En toen was het wit

IMG_3978
De witte dame

Als ik denk aan de relatief natte dagen in de afgelopen twee weken, is het moeilijk voor te stellen dat we vorig weekend plotseling te maken hadden met sneeuw. Het was voorspeld, een ‘winterse mix’, maar toen we zaterdagochtend wakker werden, waren de temperaturen een eind boven nul en we gingen er dus vanuit dat het wel nat zou worden maar niet wit. Het zou niet de eerste keer zijn dat de weermannen het mis hadden.

Desondanks besloten we onze boodschappen ’s morgens te halen. Voor het geval dat. Even na een uur ’s middags begon het voorzichtig te druppelen en toen we de boekhandel uitkwamen, leek dat ons een goed moment om naar huis te gaan. Dat is ongeveer 15 minuten rijden en jawel, onderweg naar huis veranderde de regen in… sneeuw! De temperatuur knalde in geen tijd omlaag en van achter de ramen in het kantoor en de kamer keken we met de kinderen hoe de wereld heel snel veranderde in een winterwonderland.

IMG_3941
Een sneeuwmannetje

Het was Nova’s eerste kennismaking met sneeuw en nog terwijl het viel, toch een centimeter of 7 in een uurtje tijd, stonden we buiten in dikke jassen en laarzen. Het was perfecte sneeuw, het plakte mooi zodat je er vanalles mee kon maken. Alex speelde ermee alsof hij nooit anders deed en lachte zich krom als er weer een sneeuwbal door de lucht vloog. Nova vond het aanvankelijk niet zo super, ze wees naar de achterdeur en riep ‘daar!’. Maar we lieten haar even wennen aan het idee en al snel werd ze aangestoken door de lachsalvo’s van haar broer. Even later stond ze met net zo veel smaak haar eigen sneeuwballen te gooien, totdat haar blote handjes pijn gingen doen en het alsnog tijd werd om naar binnen te gaan.

Het was een zeer bijzondere ervaring, want daags ervoor stonden de kinderen nog op de blote voeten in de tuin en na 24 uur was de sneeuw weer helemaal verdwenen, alsof het nooit gebeurd was. Maar het was prachtig om te zien, leuk om mee te maken en heerlijk om mee te spelen. Toch nog een winters tintje aan dit anders warme seizoen!

Een vis in het water

Na een pauze van twee maanden is Alex weer terug in het (zwembad)water. In december worden nooit lessen gegeven en in januari was hij in heel Spartanburg het enige kind dat zich had ingeschreven voor zwemles en tja, voor slechts een deelnemer rendeert het niet een zwemleraar in te huren. Dus we waren even benieuwd of Alex het zwemmen nog steeds leuk vindt en hoeveel hij er van onthouden had.

Welnu, er was weer een nieuwe badmeester in dienst en hij was direct erg onder de indruk van wat Alex allemaal liet zien! Ook Alex stuiterde van de adrenaline toen hij het zwembad weer zag, de liefde was absoluut nog niet over. Met gemak en enthousiasme ging hij talloze keren kopje onder en met name zijn vrije slag is al erg goed ontwikkeld. Waar Alex nu aan moet werken is het opbouwen van uithoudingsvermogen zodat hij langere stukken kan gaan zwemmen. Wij nemen ons petje af voor onze boef!

Peuterpraat #26

IMG_3764
Er bestaat toch geen twijfel dat dit guitige kereltje verantwoordelijk is voor heel wat grappige uitspraken.

In deze editie van Peuterpraat komen de monster trucks nogal eens ter sprake. Als je hier meer over wilt weten, klik dan hier.

Alex is blij zijn zusje weer te zien.
“Ik vind Nova een mooie sister.”

De kinderen hebben naar Diego gekeken. De aflevering is afgelopen. Nova rent naar mama toe, met EEN vinger in de lucht en een hoopvolle blik. Met haar handje maakt ze het gebaar voor ‘please’. (Nova’s manier om te zeggen, please, mogen we nog EEN aflevering zien?)

Aan het eind van het voorleesuurtje in de bieb krijgen de kindjes allemaal een dierensticker. Op weg naar huis heeft Alex genoeg van de plakker op zijn hand.
“I don’t want a sticker.”
“Dan haal je hem eraf. Wat heb je voor beest gekregen van Ms. Barbara?”
“Een STOM beest.”

Papa heeft een belangrijke meeting gehad en komt thuis in zijn pak.
“Hey, papa heeft een white shirt aan!”
“Ja, papa is vandaag helemaal sjiek.”
Papa trekt vervolgens zijn overhemd uit, waar een wit t-shirt onder zit.
“Moet je two white shirts aan voordat je sjiek bent?”

Alex en papa zijn naar Monster Jam geweest (een monster truck evenement). Hij vat zijn indrukken bondig samen.
“It was VERY loud. Monster Jams zijn niet voor girls.”

In de speelkamer wijst Nova enthousiast naar de cd speler en dient haar verzoek voor het nummer ‘Big Green Tractor’ in.
“Tactor! Tactor!”

Alex en papa spelen een bordspel waarbij je vier puzzelstukjes moet bemachtigen om te winnen. Al bij zijn eerste beurt speelt Alex vals door het meest exclusieve stukje alvast te pakken.
“Alex, wat doe je daar?”
“It’s the flag.”
“Maar die kun je nu nog niet pakken.”
“But I want to winnen!”

De kinderen willen met klei spelen. Als de doos met de spullen tevoorschijn komt, ziet Alex het maanzand dat Nova met kerst gehad heeft.
“Can I play with Nova’s playdoh?”
“Nu niet Alex, we gaan nu met de klei spelen. Het kan niet samen, dus het is het een of het ander.”
“Can I have de een? Can I have de een, mommy?”

We zitten in de auto en de zon begint te zakken.
“Gaat de zon nou naar opa en oma toe?”

Alex heeft een terugval in zijn zindelijkheidstraining, dus we hebben weer een kaart op de deur hangen waar hij stickers mag plakken na elk succesvol toiletbezoek. Wanneer hij, na bedtijd, zelfstandig naar de wc is geweest, roept hij vanaf de balustrade:
“Mama! Ik heb een plassticker verdiend!”

We rijden in de auto met de GPS aan. Een dame geeft af en toe instructies. Alex antwoordt steeds ‘ok’. Na een tijdje komt er een uitgebreidere instructie van de dame in de telefoon. Het klinkt Alex wat ingewikkeld in de oren.
“Ok, in a minute we will do that.”

Het regent al.de hele dag. Mama kijkt naar buiten.
“Wat een vies weer.”
“Ik wil SCHOON weer!”

Nova zit in bad. Na een tijdje is ze het zat en gaat staan.
“Ben je klaar? Wil je eruit?”
“Koud!”

Alex heeft een puzzel in de kamer liggen. De stukjes liggen overal verspreid. Terwijl hij de volgende dag op school is, ruimt mama de puzzel op. Zodra Alex thuis komt, ziet hij dat de puzzel weg is. Hij duikt de speelkamer in en komt terug met de doos.
“Don’t put away my puzzel! Never ever do that! You are not my best friend! Daddy is my friend! This is my puzzel, don’t put it in de speelkamer!” (en zo foetert hij nog een poosje door)

“Mama, jij zit vol met knuffels.”

Al een aantal dagen zegt Nova, rond het eind van de maaltijd “toppie”. We wisten niet wat ze bedoelde totdat we vandaag bij Starbucks stonden en ze weer “toppie” zei. Het betekent dus ‘koffie’! (Alex noemde het vroeger ‘kossie’)

Dankzij het plakken van stickers en kleine cadeaus gaat het met de zindelijkheidstraining van Alex weer erg goed. Hij past het geleerde ook toe bij anderen.
“Papa, if you make a poop on the potty you get a sticker, and then you get a monster truck!”

Alex heeft naar een documentaire over monster trucks gekeken waarin ook nogal wat metaforen voor deze voertuigen gebruikt worden. Als de kinderen later samen spelen, houdt Alex Nova een monster truck voor en vraagt:
“Nova, what’s the name of the beast?”

Het regent.
Mama: “It’s a rainy day.”
Alex: Nee, it’s Sunday.”

Wat een talent!

Nova heeft een boekje ontdekt vol Nederlandse kinderliedjes, die ze keer op keer wil horen. Alex pikt er, gewild of ongewild, toch het een en ander van op. Dat blijkt wel als ze samen op de bank in het boekje kijken en Alex van een aantal liedjes een stukje zingt. Nova kijkt geduldig mee en ziet in haar broer een groot zangtalent. Alex raakt af en toe wel in de war, met name bij Hansje Pansje Kevertje, in het Engels beter bekend als Itsy Bitsy Spider. Hij maakt er dan ook een prachtige mengelmoes van.