Bijna een maand!

Zo zit je uit te kijken naar de geboorte van je kindje en zo is ze al weer een maand oud. Opa en oma Eindhoven hebben haar de afgelopen drieenhalve week zien groeien van een klein teer poppetje naar een flinke meid van al weer ruim 8 pond. Er is niks iels meer aan te vinden, Nova wordt met de dag molliger. Iedere ochtend als we wakker worden, blijkt ze weer te zijn gegroeid. Onvoorstelbaar, maar het is toch echt zo!

De tijd gaat erg snel voorbij als je twee kleine kinderen hebt, en bovendien als er een opa en oma bij zijn die voor het nodige vertier zorgen. Voor Alex waren het magische tijden, zo veel aandacht, verhaaltjes, knuffels en cadeaus. Heel vreemd dat ze ineens weer weg zijn. Ook hij heeft in de afgelopen weken veel geleerd, weer veel woordjes erbij en ook goede dingen geleerd zoals kiwi eten. Gelukkig komen opa en oma Meijel morgen al weer aan, dan wordt hij weer twee weken lang vertroeteld!

Paaspret

Dit jaar hadden we met Pasen wat plastic eieren gekocht en die gevuld met chocolade-eitjes en kwartjes. Omdat het buiten veel te warm was om naar iets van chocolade te zoeken, hadden we ze binnen in de speelkamer verstopt. We wisten niet hoe Alex zou reageren en of hij het concept van iets zoeken zou begrijpen, maar het was voor hem letterlijk… een eitje. Hij was helemaal door het dolle heen als hij er weer eentje gevonden had en daarna was het natuurlijk heerlijk smullen van zijn chocoladeschat. Daarna alle centjes nog in de spaarpot gedaan en dan kun je wel stellen dat Pasen erg geslaagd was voor meneer!

Wat gaat het snel!

Met twee kleintjes die ieder volop aandacht willen (en verdienen), gaan de dagen wel erg snel voorbij. Bovendien zijn we de afgelopen dagen flink op pad geweest waardoor er nog minder tijd over blijft. Het is prachtig weer en we genieten allemaal van leuke uitstapjes en de kinderen. Af en toe lukt het om snel even iets op internet te zetten, zoals onderstaande filmpjes. Je kunt zien dat Alex nog steeds dol is op zijn zusje, en dat Nova al flink groeit! Ze probeert met al haar kracht haar hoofdje op te tillen en het lukt haar vrij aardig!

Een update

Een zonnig gezicht

Vandaag is Nova al weer twee weekjes oud, wat vliegt de tijd! We zijn de afgelopen dagen flink wat op pad geweest en zodoende heb ik de computer maar weinig van dichtbij gezien. Woensdag ben ik op controle geweest in het ziekenhuis om te zien of ik goed herstel van mijn operatie. Mijn bloeddruk was in ieder geval heel goed, mijn hemoglobine was ondanks het ijzersupplement en veel ijzerrijke voeding nog steeds maar 8.6. Dus het ijzerregime blijft nog even duren. De zwelling was aan het afnemen en er zat duidelijk vooruitgang in, maar de dokter zei dat ik echt moest rekenen op de volle 6 weken voor mijn herstel. Het goede nieuws was wel dat ik alle zwangerschapskilo’s al weer kwijt ben en zelfs nog wat extra! Altijd fijn om te horen.

Vrijdag zijn we met Nova op controle geweest en ook met haar gaat alles goed! Ze zit nu al bijna een pond boven haar geboortegewicht, het was dus geen inbeelding dat ze aan het groeien was! En wat doet ze het goed en wat is ze lief! Echt een droombaby, het kan niet anders gezegd worden. De kinderarts was heel tevreden over onze kleine meid en begin juni mogen we terugkomen voor haar 2-maanden controle.

Het komende weekend wordt weer opnieuw een avontuur met trips naar Biltmore en de zoo in Columbia. Eens zien hoe de kindjes het samen doen!

Wat een gekkenhuis!

Nova

Vandaag is Nova al weer 10 dagen oud en wat zijn die dagen voorbij gevlogen! Bovendien heeft ons meisje in die 10 dagen al weer heel wat gedaan en heeft ze haar eerste tripjes erop zitten. Dankzij de aanwezigheid van opa en oma heeft Alex het te druk om echt jaloers te worden en ligt het huis er nog niet als een puinhoop bij. Dat is wel erg prettig, want vanwege de operatie mag ik nog niet zo veel doen en eerlijk gezegd doet het ook gewoon pijn om huishoudelijk werk te doen. Kortom, alle hulp is welkom!

In de botanische tuin

Vorige week hebben we al geoefend met een kort uitstapje naar de Hatcher Garden en dat ging prima. Dus dit weekend hebben we het groter aangepakt en hebben we, met een huurauto erbij, een langere trip gemaakt naar de Daniel Stowe botanical garden in North Carolina op zaterdag en Chimney Rock op zondag. En het ging geweldig! Nova gedraagt zich keurig en laat zich gewillig meenemen. Zo krijgt ze ook wat zon en kan ze alvast zien hoe grote broer Alex de boel op stelten zet. Want Alex kon het in de botanische tuin natuurlijk niet laten om driftig te graven en we moesten regelmatig ingrijpen om de bloemen te redden. In Chimney Rock heeft hij zich prima vermaakt met stenen in het water gooien en op de Great Woodland Adventure, waar hij inmiddels het hardst loopt van iedereen. Niks geen hulp meer aan het handje, maar gewoon hup, trappen klimmen en lekker hossen. Het kost heel wat moeite om Alex moe te krijgen deze dagen, dus als we zo op stap zijn kan hij fijn zijn energie kwijt.

Tulpen in NC

Terwijl opa en oma druk bezig zijn met Alex, kunnen we voor Nova zorgen, een heel lief en rustig meisje dat zich alleen even laat horen als ze honger heeft. Ze is al druk bezig haar hoofdje op te tillen en rond te kijken. Het lijkt er op dat ze al stemmen begint te herkennen en zich naar de kant van het geluid richt als er gesproken wordt. Vooral grote broer Alex kan rekenen op een lachende Nova als hij bij haar staat om zijn speeltjes met haar te delen!

Overigens, de geboortekaartjes komen eraan, er is wat handwerk mee gemoeid dus geef ons even de tijd.

Nova, ons mooie wondermeisje

Grote broer Alex

Op zondag 3 april kregen we van het ziekenhuis de ontslagpapieren en kwamen we rond twee uur ’s middags als gezinnetje van 4 thuis! Hoera, net op tijd om een beetje te settelen voordat opa en oma Eindhoven op bezoek kwamen. We hebben Nova haar kamer laten zien en ook heel belangrijk, bij Alex op schoot gelegd, want Alex is helemaal dol op zijn zusje! Vol verwondering kijkt hij elke keer naar de kleine voetjes en handjes en constateert dat er oogjes, oortjes, een neusje en mondje aan zitten. Hij helpt graag met het brengen van schone luiers of sleept haar wiegje rond, komt speeltjes brengen of wil een boekje met haar lezen. Heel aandoenlijk!

Nova doet het intussen ontzettend goed. Al vanaf dat ze net op de wereld was, is ze een kampioen aan de borst en nu ze een paar dagen oud is, kunnen we echt al zien dat de wangetjes iets boller zijn en de vingers en beentjes minder iel. Woensdag mogen we voor het eerst met haar naar de kinderarts en dan horen we hoe ze het precies doet, maar we kunnen ons niet voorstellen dat ze ontevreden over haar zullen zijn.

Trotse papa

We zien overeenkomsten in uiterlijk en gedrag met grote broer Alex, die ook vanaf het begin al overal bij wilde zijn, gezellig aan tafel wilde zitten tijdens het eten, en direct begon met het optillen van zijn hoofdje. Nova is wat dat betreft precies hetzelfde, die hoef je ook niet in een bedje te leggen terwijl de rest van de familie aan tafel zit. Ze wil er gewoon bij zijn! Qua kleertjes en luiertjes is het weer even wennen, al dat minispul. Nova zwemt nog in de kleertjes (zelfs maatje 50) maar we hebben er het volste vertrouwen in dat dat snel verbetert, zeker als ze zo blijft drinken als ze nu doet. Zoals het hoort slaapt ze nog veel en dat doet ze ’s nacht ook, hoewel ze vaak wil drinken en met grote regelmaat haar luiers vult. Alles werkt zoals het hoort, ook fijn om te weten. Een groter probleem voor de nachtrust is grote broer Alex, die het allemaal zo spannend en interessant vindt, dat hij steeds midden in de nacht komt kijken naar zijn zusje en dan bij papa en mama in bed wil kruipen. Steeds als Nova net onder zeil is, komt Alex aangerend en moeten we hem weer terug in bed zien te krijgen. Hopelijk komt daar snel verbetering in!

Bevallen… met een staartje

Zo klein... met zulke gevolgen

Inmiddels is Nova al weer een paar dagen thuis (daarover in een volgend bericht meer) maar de bevalling zelf had nog een aardig staartje. In de uren na Nova’s geboorte voelde ik enorm veel druk in mijn bekken, iets wat nogal makkelijk te verklaren is natuurlijk, als je net een kind op de wereld hebt gezet. Maar toch voelde het anders dan de pijn na de geboorte van Alex en bovendien werd het met het uur erger.

Hoewel ik het niet graag wilde (vanwege de borstvoeding), moest ik op een bepaald moment toch om pijnstillers vragen. Dat begon eerst voorzichtig met een flinke dosis ibuprofen in combinatie met percocet, maar in de loop van de dag werden die doses verhoogd en aangevuld met shots demerol. En ondanks dat had ik nog steeds ontzettend veel pijn en kon op geen enkele manier zitten of liggen.

Eerst werd het geweten aan het niet kunnen legen van de blaas, maar mijn verpleegster had na een poosje in de gaten dat het toch wel eens iets ernstigers zou kunnen zijn. Ik had de pech dat het een verschrikkelijk drukke dag was op de kraamafdeling, met wel vier keizersnedes achter elkaar die de dienstdoende arts flink bezig hielden. De verpleging begon zich af te vragen of ik last had van postpartum hematomen, bloedstolsels na de bevalling. Toen dr. Ellis me rond half acht ’s avonds controleerde, bleek inderdaad dat Nova tijdens de bevalling ergens een ader had geraakt die al de hele dag bloed lekte in mijn bekkenbodem. Geen wonder dus dat ik pijn had, en bovendien moest het snel hersteld worden. Het komt sowieso niet zo veel voor (ongeveer bij 1 op de 5000 bevallingen) en dan zeker niet bij zulke kleine babies en zo’n simpele bevalling (3 halfzachte persweeen).

Toen het probleem eenmaal was vastgesteld, werd ik naar de grote OK gebracht waar ik voor de tweede keer die dag een ruggenprik kreeg (wel heel wat zwaarder dan de eerste trouwens) en in slaap werd gehouden tot de operatie een klein uurtje later voltooid was. Dr. Ellis had twee flinke stolsels verwijderd en toen de verdoving begon uit te werken, kon ik direct merken dat het beter was. Natuurlijk, het deed pijn en ik was bont en blauw, maar de onbeschrijflijke druk was weg. Eindelijk kon ik me helemaal richten op het genieten van onze fantastische kleine meid!

Nova Elizabeth Hanssen is geboren!

Nova Elizabeth Hanssen

Zo denk je dat het nog het nog heel lang kan gaan duren, en zo sta je in het ziekenhuis omdat je vliezen gebroken zijn. Zo verging het ons deze week. Iedereen die de blog een beetje volgt, kan zich het laatste bericht nog wel herinneren waarin stond dat zelfs de dokter bijna de moed had opgegeven om het kleintje via een natuurlijke bevalling te laten komen. De realiteit haalde iedereen op donderdagmiddag weer in.

Na een middagdutje met Alex voelde Joyce ineens stroompjes water, dus het leek erop dat de vliezen gebroken waren. Nadat we een oppas voor Alex geregeld hadden (de ouders van speelmaatje Johnny) zijn we snel naar het ziekenhuis gereden, waar we rond 19:15 te horen kregen dat de baby onderweg was! De weeen waren al licht begonnen en werden alsmaar sterker. De ontsluiting en baarmoedermond waren nog niet optimaal, dus we moesten wel nog even wachten. Na ons gesprek met Dr. Marik (toevallig de dokter waar we maandag nog geweest waren) dachten we dat Joyce alsnog aan de weeenversterkers zou moeten rond 4:00 ’s nachts. Ook dit verliep anders dan gedacht.

Lekker aan het slapen

Rond 4:00 ’s morgens kwam de verpleegster binnen om alles te controleren en ze merkte dat baby Nova er helemaal klaar voor was. De dokter werd snel uit bed gebeld en was precies op tijd klaar om na drie keer duwen om 4:36 een klein meisje (2803 g, 48 cm) op te vangen. Als een echte dame was Nova natuurlijk te deftig om overdreven te gaan schreeuwen waar iedereen bij was, dus men dacht dat er nog wat ademhalingsproblemen waren. Ze zou even naar de Neonatale Intensive Care Unit (NICU) moeten om daar bij te komen, maar daar was ze het niet mee eens. Ze werd meegenomen naar de NICU en na 2 minuten al weer teruggebracht. De gedachte om bij mama en papa weg te moeten, bracht een diepe zucht teweeg en dat was genoeg om de zuster tevreden te stellen.

’s Morgens hebben we een heleboel mensen op de hoogte gebracht via alle moderne communicatiemiddelen en we hebben Nova al uitgebreid aan de opa’s en oma’ s laten zien. We willen iedereen bedanken die ons gelukwensen, SMS, e-mail, e-cards and facebook posts heeft gestuurd. Er staan al wat foto’s op Flickr en er zullen er nog wel een paar bij komen 🙂