brabbelende peuter naar bijna kleuter, een mannetje dat ineens tweetalig is en overal een mening over heeft, alles vooral ‘zelf’ wil doen en de wereld op prachtige wijze interpreteert, iets dat we zo goed mogelijk proberen vast te leggen in onze ‘Peuterpraat’. Onze Alex wordt al een hele vent, ook letterlijk, want hij is bijna een meter hoog en volgende week vieren we zijn 3de verjaardag. Bovendien begint hij binnenkort met twee ochtenden op het kinderdagverblijf, een grote stap voor de kleine man, maar ook voor papa en mama die hun uk voor hun ogen ineens wel heel snel groot zien worden.

Natuurlijk waren er ook minpuntjes dit jaar, zoals de fikse waterschade in de lente, niet veel later gevolgd door blikseminslag, twee incidenten die allebei duizenden dollars kosten, maar gelukkig alleen materiele schade betroffen. Het huis staat er nog en wij ook, en dat is veel belangrijker. Voor mij persoonlijk was er nog de nasleep van de bevalling, een inwendige bloeding die pas laat werd opgemerkt waardoor ik uiteindelijk moederziel alleen en met de nodige poespas in het holst van de nacht geopereerd moest worden. Maar ook al was het vervelend, het heeft uiteindelijk iets moois opgeleverd, want ik zou het voor Nova zo weer overdoen.

Bij pieken (en soms dalen) val je het liefst terug op vrienden en familie en omdat we ver weg wonen, is dat niet altijd even makkelijk. Maar ondanks de afstand mogen we altijd rekenen op belangstelling, steun en aanmoediging van onze ouders, iets wat we enorm waarderen en wat we niet vaak genoeg kunnen herhalen. Alex en Nova kunnen zich geen lievere opa’s en oma’s wensen en ondanks de uitdagingen op het gebied van communicatie zijn ze altijd betrokken bij de ontwikkelingen in de USA. Ik weet zeker dat menigeen die een stuk dichter bij zijn (groot)ouders woont, het slechter getroffen heeft!

Rest ons nog alle lezers van de blog een heel goed 2012 te wensen. Dank voor jullie commentaren, het is altijd fijn om te merken dat een berichtje door iemand gewaardeerd wordt. Hopelijk volgen er in het nieuwe jaar weer veel leuke verhalen, ook bij jullie!

Nova’s eerste kerst

Over een week is Nova al weer 9 maanden oud, hoe is het mogelijk? Vandaag vierde ze haar eerste kerstfeest en helaas was het voor haar het grootste gedeelte van de dag niet zo’n leuk evenement. Het arme kind wordt al eindeloos lang geplaagd door de ene na de andere zware verkoudheid, er komt gewoon maar geen einde aan. Sinds ze 4 maanden was, is ze welgeteld 3 weken verkoudheidvrij geweest. De huidige snotterfase is zeer hardnekkig en ook heel zwaar en juist vandaag had ze er extreem veel last van. Dat resulteerde in veel tranen.

Wat waarschijnlijk ook een rol speelde, is dat haar derde tandje eindelijk door het tandvlees heen prikte en haar mondje dus gevoelig zal zijn geweest. Na een dosis pijnstillers heeft ze vanmorgen wel 3 uur geslapen. We zijn rond half drie even naar buiten geweest en een frisse neus gaan halen bij een paar graafmachines in de buurt. Op de weg naar huis is Alex in slaap gevallen en zo gebeurde het dat hij knock-out op de bank lag en Nova wakker was. Ze snapte er niet veel van en probeerde Alex wakker te maken door flink aan zijn haar te trekken en haar liefste lachje te gebruiken, maar het hielp niks. Gelukkig waren papa en mama wel wakker om te spelen.

http://www.youtube-nocookie.com/embed/AgKKfiT_ejU?rel=0

Kerstpret

Kerstmis duurt in Amerika maar een dag en die dag staat natuurlijk in het teken van het vele nieuwe speelgoed dat uitgeprobeerd moet worden. Dat is ook precies wat er vandaag gebeurde en misschien maar goed ook, want Nova had niet zo’n heel beste dag (vanwege een zware verkoudheid die nog steeds niet wil overgaan en een tandje dat eindelijk doorgekomen was). Dus terwijl zuslief ongebruikelijk veel sliep, had Alex volop de gelegenheid (en ruimte!) om ongestoord en bovendien ongehinderd door nieuwsgierige babies zijn nieuwe speelgoed te onderzoeken.

In de filmpjes zie je hem bezig met zijn nieuwe puzzel (48 stukjes, over een graafmachine), een racebaan die hij zelf op velerlei manieren kan bouwen en Chuck de dumptruck, die aan alle kanten schudt wanneer je iets in zijn laadbak stopt. Onze jongeman was bijzonder in zijn nopjes!

http://www.youtube-nocookie.com/embed/H8NwwpQ5UY0?rel=0

http://www.youtube-nocookie.com/embed/86GhZMFa-kk?rel=0

Heel erg lieve kinderen

Santa kreeg het maar net aan in zijn slee

Zoals iedereen wel weet, komt niet alleen Sinterklaas maar ook de kerstman alleen langs bij de kinderen die het hele jaar lief zijn geweest. Dus naar mate de kerst dichterbij komt, wordt het steeds spannender… heb ik goed genoeg mijn best gedaan? Heb ik goed geholpen? Heb ik goed geluisterd en gedeeld?

We moesten Alex er af en toe heus wel op attenderen dat Santa precies wist wat hij allemaal uitspookte en dat het een en ander gevolgen kon hebben voor eventuele cadeaus. ‘Alex heeeel lief!’ zei hij dan. En Alex was ook echt heel lief. Lief voor zijn zusje, lief voor papa en mama, een helper in de keuken, een helper voor zijn zusje. En Nova, tja, dat zij lief is, staat natuurlijk buiten kijf. Maar had Santa het ook allemaal gezien?

Voor wie zou dit cadeautje zijn?

Alex heeft twee keer bij Santa mogen zitten om hem te vertellen wat hij wilde hebben. En twee keer informeerde hij de brave man dat hij graag ‘struction’ wilde hebben. Maar Santa moet bij zo veel kindjes langs, had hij het wel onthouden? En wat wilde Nova hebben? Want zij zette het bij de kerstman op schoot steeds op een brullen.

Welnu, vanmorgen was het moment van de waarheid en… jawel hoor! Santa vond dat onze kleintjes het heel goed gedaan hebben afgelopen jaar! Elk kreeg niet minder dan 12 cadeaus!! Wat een uitpakfeest en plezier en zoals we op het eerste oog kunnen zeggen heeft Santa precies de goede cadeaus gebracht. Dank je wel Santa!

En wie dit leest, op deze eerste Kerstdag (of daarna), heel fijne dagen gewenst en het allerbeste voor 2012!

http://www.youtube-nocookie.com/embed/6lfXXtzbL_U?rel=0

http://www.youtube-nocookie.com/embed/hAfr_2wMZHw?rel=0

Peuterpraat #10

Wat een grappig boefje is het toch. 🙂

Alex heeft weer de nodige dingen verteld en opgemerkt de afgelopen week. Lees mee en duik in de wonderlijke belevingswereld van een peuter!

“My buik is empty.” (als hij honger heeft)

Alex: “Als Alex een baby was, Alex boren is.”
Ik: “Ja, toen Alex een baby was, zat je eerst bij mama in de buik. Toen ben je geboren en toen ging je groeien.”
Alex: “Alex grote broer.”
Ik: “Toen Nova geboren is, werd Alex een grote broer! En waar komt Nova vandaan?”
Alex: “Uit de speelkamer.”

De speelkamer is een puinhoop. Alex heeft twee grote bakken Lego leeggegooid en door de hele kamer verspreid. Nova wordt wakker van haar dutje en wordt de speelkamer ingebracht.
Ik: “Wat is hier gebeurd?!”
Alex: (ziet zijn zusje) “Nova made a mess!”

Nova is moe en een beetje overgevoelig, dus bij het minste of geringste begint ze te piepen. Alex is het een beetje beu dus begint hetzelfde gedrag te vertonen. Als zuslief naar zijn snoet graait, komen de krokodillentranen tevoorschijn.
Alex: “Nova heeft Alex in gezicht gewapperd!”, snikt hij.

Alex is een trein. Hij wijst op zijn rug en zegt: “Dit is de boiler.”
Rob wijst naar zijn achterwerk en vraagt: “Wat is dit?”
“Dat is de bumper”, antwoordt Alex zelfverzekerd.

We zijn in Charlotte, in het Discovery Place. Er is een tentoonstelling over mummies, iets wat op Alex veel indruk maakt. Terwijl hij rond kijkt, later in de auto en ook nog de volgende dag kunnen we diverse uitspraken noteren:

“Mummie is sad.” (Alex is momenteel erg bezig met het interpreteren van emoties)
“Mummie heeft botjes.” (dat had de kleine rakker goed gezien!)
“Mummie en de melk en de sterke botjes!”
“De mummies zijn klein.”
“Mummie naar de dokter.”
“Mummie heeft de voetjes stuk.”
“Mummies zijn trees.” (hij vond de mummies nogal op bomen lijken…)
“Mummies high up in de tree, blaadjes vallen, bomen winter.” (…vandaar ook deze associatie)
“Mummie hold tight de boom, dan mummie niet vallen.” (… en deze)

Als papa later in de week aan het werk is en naar huis belt, wil Alex ook graag even met hem spreken aan de telefoon:
“Ik moet met papa over de mummies praten!”

Enkele dagen voor Kerst is Alex het bezoek van de goedheiligman toch nog niet vergeten:
“Sinterklaas dootjes brengt aan kindjes lief zijn.”

Het is een bende op de kamer van Alex. Mama maakt er een opmerking over:
“We moeten maar eens gauw opruimen hier. Het is een grote rommel.”
“Is geen grote rommel. Is gewone rommel.”

Ik neem met Alex een beroemd rijmpje door, nadat hij een plaatje van een lam heeft gezien.
“Mary had a little lamb
Its fleece was white as snow
And everywhere that Mary went
The lamb was sure to go
It followed her to school one day
Which was against the rules
It made the children laugh and play
To see a lamb at school.”
Alex laat het even op zich inwerken. “De lam was op de school.”
Ik: “Ja, en de kinderen vonden dat heel grappig.”
Alex: “De lam was op de school. Met de bus.”

Alex wil met de klei spelen. Als ik hem vraag wat hij gaat maken, is het antwoord:
“Green covered met blue covered met red.”

Alex heeft naar de film Wall-E gekeken. De volgende dag vat hij het verhaal samen:
“Wall-E is a robot. Wall-E ruimt rommels op. Waar is het plantje nou? Het plantje is in de schoen. De nieuwe robot heet Eva.”
(wie wil weten waar Wall-E over gaat, hier staan details. ( het is een aanrader!)

Alex zit ijverig te tekenen. Als ik hem vraag wat het is, zegt hij:
“De underbody van de cement mixer. En hier zijn de wheels en de axel, en dan de wielen draaien.”

“De trein heeft electi-tricity.”

“Een bicy-coco!” (wanneer hij ergens een fiets ziet)