Afsluiters

In Nederland zitten veel mensen nu te kijken naar een Ouderjaarsconference, met een hapje op tafel en een glaasje bruis in de koelkast voor wanneer de klok zijn laatste slag in 2013 voltooid heeft. Wij hebben nog wat langer te gaan en hebben nog wat tijd om opgeruimd het nieuwe jaar in te gaan. Zodoende verzamelen we in dit bericht de laatste beelden van het jaar.

Kerstochtend viel bij ons op de 24ste dit jaar, omdat we de dag erna van huis zouden zijn en we de kinderen de gelegenheid wilden geven om met hun nieuwe speelgoed te spelen. Er lagen ‘enkele’ pakjes onder de boom…

Ook de kerstsok aan de schoorsteenmantel had nog een paar verrassingen in petto.

Alles eindelijk uitgepakt? Tja, waar moet je mee beginnen? Dan maar alles tegelijk!

Tijdens de vakantie zijn we nog eens naar het kindermuseum in Rutherfordton gereden, waar het podium en de verkleedkleren grote smaakmakers waren:

Tot volgend jaar!

Advertenties

Dag, 2013

Daar is hij dan, de allerlaatste dag van het jaar. Het jaar 2013 werd gekenmerkt door veel lachen, meestal met en om de kinderen en tijdens twee heerlijke vakanties met de opa’s en oma’s. En natuurlijk werd dit jaar vooral getekend door een inktzwarte dag, die elke dag die daarna kwam sterk gekleurd heeft.

Het maakt de wensen rondom de feestdagen tweeledig. Je wenst iedereen het allerbeste toe, en je meent het van harte, maar het drukt je steeds opnieuw met je neus op de harde feiten. Elke dag die verstrijkt is een dag verder vandaan bij hen, die er niet meer zijn. Je kijkt uit naar de nieuwe belofte van het jaar dat gaat beginnen, maar denkt weemoedig terug aan het betekenisvolle jaar dat je afsluit.

Dit gevoel is niet uniek voor ons. Ik heb eens gezocht naar uitspraken over Nieuwjaar en daar vind je veel teksten die bitterzoet van aard zijn. Bijvoorbeeld:

“Een optimist blijft op oudejaarsavond op om het nieuwe jaar te ervaren. Een pessimist blijft op om er zeker van te zijn dat het oude jaar vertrekt.”

“Het einde van het jaar is geen einde en geen begin, maar een voortgaan met alle wijsheid die ervaring ons kan bijbrengen.”

“Veel mensen zien uit naar het nieuwe jaar om een nieuwe start te maken met hun oude gewoonten.”

Welke betekenis deze dag ook voor jou heeft, wij wensen ieder een hart vol liefde en veel gelegenheden om dit in 2014 met anderen te delen.

Peuterpraat en Kleuterklets #33

Het jaar 2013 loopt ten einde dus we willen bij deze de gelegenheid gebruiken om iedereen fijne feestdagen te wensen en het allerbeste voor het nieuwe jaar. We sluiten graag af met een glimlach, vandaar een editie van Peuterpraat.

Deze twee zitten vol verhalen.

De kinderen zijn verkleed. Mama spreekt ze aan bij hun naam en stelt een vraag. Alex, heel stellig:
“There is no more Alex en Nova. Just Tinkerbell and a princess.”

Alex: “Mama, wat is ‘trio’?
Hij beantwoordt zijn eigen vraag:
“Dat is Nederland-speak voor ‘televisie’.”

Alex heeft de hik.
Mama: “You have the hiccups, Alex.”
“Yeah, Nova gave it to me with her germs.”

“Alex, wil je aardappels in stukjes of mashed potatoes?” (=aardappelpuree)
“Um, ik wil stukjes want mashed potatoes make me snotter.”

Nova heeft ontdekt dat iedereen een naam heeft.
Nova: “Ate name?”
Alex: “My name is Alex.”
Nova: “Mama name?”
Mama: “My name is Joyce.”
Nova: “Papa name?”
Papa: “My name is Rob.”
Nova (verbaasd): “Blob?”

Nova kijkt naar The Little Mermaid op televisie. Wanneer Grimm prins Eric vindt nadat deze, na een storm op zee, is aangespoeld op het strand, zegt Nova verheugd:
“Exercise!”

Het is donker. Alex kijkt naar buiten.
“I see three stars! Dat zijn opa, oma en Ize!”
(Even later)
“I wish they were still real.”
(Nog even later)
“What can you do with stars in the sky? I know, you can make them a ‘scabration’!”
(Even later)
“Mama, what is it again when you have all the stars in the sky?”
“A constellation?”
“Yes! A constellation! That was the word I was looking for!”

“Kijk eens Alex, de maan! En het is een volle maan, dus het is precies een cirkel.”
“Mom, the moon is not a circle, it’s a sphere.”

Mama heeft een jasje dat wat weg heeft van een nepbontje. Alex bekijkt het eens goed.
“Mama, I love your jacket, but it almost looks like a beast!”

Alex heeft een deken om zijn nek geslagen en rent door de kamer.
“I am Superman!”
Nova slaat een theedoekje om haar hals en rent hem achterna.
“I am baby-Superman!”

Het is zondagochtend, net voor 7 uur. Buiten regent het en het is aardedonker. Nova is echter wakker en klaar voor de nieuwe dag. Als papa en mama niet direct uit bed komen, loopt ze naar de lichtschakelaar, doet het licht aan en zegt vrolijk:
“Goodmorning guys!”

Alex is bezord.
“Santa can’t bring us our presents”, zegt hij beteuterd.
Gevraagd waarom hij dit denkt, zegt hij verslagen:
“Because there is a gate in front of the chimney.”
(We hebben hem gerustgesteld en gezegd dat Santa ook gewoon deuren kan openmaken)

Mama: “Santa maakt een lijst met alle kindjes die ‘naughty’ zijn en de kindjes die ‘nice’ zijn. Zijn jullie naughty of nice?”
Nova: “Ate naughty!”
Mama: “En Nova dan?”
Nova: “Nova nice!”

We zijn bij de supermarkt. Alex pakt een bosje kunstbloemen uit een rek en neemt het mee.
“I’m going to buy these!”
“Oh. Maar heb je daar geen geld voor nodig?”
“I have money.”
“Welk geld heb jij dan?”
“I have YOUR money!”
Hoewel mama daar hartelijk om moest lachen, gingen de bloemetjes toch weer terug in het rek waar ze vandaan kwamen.

Alex heeft goed naar mama geluisterd toen ze vertelde dat aardbeien van de zon houden en pas groeien in de lente.
Alex: “When a strawberry sees the winter, he will grow backwards. He will go back into the ground.”

Een paar maanden geleden hebben we ons abonnement op Netflix opgezegd. Hierdoor zijn er enkele programma’s die Alex niet meer kan zien. Hij overpeinst:
“I wish I could keep dad busy with paying money to Netflix so I could still see my shows.”

Soms is het lastig als je meedere dingen tegelijk wilt zijn. Nova staat in haar prinsessenjurk met haar armen te zwaaien:
“Flap flap! Hihi, I’m a bird!”
Ze denkt even na.
“I don’t want to be a bird, I want to be a princess. I’m a princess!”
Na nog even nagedacht te hebben, zwaait ze weer met haar armen.
“I’m a princess-bird!”

Nova zit in bad te spetteren.
Mama: “Nova, are you a mermaid?”
Alex: “Nova is NOT a mermaid. She has feet.”
Mama: “Misschien is Nova een pretend-mermaid?”
Alex: “No. Nova is a real human person.”

Riverbanks

Grootste lol samen!

De kerstvakantie is officieel begonnen en niets duidt erop dat we een witte kerst zullen krijgen. Sterker nog, het was gisteren 26 graden en we zijn in onze t-shirts naar de dierentuin in Columbia geweest. Ons laatste bezoek daar was al weer een hele tijd geleden en er is, behalve natuurlijk dieren kijken, erg veel te doen daar.

Het was heerlijk rondlopen en we lieten ons leiden door waar de kinderen zin in hadden. Natuurlijk resulteerde dat in pizza en later ook nog ijs, maar ach, het is vakantie en laat ze eens lekker genieten! We hebben op ons gemak overal kunnen kijken en zitten, want vanwege de kerstdrukte elders was het betrekkelijk rustig in de zoo en het was sowieso een zalige en ontspannen dag.

Alex en Nova hadden de grootste lol bij de giraffen die ze blaadjes sla te eten hebben gegeven, bij de olifanten waar een van de giganten een aardige show weggaf, in het treintje en de caroussel waar ze lekker rondjes hebben gedraaid, bij de regenbooglorikeets die op je hand kwamen zitten om het eten op te smikkelen en niet te vergeten de speeltuin, waar ze zich verder vermoeid hebben.

In de caroussel

Het feest was nog niet voorbij, want vlakbij huis zijn we bij de McDonald’s gestopt voor een ‘diner’. Van een Happy Meal worden de kleintjes inderdaad ‘happy’, dus we kunnen we zeggen dat de eerste dag van de vakantie een groot succes was. Nog een paar nachtjes slapen tot de kerst…

Poppenmoeder

Nova is erg lief voor haar poppen en dat geldt ook voor de prinsesjes van Lego. Gisteren was ze druk in de weer met de popjes, vooral met instoppen in bed. Er komen hele verhalen bij kijken, niet altijd even duidelijk, vooral niet als je niet gewend bent om naar Nova’s gezellige mix van Engels, Nederlands en peutertaal te luisteren, maar ze heeft zich inmiddels ontwikkeld tot een aardige spraakwaterval met een levendige verbeelding.

Een (jonge)man van de wereld

Wereldwijs.

Onze Alex weet al heel wat van de wereld en dat is best bijzonder voor zo’n kleine man! Hij kan al heel wat staten in de VS aanwijzen op de kaart en als hij over een plaats, land of staat hoort waar iets te doen is (zoals onlangs de orkaan die de Filipijnen teisterde) dan wil hij op de kaart even kijken waar dat is.

We hebben een tijd geleden bijvoorbeeld al eens samen geleerd over Australie en nadat hij daarover iets had gezien op televisie, informeerde hij mij dat dit ‘the land down under’ is. Hij heeft dus bestaande kennis en nieuwe kennis zelf gecombineerd. Dit is een mooi proces om te volgen!

Hij heeft deze belangstelling niet van een vreemde, want opa Jos is ook verzot op alles wat met aardrijkskunde te maken heeft. Toen hij dit in Alex zag, wist hij meteen wat hij hem wilde geven: een wereldbol. Zo kwam het dat we deze week onverwacht een grote doos ontvingen met een mooie wereldbol erin! Alex was direct enthousiast en had na twee tellen draaien South Carolina en Nederland zo gevonden. We voorzien nog vele uurtjes plezier met de nieuwe wereldbol!