Thanksgiving en Black Friday

Baby's eerste bodywarmerThanksgiving ligt inmiddels al weer twee dagen achter ons maar we genieten nog altijd van de restjes van het diner. Bij aankomst in Moore had Connies vader Lee de kalkoen net in de frituurpan gedaan. Het hele proces zou ongeveer drie kwartier duren bij 350F. Aangezien Lee ook een amateurfotograaf is, hadden hij en Rob al snel voldoende gesprekstof om de hele 45 minuten te vullen. In de tussentijd was ik met Wally, Connie en haar moeder Ann in de keuken om de laatste hand aan het avondmaal te leggen. Ook Milliken-collega’s Cristina en Eduardo (uit Puerto Rico) waren rond half vijf present en op tijd om aan te schuiven.

Zoals we al vermoedden, was er voldoende te eten voor een leger en een weeshuis. Wally had met name zijn best gedaan en met Connie het volgende gemaakt: de kalkoen gemarineerd in mango- en ananassap, barbecue (pulled pork bbq), twee bakken stuffing, verse broodjes met kruiden, spinazie, aardappelpuree met saus en kruiden, een appel-walnoot salade. Daarbij kwam nog de schotel van zoete aardappels die Ann had gemaakt en je begrijpt wel dat de borden goed gevuld waren.

Ook qua desserts waren we zeer goed bedeeld met pompoentaart, appeltaart, pecannotentaart, ijs, soesjes, speculaas en gevulde dadels. Cristina en Eduardo hadden bovendien een Puertoricaanse variant op eggnog gemaakt, een klassieke Amerikaanse drank die in de kerstperiode wordt genuttigd. Met ronde buiken kwamen we weer van tafel vandaan en hebben we nog twee films gekeken.  Voordat we rond 23.15 weer richting huis vertrokken, kregen we van onze gastheer en -vrouw de nodige restjes mee om Thanksgiving thuis nog eens dunnetjes over te doen.

Robs nieuwe klokje.De vrijdag na Thanksgiving heet ‘Black Friday’ en is traditioneel het begin van het kerstinkoopseizoen. Winkels stunten met zeer vroege openingstijden (denk aan 4 uur ’s morgens) en zeer scherpe aanbiedingen. De allervroegste aanbiedingen hebben we aan ons voorbij laten gaan, maar we waren wel benieuwd hoe druk het in de stad zou zijn. Zodoende zijn we even na 9.00 richting de stad gereden (via een pitstop bij Starbucks) en in de gezellig drukke mall beland. Het was inderdaad druk te noemen. De reusachtige parkeerplaats rondom het winkelcentrum stond nagenoeg vol en voor wie hier al eens geweest is, zegt dat genoeg. Helemaal koopjesvrij zijn we ondanks onze voornemens niet gebleven: bij een winkel met sjieke kinderkleren (Gymboree) hebben we voor onze uk een mooie bodywarmer en warme broek gekocht voor de volgende winter. Bovendien had juwelier Zales een scherpe aanbieding voor een nieuw horloge voor Rob. Het zijne was enige tijd geleden al gesneuveld, maar sinds gisteren is hij weer de trotse bezitter van een nieuw uurwerk.

Advertenties

Happy Thanksgiving!

*gobble gobble*Vandaag vieren we een nationale feestdag in de VS en wel Thanksgiving. Dit oogstfeest vindt elk jaar plaats op de vierde donderdag in november en is een typisch familiefeest. Amerikanen leggen dan ook elk jaar behoorlijke afstanden af om dit ‘eetfeest’ met hun familieleden door te brengen. Sommige mensen zien elkaar alleen op deze dag! De vrijdag is doorgaans een brugdag waardoor je een lekker lang weekend hebt. Ook Rob is vandaag en morgen thuis.

Op de Thanksgiving-dis staat traditioneel kalkoen. Er bestaan talloze manieren om dit beestje te bereiden (en nog veel meer manieren om het te verprutsen) en vandaag gaan wij bij Wally en Connie, waar we uitgenodigd zijn voor het Thanksgiving diner, eens bekijken hoe de methode van het frituren in z’n werk gaat. Inderdaad, de kalkoen wordt dan in z’n geheel gefrituurd in een badje van ongeveer 30 liter olie. Na zo’n 3 kwartier is het beestje klaar en naar verluidt bijzonder smakelijk. We zullen het zien!

Behalve kalkoen staan er ook zoete aardappels, cranberrysaus en pompoentaart op het menu. Wally en Connie kennende zullen ze deze traditionele gerechten nog wel een beetje uitbreiden met andere dingen. Wij zorgen vandaag voor het dessert en we brengen slagroomsoesjes, speculaas en gevulde dadels mee. De speculaasjes heb ik gisteren al gebakken en ze zijn erg goed gelukt, mede dankzij de koekkruiden die mijn schoonouders ons gestuurd hebben. Ik ben benieuwd of Amerikanen deze koekjes ook lekker vinden.

Baby Hanssen, week 36

week 36Een nieuwe week en wederom een bericht over de progressie van de zwangerschap en onze kleine. Voor wie het een beetje beu is, is er goed nieuws: we komen in de buurt van het einde, dus over een paar weken is het gedaan met de updates over de ziekenhuisbezoeken. Dat betekent natuurlijk wel dat onze kleine dan is gearriveerd en we kunnen niet garanderen dat er geen berichten over de baby op de blog verschijnen. Je bent dus alvast gewaarschuwd. 🙂

Het labwerk leverde vandaag de volgende resultaten op: een bloeddruk van 126/73, een hartslag van 107 en een gewichtsverlies van 2 pond. Hoe dat precies in elkaar zit, is me een raadsel. De vorige keer had ik erg gezond gegeten en was 5 pond aangekomen, de afgelopen week zijn we verschillende keren buiten de deur gaan eten en nu ben ik weer een kilo kwijt. Rara, hoe zit dat?

Net als vorige week heb ik Dr. Warren gezien en hij heeft mijn buik gemeten op 36 cm. Ik vroeg hem hoe hij kan weten dat ik niet teveel of te weinig vruchtwater heb, zoals ik regelmatig lees bij andere vrouwen. Een tekort of teveel leidt immers tot vroegtijdig ingrijpen via keizersnede. Dr. Warren legde me uit dat een tekort of teveel aan vruchtwater ook leidt tot afwijkende metingen van de baarmoeder. Die moet in centimeters immers ongeveer overeenkomen met het aantal weken van de zwangerschap. Aangezien ik tot op heden altijd exact op schema ben geweest, is er geen enkele reden tot zorg. Verder wist hij me te vertellen dat ik nu 1 cm ontsluiting heb. Nog maar 9 centimeter te gaan tot de baby zijn grote debuut maakt!

Een druk weekendje

Nadat we vrijdag het weekend al goed begonnen waren, zijn we zaterdag en zondag druk bezig gebleven. Op zaterdag stond er een bijeenkomst van onze ‘kookclub’ op het programma. Het thema was deze keer ‘Afrika’ dus het was spannend wat iedereen zou maken. Ik had onze bijdrage op vrijdag al gemaakt, een Marokkaanse lamsstoofpot met een zoete tomatenjam, gecomplementeerd met een citroensalade. Dat gerecht heb ik al een paar keer vaker gemaakt en altijd met succes, en ook tijdens onze kookclub op zaterdag werd het zeer gesmaakt. De andere gerechten waren afkomstig uit Kenia, Kameroen, Senegal en Twilight film posterBenin en het was allemaal erg geslaagd en dus bijzonder lekker! Rob is bij de vorige bijeenkomst al benoemd tot officiele ‘voedselfotograaf’ en ook deze keer heeft hij een paar smakelijke plaatjes geschoten. Gastheer en gastvrouw Wally en Connie hebben ons bovendien uitgenodigd voor hun Thanksgiving diner op 27 november, dus we hebben al weer iets om naar uit te kijken.

Op zondag zijn we eerst boodschappen gaan doen en kort na de middag zijn we in de bioscoop beland. Dit weekend ging Twilight in premiere, de verfilming van het boek waar ik niet al te lang geleden helemaal verslingerd aan was. Hoewel het hier om een echte vrouwenfilm ging, is Rob zonder mopperen meegegaan. Enerzijds ter gelegenheid van mijn verjaardag, anderzijds om ook te kunnen meepraten over dit fenomeen dat het land in z’n greep houdt. Dat we niet de enigen waren blijkt wel uit de totale opbrengst voor dit weekend: maar liefst 70 miljoen! En goed nieuws voor Rob: hij was niet de enige man in de zaal.

BonfireBij thuiskomst stond er een berichtje van Daniel en Vicki op ons antwoordapparaat. Ze vroegen of we zin hadden om bij hen en hun vrienden Ara en Lisa aan te schuiven aan het kampvuur in de tuin. Gelukkig dat we inmiddels de voeringen van onze jassen hier hebben, want die hadden we wel nodig! Boven het vuur hebben we hotdogs geroosterd en smores gemaakt. Om smores te maken moet je marshmallows roosteren, dus ook die kunst zijn we nu machtig. Dat wil zeggen, Rob is ze machtig want als je 8 maanden zwanger bent, ga je niet meer zo makkelijk even boven een open vuur hangen. Het was kortom een gezellig weekend met veel vrienden om ons heen.

Hieperdepiep!

Hoewel… echt ‘piep’ ben ik natuurlijk niet meer, met mijn vanaf vandaag 32 jaar! Aan iedereen die aan mij gedacht heeft, via kaartje, e-card, e-mail, Hyves, Facebook of wat dan ook: bedankt!

Baby LoveWe zijn gisteravond al lekker gaan vieren in ons favoriete sushi-restaurant midden in de stad. De serveerster begint ons zelfs al te kennen want ze vroeg meteen of we groene thee wilden drinken (onze vaste order). 🙂 Dat lustten we inderdaad wel, want het was bepaald niet warm… zo rond het vriespunt. De laatste dagen zijn de ‘Boiling Springs’ niet zo ‘Boiling’ want elke nacht vriest het tussen de 2 en 6 graden! Brrr…!

In de strijd om klanten tijdens deze barre economische tijden hadden we van Barnes & Noble een paar spectaculaire kortingsbonnen gehad die we na ons etentje fijn hebben gebruikt. We hebben meteen geprofiteerd van een heerlijk ‘kopje’ koffie bij de Starbucks die in dezelfde winkel zit. Jumjumjum, ik voelde me helemaal jarig! Mijn B&N bon heb ik gebruikt voor een heel snoezig boek dat Baby Love heet en vol prachtige foto’s van babies staat. Papa Rob kan daar misschien nog wat inspiratie opdoen.

Lancome MagnifiqueOver papa Rob gesproken… hij heeft mij echt verwend met een geschenkset van Lancome, in de nieuwe geurlijn Magnifique! Gelukkig waren mijn hints dat ik dit parfum ‘heel heel lekker’ vind niet aan dovemansoren gericht en ben ik nu het parfum, de douchegel en de bodylotion rijker. Deze dag draait in ieder geval helemaal om mij en laat ik daar maar even van genieten, want binnenkort zal er wel iemand anders in het middelpunt van de belangstelling staan…!

Baby Hanssen, week 35

Baby Hanssen, week 35Deze week volgen de berichten over de baby elkaar in rap tempo op en ook vandaag is er weer nieuws aan het babyfront want we zijn vanmorgen op controle geweest. We hebben de vriendelijke arts Dr. Warren voor de tweede keer gezien en hij is werkelijk grondig en heel plezierig in de omgang. Zo iemand vertrouw je het wel toe om te helpen bij je bevalling!

De zuster heeft eerst weer mijn waarden gemeten. Ondanks dat ik heel ontspannen was (dacht ik toch) begon ik vandaag met een bloeddruk van 138/89, maar de tweede meting leverde even later 122/70 op. Veel beter! Ik had al zo’n vermoeden dat onze kleine flink gegroeid is in de afgelopen weken en dat vermoeden werd onder andere bevestigd door de weegschaal. Er zaten maar liefst 5 nieuwe ponden aan, dus met de opslag van babyvet zit het wel goed. Ook mijn hemoglobine werd nog eens gemeten en deze was met 11.7 erg netjes.

We hebben Dr. Warren gevraagd naar zijn mening over de kinderartsenpraktijk North Grove Palmetto Pediatrics en ook hij was hier zeer over te spreken. We hebben nu drie positieve reacties van drie verschillende gynaecologen, dus we durven met deze mensen wel in zee. Ik had het idee dat onze kleine inmiddels was ingedaald en dus de gewenste positie voor de bevalling heeft aangenomen (kopje omlaag, kontje omhoog) en dat werd vandaag bevestigd. Dat houdt voor mij in dat er meer druk op mijn blaas is maar gelukkig minder last van maagzuur, wat de laatste weken echt heel vervelend was. Mijn baarmoeder meet nu 35 cm, dus ons mannetje is nog steeds mooi op schema, niet te groot en niet te klein.

Na een ziekenhuisbezoek vol goed nieuws zijn we langs North Grove gereden om daar eens te kijken en ons aan te melden. Volgens de receptioniste was dit echter niet nodig. Het enige dat we hoeven te doen is na de geboorte aan de artsen kenbaar te maken dat we bij deze kinderartsenpraktijk aangemeld willen worden en dan doen zij de rest. Dat geldt overigens ook voor het aangeven bij het gemeentehuis, ook dat wordt door het ziekenhuis verzorgd. Je zou bijna gaan denken dat het makkelijk is om hier een kind te krijgen!

Rondleiding op Verloskunde

Op advies van Dr. Barrow, de dame die de prenatale lessen in het Piedmont verzorgde, heb ik maandag naar 560-BABY gebeld om te informeren naar een rondleiding op de afdeling Verloskunde in het Spartanburg Regional Hospital. Het toeval wilde dat diezelfde avond nog een rondleiding gepland stond en wel om 18.00. Ik heb ons direct aangemeld en Rob gewaarschuwd dat hij op tijd thuis moest zijn.  Het was krap, maar gelukkig stonden we even voor zes uur bij de balie in de lobby van de hoofdingang, waar de tour van start ging.

Spartanburg RegionalRegistered Nurse Colleen Gilmore kwam al haar schaapjes verzamelen, niet minder dan 10 zwangere vrouwen en hun partner (of, in een heel aantal gevallen, moeder). Ze nam ons mee naar de voordeur, waar ze aanwees hoe je je bij het ziekenhuis moet melden als je weeen hebt en toegang tot de priveparkeerplaats nodig hebt. Vandaaruit gingen we naar de 2de verdieping, waar de afdeling Verloskunde zit. Colleen legde uit dat je eerst een uurtje gescreend wordt om vast te stellen dat het om ‘echte’ weeen gaat en geen vals alarm is. Als je inderdaad wordt opgenomen, ga je naar een van de Verloskamers, waar het schouwspel echt gaat beginnen.

De Verloskamers lijken wat op hotelkamers, met een televisie, comfortabele stoelen en een badkamer zodat je nog even kunt douchen als je daar zin in hebt. In deze kamer blijf je tot de baby geboren is, hij gewassen is, de Apgar scores zijn vastgesteld en moeder en kind (en vader!) in goede gezondheid verkeren. Daarna word je naar de 5de verdieping gebracht, naar de afdeling Postpartum, waar je ook een privekamer tot je beschikking hebt. Deze kamer is uitgerust met een geimproviseerd bed voor je partner, zodat je bij elkaar kunt blijven. Volgens Colleen worden dagelijks zo’n 8 tot 10 babies geboren in dit ziekenhuis! Indien alles normaal verloopt blijf je maximaal 48 uur in je kamer tot het tijd is om naar huis te gaan, met je kindje. Het zal ons allemaal benieuwen hoe het gaat als puntje bij paaltje komt, maar het is wel fijn dat we een idee hebben waar we straks terecht komen. Alweer een zorg minder!

Voor de vaders is trouwens een leuke gadget gemaakt: op de gang van de afdeling Verloskunde zit een knop waar je op mag drukken als je zoon of dochter geboren is. Het slaapliedje ‘Twinkle Twinkle Little Star’ speelt dan een uur lang over het hele ziekenhuis, zodat iedereen weet dat jouw kleintje gearriveerd is!