Radiostilte

Stilte…Vandaag vliegen we rond 14.30 terug naar Belgie. Daar blijven we eerst in Brussel omdat we een afspraak hebben bij de Amerikaanse ambassade. Op vrijdag zijn we terug in ons appartementje in Gent. Omdat we daar geen telefoon en internet meer hebben, zal het de komende tijd een beetje stil zijn op onze blog. Indien mogelijk zullen we af en toe een berichtje plaatsen, maar tot we op 6 april weer terugkomen in de VS zal het rustig zijn op Peperazzi!

Een bijzondere paasgedachte

een alternatieve PaasgedachteAfgelopen weekend was het Pasen, het christelijke feest dat de herrijzenis van Jezus viert. Ook in Amerika wordt dit gevierd, met chocoladeeieren, missen in de kerk en een heleboel poespas. Maar Amerika zou Amerika niet zijn als ze niet ook van Pasen iets geks zouden maken.

In San Francisco wordt elk jaar tijdens Pasen de ‘Hunky Jesus Competition’ georganiseerd. San Francisco staat bekend als de homo-hoofdstad van de VS en de organisatie van deze verkiezing ligt dan ook in handen van homovereniging Sisters of Perpetual Indulgence (vrij vertaald: de Zusters van de Eeuwige Overgave).

Het doel van deze verkiezing is vrij simpel: wie wordt verkozen tot de meest sexy Jezus? De deelnemers komen over het algemeen in weinig verhullende kleding ten tonele. Sommige kandidaten maken er iets leuks van en komen als zombie-Jesus of surfer-Jezus.

Het is vast niet nodig om te vermelden dat de katholieken elk jaar hun beklag doen over wat zij ‘een bijzonder smakeloze vertoning’ vinden.

Identity theft

Een gevaar waar in de VS veelvuldig voor gewaarschuwd wordt, is ‘identity theft’ ofwel identiteitsfraude. Ik had er zelf nog nooit bij stilgestaan, maar in Amerika blijkt het veel voor te komen. Omdat dit land zijn inwoners door middel van angst graag produkten aanpraat, kom je in veel advertenties een melding tegen dat ‘het helpt bij het voorkomen van identiteitsfraude’. Denk bijvoorbeeld aan de verkoop van papierversnipperaars of een speciale verzekering die uitkeert in het geval je slachtoffer wordt van deze vorm van criminaliteit.

Identiteitsfraude.Identiteitsfraude bestaat in verschillende vormen. Het komt erop neer dat iemand zich voordoet als jou om bepaalde diensten of produkten te bemachtigen. Het kan ook zijn dat iemand zich voordoet als jou wanneer hij gearresteerd wordt voor een vergrijp. In sommige gevallen gaan mensen zo ver dat ze de identiteit van een ander volledig overnemen. Dit kan natuurlijk erg vervelende gevolgen hebben, vooral in een land als de VS waar persoonlijke gegevens op straat liggen en je vaak afgerekend wordt op kredietwaardigheid en het al dan niet hebben van een strafblad.

Handige criminelen hebben allerlei manieren om je gegevens te bemachtigen. Ze vissen geadresseerde post met persoonlijke gegevens uit je vuilnis, ze zoeken informatie via internet of overheidsdiensten, ze luisteren je af in openbare gelegenheden en gaan zelfs zo ver dat ze valse advertenties voor banen plaatsen om zo aan CV’s te komen, die natuurlijk vol gedetailleerde informatie staan.

Ondanks kregen we een brief met een folder van de USPS, het postbedrijf van de VS. Hierin stonden diverse tips om identiteitsfraude te voorkomen. De post speelt ongewild een grote rol in deze vorm van criminaliteit en probeert zodoende om de mensen bewust te maken van de risico’s. Tenslotte is alleen al het afgelopen jaar voor 5 miljard gefraudeerd via identiteitsfraude en voor bedrijven lag dit bedrag op 48 miljard! Toch iets om even bij stil te staan.

Daniel Stowe Botanical Garden

Een vestiging van Kohl’sDe zaterdag van het Paasweekend hebben we besteed aan wat winkelen. Het warenhuis Kohl’s hadden we nog niet eerder bezocht en ze hebben een aantrekkelijke paasuitverkoop. In de winkel lachen de vele koopjes ons toe. Rob heeft een nieuwe spijkerbroek nodig, dus we hebben zelfs een heus doel. Een rondje shoppen levert 2 spijkerbroeken op, een trui, een topje, 2 korte broeken, theedoeken en wat ondergoed en dat alles samen kost ons 80 euro.

Na de vele meters winkelwandelen gaat een lunch er wel in en deze nuttigen we bij Schlotzsky’s Deli, een broodjesketen. We kiezen allebei voor een broodje tonijn, dat volgens het boekjes Eat This, Not That dat we onlangs gekocht, een van de gezondere keuzes is in het Amerikaanse fastfood-gamma. Hierna rijden we naar huis en besteden de middag aan wat tuinieren en genieten van onze tuinstoelen, met een boekje en een verfrissend drankje. Het is een warme dag, zo’n 24 graden alweer.

In de Daniel Stowe Botanical GardenZondag is het Pasen, maar daar is niet zo heel veel van te merken. De supermarkt is gewoon open en we stoppen hier even om te tanken, voordat we naar Belmont in North Carolina rijden. Hier ligt de Daniel Stowe Botanical Garden, een schitterend aangelegde en onderhouden botanische tuin. Zoals de naam doet vermoeden is dit bedacht en gefinancieerd door meneer Stowe en zijn vrouw, die in 1989 het plan opvatten om een botanische tuin aan te leggen.

Het park is zeer mooi aangelegd en staat vol met fonteintjes. Ook hebben alle tuinen een thema, bijvoorbeeld een kleur of vorm. Er staat al veel in bloei (bijvoorbeeld tulpen!) maar ik kan me voorstellen dat het er hier over een maand heel anders uitziet. Dan zijn ook veel bomen en struiken helemaal uitgelopen en zijn alle knoppen open. Het zou wel eens zo kunnen zijn dat we hier nog eens terug komen dit jaar… Voorlopig staan de foto’s van dit bezoek op de gebruikelijke plaats. Het uitgebreide repertoire van een Eastern Kingbird (koningstiran) die in de tuin zat te zingen kun je hieronder alvast beluisteren.

Zoek de zon op

Vrijdag is niet zo maar een vrijdag, maar Goede Vrijdag, en in ons geval betekent dat dat Rob een dag vrij heeft. Het is erg zonnig en mooi en het zal zo’n 24 graden worden, dus een prima dag om een buitenactiviteit op te zoeken. We beginnen echter met een half karretje boodschappen, aangezien we op woensdagmiddag weer vertrekken richting Belgie en dus niet zo veel nodig hebben.

Rond 11.00 rijden we naar Barnes & Noble en daar komen we Robs collega Steven tegen met zijn vrouw en zoon. Zij zijn hier een weekje op vakantie aansluitend op een week werk van Steven. We blijven nog een aardig tijdje babbelen en we geven hen wat tips voor bezienswaardigheden in de buurt. Ze hebben al flink geshopt sinds ze zijn gearriveerd want de prijzen zijn ongelooflijk laag en door de gunstige dollarkoers en de eeuwigdurende uitverkoop kun je voor een handjevol euro’s een hele nieuwe garderode aanschaffen.

Het prieel in de Hatcher GardenIn de loop van de middag rijden we naar de Hatcher Garden & Woodland Preserve. Dit is een botanische tuin die een beetje verstopt ligt tussen twee snelwegen. Het was vroeger de achtertuin van een echtpaar dat graag tuinierde en belangstelling had voor flora en fauna. Ze wilden graag een openbare tuin aanleggen waar alle mensen uit Spartanburg van harte welkom waren. Van het stuk rode klei dat volstond met onkruid en rotzooi hebben ze door de jaren heen een fraaie tuin gemaakt, en ze hebben zelfs aangrenzende percelen gekocht om te kunnen uitbreiden.

Dankzij meneer en mevrouw Hatcher kunnen wij op deze mooie vrijdag lekker rondwandelen in het parkje. Er zijn een paar watervalletjes en nu de lente echt begonnen is, word je omgeven door nieuw blad en jonge bloempjes. Rob heeft zijn macrolens meegenomen en heeft volop foto’s gemaakt, die je natuurlijk op Flickr kunt bekijken.

Past precies!

Op CNN zag ik van de week een filmpje dat een beetje aansluit bij het bericht over de grote auto’s in de VS dat ik vanmorgen geplaatst heb. Een camera bij een verkeerspunt registreerde de volgende beelden van een bestuurder die een rood licht negeert. Dat dit niet tot een groot ongeluk heeft geleid mag een groot wonder heten!

Monsters op de weg

Nu we hier regelmatig rondrijden, valt het moeilijk te ontkennen dat je enorme auto’s op de weg tegenkomt. Natuurlijk, iedereen weet dat in Amerika alles ‘meer’ en ‘groter’ is, maar je moet het echt zien om het te geloven. Geloof het of niet, maar de volgende auto’s zie je hier net zo vaak op snelwegen en in de stad als je in Nederland en Belgie een Volkswagen Golf of Renault Twingo ziet rijden. De Toyota Tundra, die je op de eerste foto ziet, is overigens gekozen tot auto van het jaar.

Toyota Tundra

Een Dodge Ram 3500

De Hummer H3

De Ford Expedition

Lastig parkeren hoor, met zo’n groot ding.

Kunst- en vliegwerk

Dit bericht is goedgekeurd door TNO.Nu ik weet dat Chretien er mee kan lachen, durf ik wel een stukje te schrijven over het volgende. Toen hij onlangs bij ons op vakantie was, stuitte hij in het winkelcentrum op Bed, Bath & Beyond. Nu heb ik wel eens vaker gezegd dat we zelf veel bij BB&B hebben gekocht, toen we nog bezig waren met het inrichten van ‘ons’ huis. Ook Chretien vond hier een aantal dingen die hem wel konden bekoren, en dan met name een wanddecoratie die wel geinspireerd leek op een werk van Kandinsky. Het werk, getiteld ‘Spontaniteit’, leek hem wel wat voor de slaapkamer.

Natuurlijk was het ding vrij groot en lastig om mee te nemen, dus aanvankelijk liet hij het voor wat het was. Maar tegen de tijd dat Chretien weer naar huis ging, was hij Spontaniteit nog niet vergeten. Zodoende bestelde hij het online en betaalde met een creditcard. Om een of andere reden liep de betaling mis, dus eenmaal terug in Nederland nam hij contact op met BB&B die hem vertelden dat het niet mogelijk was om deze wanddecoratie rechtstreeks naar Europa te sturen. Hij kon het wel bij een adres in Amerika laten bezorgen, en zo kwamen wij weer van pas.

Spontaniteit…Vorige week werd er inderdaad een flinke doos bij ons afgegeven. Hiermee zijn we afgelopen zaterdag naar het postkantoor gegaan. Dit stond helemaal vol en de dames achter het loket keken al met een schuin oog naar het vehikel dat we bij ons hadden. Eenmaal aan de beurt begon het drama zich te ontwikkelen. Oei, oei, zo’n grote doos, dat zou wel eens groter kunnen zijn dan de maximale lengte die een pakje mag hebben. Het meetlint werd opgezocht en na druk meten en overleg werd besloten dat het ding inderdaad enkele centimeters te lang was. Helaas. Maar probeer het eens bij FedEx of UPS.

Zo gezegd, zo gedaan. De mensen bij UPS deden helemaal niet moeilijk. De doos werd gewogen, de adresgegevens, telefoonnummers, inhoud en wat al niet meer werden in een langdurig proces van spellen en uitleggen in de computer gezet. Op de vraag welk tarief we wensten, begonnen we eens te vragen wat het goedkoopst was, en dat bleek de lieve som van 400 dollar te zijn. Nu was dit substantieel hoger dan we gedacht hadden, dus hebben we de doos weer terug in de auto gewurmd en hebben eerst met Chretien overlegd wat we nu moeten doen. Op dit moment hebben we nog geen oplossing, dus als er iemand is die een idee heeft, laat het vooral weten. Tot die tijd zitten wij met een grote doos in huis en Chretien zonder Spontaniteit!

Cursus Amerikaanse vogels herkennen: deel 3

SpreeuwDat de grote varieteit vogels die in onze tuin neerstrijkt geen flauwekul is, heeft Chretien onlangs nog zelf kunnen zien. Het is iedere dag een echt schouwspel en leuk om de verschillende gedragingen van elke soort te zien en vooral te herkennen. Over een maandje zullen ook de kolibries zich laten zien, dus tegen die tijd zal wel een bericht volgen over deze wonderlijke vogeltjes. Voor het moment hou ik het bij de identificatie van een aantal gevederde vrienden die we nu elke dag zien.

De European Starling (Sturnus Vulgaris) vind je overal in Amerika en elk exemplaar dat je in dit land tegenkomt is een afstammeling van een van de 100 starlings die rond 1890 in Central Park in New York zijn losgelaten. De mensen die hiervoor verantwoordelijk waren, waren grote fans van Shakespeare en wilden alle vogels die in zijn werken voorkomen in Amerika introduceren. Inmiddels wordt hun aantal geschat op 200 miljoen! In het Nederlands heet het beestje overigens gewoon ‘spreeuw’. Ze Epauletspreeuwhebben inktzwarte veren die bedekt zijn met glinsterende groene stippen.

Verwant aan de hierboven beschreven spreeuw is de Red-Winged Blackbird (Agelaius Phoeniceus) ofwel de epauletspreeuw. De vogel heeft op beide vleugels een roodgele bies maar is verder zo zwart als de nacht. We zien hem in onze tuin niet elke dag en dat is maar goed ook, want ze kunnen agressief uit de hoek komen. Dit gebeurt met name als ze hun territorium willen verdedigen. Ze durven hierbij grotere tegenstanders, zoals mensen, makkelijk aan te vallen. De kleinere vogels aan de feeders gaan er snel vandoor als ze een epauletspreeuw zien.

Grijze junco

De Dark-Eyed Junco (Junco Hyemalis) heet in het Nederlands grijze junco. Een aantal van deze vogels zitten al in de tuin vanaf het moment dat we de eerste feeder hebben neergezet. Het heeft alleen een heel tijdje geduurd voordat we eindelijk wisten hoe deze vogel heet. Het opvallende aan dit beestje is dat hij niet van de feeder zelf eet, maar alleen wat op de grond is gevallen. Dat is wel handig, want daardoor hebben we weinig afval op de patio liggen!

Amerikaanse blauwe gaai Een van de mooiste en opvallendste vogels in de buurt is deze Blue Jay (Cyanocitta Cristata) ofwel de Amerikaanse blauwe gaai. Het is een tamelijk grote vogel, tot wel 30 cm, en door zijn felblauwe kleur moeilijk om niet te zien. Bovendien is het een zeer luidruchtige vogel die hard kan krijsen terwijl hij in de buurt is. Je hoeft hem dus niet te zien om toch te weten dat hij in de tuin zit. Het is een vrij schuw beest en hij laat zich niet zo heel vaak op de patio bij de feeder zien, maar we hebben hem toch al een paar keer vlakbij de deur gespot terwijl hij van de pinda’s zat te eten. Hij zit vaak in de boom tegenover de patio waar het voederstation van de eekhoorns hangt. Hier doet hij zich tegoed aan het eten dat de eekhoorns laten vallen.

Dat het af en toe een drukte van jewelste is bij de feeder, kun je in het filmpje hieronder zien dat ik deze week gemaakt heb. Het beeld is een beetje scheef omdat ik voorzichtig moest filmen zonder de vogels weg te jagen!

De korste weg naar beroemdheid

Eliot Spitzer, anderhalf jaar geleden nog een held, nu uit de gratie.Een goede week geleden raakte de gouverneur van New York, Eliot Spitzer, in opspraak. Naar zo blijkt heeft hij op kosten van de gemeenschap onder de schuilnaam ‘Client No. 9′ enkele prijzige bezoekjes aan een callgirl afgelegd. Voor het luttele bedrag van 4000 dollar per nacht wilde Ashley Alexandra Dupré zich wel een paar uurtjes met meneer Spitzer bezighouden. De gouverneur heeft hier zo’n 80.000 dollar aan besteed, dus hij heeft zich de afgelopen tijd niet verveeld.

Toen dit schandaal naar buiten kwam, lag het voor de hand dat Spitzer zijn ontslag moest indienen. Tenslotte had hij zelf nog stevig opgetreden tegen het prostitutiecircuit, waar hij niet veel later zelf zo gretig gebruik van zou maken. De dame in kwestie, die in het echt Ashley Youmans heet, heeft wel baat bij deze sappige roddel die al een week het nieuws domineert.

De 22-jarige brunette is eigenlijk een zangeres, maar met een chronisch gebrek aan succes. Wegens tegenvallende inkomsten zocht ze al snel naar andere middelen om aan geld te komen. Hoewel ze als callgirl niet slecht verdiende, is haar bankrekening sinds afgelopen week al flink gespekt en het einde is nog niet in zicht.

Ashley Alexandre Dupre, de beroemdste callgirl van het land.Na het uitlekken van het Spitzer-schandaal heeft de slimme meid haar muziek op internet gezet en kun je een paar liedjes tegen betaling downloaden. Dit heeft haar naar verluidt al zo’n 200.000 dollar opgeleverd. Bovendien kun je wachten op het boek dat zeer zeker zal verschijnen, om nog maar te zwijgen van talloze lucratieve aanbiedingen die haar te beurt vallen. Ook Playboy weet Ashley te vinden: voor een naaktreportage willen ze graag een miljoen dollar betalen. Zo zie je maar dat er in dit land niet veel verheffends voor nodig is om toch snel rijk en beroemd te worden.