Fountain Inn en Conestee Park

In het blad Upstate Parent staat elke maand een hele lijst met activiteiten in de wijde omtrek en zo kwamen we uit in Fountain Inn, een gehucht van anderhalve man en een paardenkop even voorbij Greenville. Hier was een expositie in het plaatselijke museum van modeltreinen en aangezien onze beide kinderen verzot zijn op treintjes konden we die kans niet laten schieten.

Busy with rocks
Op ontdekkingstocht in Fountain Inn

Het was ongeveer drie kwartier rijden voordat we in het centrum van Fountain Inn waren, een schijnbaar uitgestorven plaatsje, keurig netjes bijgehouden en aangeveegd en sinds kort een ‘museum’ rijker. Het was een tijdelijke lokatie voor deze tentoonstelling, die op deze manier geld bij elkaar sprokkelde om binnenkort te kunnen openen in Greenville stad. De expositie besloeg welgeteld een ruimte en stelde feitelijk niet zo veel voor, maar de kinderen vonden het evengoed erg mooi. De treinen welteverstaan, de meneer in een berenpak die daar speciaal was voor de kinderen kon de goedkeuring van Nova bepaald niet wegdragen. Alex wilde hem nog wel voorzichtig een knuffel geven in ruil voor een snoepje, maar Nova zette een flinke keel op toen ze hem zag. Ze schrok er zelfs zo van, dat ze steeds als ze een glimp opving, direct opnieuw begon te brullen, zodat de ‘beer’ uiteindelijk de ruimte verliet totdat we alles gezien hadden. We vonden het sneu voor de man in het pak, maar het gaf ons wel te denken of we met Nova naar Santa toe moeten dit jaar…

Goed, het ‘treinmuseum’ hadden we vrij snel gezien, maar het was prachtig weer en we wilden Fountain Inn wel eens beter bekijken. We wandelden door de ‘hoofdstraat’ waar een grappig boekwinkeltje was vol tweedehands boeken. Er zaten echt mooie exemplaren bij en er was bovendien een tafel vol treinboeken. Nova vond in een uitverkooprek een boek over olifanten, dat ze voor een dollar mocht meenemen en bovendien zelf mocht betalen. Alex stond in de tussentijd naar een trein in de etalage te kijken; het was bijna net zo groot als in het museum. Op weg naar de auto kwamen we voorbij de rails, volledig uitgestorven maar in combinatie met de helblauwe lucht een mooi plaatje. Aan de overkant lag nog een oud veilinghuis, dat het geheel een erg antiek gevoel gaf. Bij de plaatselijke Subway hebben we geluncht, en al met al was het toch een leuk uitstapje. Fountain Inn, een plaatsje om te onthouden.

IMG_1908
Wat een snoeten!

Zondag was alweer de laatste dag van het lange weekend. Het beloofde weer een mooie dag te worden, dus we wilden eens lekker gaan wandelen. We hadden een poos geleden al eens gelezen over Conestee Park in Greenville en hebben het opgezocht. Het bleek om een behoorlijk natuurpark te gaan met aangelegde paden, sportvelden, observatieplaatsen, knuppelbruggen en gelukkig ook een speeltuin voor de kleintjes. Met de ukjes in de bolderkar hebben we een aantal paden gelopen (de meesten stukken waren verhard) en de laatste restjes herfstkleur bekeken. Alex had aanvankelijk niet zo’n zin, hij heeft dan ook al enige tijd last van een lelijke hoest en was net in slaap gevallen voordat we bij Conestee Park aankwamen. Nova was haar vrolijke, ondernemende zelf en deed gezellig mee.

IMG_1940
Nova zag de schommels al in de verte en was niet meer te houden. Gelukkig wilde ze ook nog even met Alex samen op de wip.

Na de wandelingen zijn we naar een andere ingang van het park gereden om daar naar de observatieplaats te gaan. Eenmaal daar zagen de kinderen de speeltuin en hebben we ons opgesplitst: Rob ging naar de vogels kijken en mama met de kleintjes mee richting de schommels en andere klauterpret. Het was maar goed dat we die keuze hadden gemaakt, want het observatiedek bleek nog een eind verder te zijn dan we dachten. De kinderen hebben drie kwartier gespeeld voordat Rob terugkwam; hij had flink doorgestapt maar was desondanks een hele tijd onderweg geweest. Helaas waren er geen vogels te zien geweest, dus in het voorjaar nog maar eens terug. Alex en Nova hadden zich in de tussentijd lekker moe gespeeld en we hadden honger, dus we hebben een Chinees restaurant opgezocht om de magen te vullen. Daarna terug naar huis met twee slapers achterin de auto. De buitenlucht maakt moe!

Advertenties

Thanksgiving en Black Friday

IMG_3014
Er zijn geen foto’s van Thanksgiving, WEL van het mooie weer waar we nog steeds van genieten!

We genieten momenteel van een lang weekend, dankzij Thanksgiving en de direct daarop volgende Black Friday, traditioneel een brugdag om bij te komen, uit te buiken en lekker te shoppen. Thanksgiving valt altijd op de vierde donderdag in november en dit jaar was dat toevallig ook mijn verjaardag. Zesendertig jaar oud alweer, nog even en ik kan beginnen met terugtellen.

We waren voor Thanksgiving uitgenodigd bij onze vrienden Wally en Connie, die van elke gelegenheid een echt festijn maken. Wally was al sinds zondag aan het voorbereiden voor het diner en het was weer een heel spektakel. Natuurlijk was er de traditionele kalkoen en de zogenaamde ‘stuffing’, maar ook een spinaziesouffle, hertenstoof, venkelsalade, bouillabaise en fabelachtige aardappelpuree met zure room en karnemelk. Verder een uitgebreid dessertbuffet met een worteltaart, broodpudding, appelcrumble en bananenbrood, en de met amandelspijs gevulde dadels die ik zelf had meegebracht. Ze hadden 14 gasten uitgenodigd en iedereen kreeg nog eten mee naar huis en zelfs dan was er nog royaal over voor henzelf. Wally kookt in de regel voor twee legers!

IMG_3007
We halen nog steeds regelmatig de 20 graden overdag.

Met goed gevulde buiken gingen we rond half zeven terug naar huis. De kindjes vielen gauw genoeg in slaap (en bleven ook slapen tot de volgende ochtend). We maakten van de gelegenheid gebruik om via een omweg naar huis te rijden. We waren wel eens benieuwd of er echt mensen in de rij voor de winkels gingen staan om jacht te kunnen maken op de superkoopjes waar Black Friday om bekend staat. Toys R Us en Sears gingen allebei om 20.00 open (om vervolgens de hele nacht en volgende dag open te blijven) en jawel hoor, er stonden drommen mensen te wachten! Dat soort winkels geven bijvoorbeeld de eerste honderd bezoekers een cadeautje, of stunten met absurd lage prijzen voor bepaalde artikelen (denk aan een televisie voor 300 dollar in plaats van 1300 dollar). Natuurlijk zijn dat soort aanbiedingen in beperkte hoeveelheden aanwezig, vandaar dat mensen in de rij staan om er maar als eerste bij te kunnen zijn. Niet alle winkels gaan om 20.00 al open, de meesten pas om middernacht. Maar het is wel bizar om op zulke vreemde uren zulke massa’s mensen op de been te zien. We hebben zelf gewacht tot vrijdagmorgen om nog een paar leuke dealtjes op de kop te slaan, mijn verjaardagsgeld kwam goed van pas en leverde nu extra veel op! Kerstshoppen was niet echt meer nodig: de cadeaus voor de kinderen hebben we de afgelopen maanden al bij elkaar verzameld en alles is al ingepakt voor onder de boom. Nu de boom nog…

 

Peuterpraat #23

000012310007
Alex op de foto tijdens een shoot voor onze kerstkaart. Hij is hier aan het einde van zijn zin. šŸ™‚

Alex heeft een halloween snoepje, een lolly van een ander merk dan gebruikelijk. Als we hem openmaken, vallen er een paar brokken af. Als Alex de lolly opheeft zegt hij:
“Deze lolly was niet zo heel goed. Er viel een groot stuk op de stoep.”

Papa ‘gooit’ Alex na het badderen op bed on hem af te drogen. Zegt Alex streng:
“Listen daddy. You don’t throw boys on the bed.”

Alex volgt het nieuws rondom orkaan Sandy.
“De storm is heel stout. He needs to go in time-out.”

We kijken in een boek en komen een plaatje tegen van een vrachtauto uit 1924.
“The truck is very old.”
“Inderdaad.”
“Deze truck is van gisteren.”

Mama heeft Alex opgehaald van school. In de auto kondigt hij aan dat hij moet plassen. Eenmaal thuis rent hij de tuin in; mama meent dat hij naar de machines aan de overkant van de straat staat te kijken. Even later komt Alex weer binnen.
“Wat was je in de tuin aan het doen?”
“De struik had dorst.”

Nova zit een beetje te rotzooien met haar eten. Alex heeft wijze woorden voor haar:
“Nova, je moet goed eten. Dan groei je heel groot, net als papa.”

Alex heeft niet zo’n trek in datgene wat op z’n bordje ligt.
“Als ik dit eet word ik ziek en dan moet ik naar de ziekenhuis.”

Ook de volgende dag kan het avondeten hem niet bekoren.
“Mama, ik hoef geen cheese want dat is niet goed for my skin.”

Alex wil graag een aflevering van Diego op televisie zien.
“Mama, we need to go down.”
“Wat is er beneden?”
“I need to see Diego. Diego and the armadillo and the race.
Het gaat om een aflevering die hij welgeteld een keer eerder heeft gezien. Onze boef zet z’n liefste gezicht op:
“Ik kijk altijd deze. I looooove it!”
(Onderweg naar beneden blijft hij vervolgens druk mompelen over de armadillo en de race, zodat mama onderweg naar de televisie vooral niet vergeet wat de bedoeling is.)

Mama (tegen papa):
“Wat is de auto toch vies. Wat hebben we ermee gedaan?”
Alex: “Rijden!”

Alex maakt zijn fortune cookie open en kijkt aandachtig naar de tekst.
“Er staat: today you are going shopping.”

Mama is heel even weg terwijl Alex en Nova in de auto zitten. Nova zet een flinke keel op.
“Rustig maar Nova, mama komt ZO terug.”

“Nu ben ik nog een heel klein beetje klein, maar straks ben ik four.”

In een boek over stoomtreinen staat een plaatje van Waterloo Station in London.
Mama: “Kijk Alex, daar zijn papa en mama wel eens geweest.”
Alex: “Zijn we daar allemaal geweest?”
“Nee, alleen papa en mama.”
(Hoopvol) “Was ik toen in jouw buik?”
“Nee, ook niet in mijn buik.”
(Nog steeds hoopvol) “Was ik dan in papa’s buik?”

Alex heeft wat van mama’s hobbyspullen gevonden en zit er met onze adresstempel ijverig op te stempelen. Hij legt de kaartjes netjes op een rij en bekijkt zijn werk.
“Wat heb je gemaakt Alex?”
“Een brief voor Santa.”
“En wat staat er in de brief?”
Alex pakt een kaartje, bestudeert het aandachtig en ‘leest voor’:
“Santa, I need dinosaurs!”

Alex heeft van een van de kindjes op school een nieuw woord geleerd. Helaas is dat woord ‘buttcrack’ (= bilspleet). Mama doet een poging om het te corrigeren.
Alex: “Buttcrack! Buttcrack!”
Mama: “Waar heb je dat nu weer gehoord?”
Alex: “Op school. Cade zei dat.”
Mama: “En wat betekent dat?”
Alex: “Dat betekent… buttcrack!”
Mama: “Bedoel je niet ‘cracker’?”
Alex: “Mama, mag ik een buttcracker?”

Het einde nadert!

000012310010
Maya’s? Wij vinden Alex veel leuker.

Nee hoor, ik ga echt geen bericht schrijven over de kalender van de Maya’s en hoe die zogenaamd het eind van de wereld zou voorspellen ergens in december dit jaar. Ik denk dat we allemaal al honderd keer gelezen hebben hoe een of andere nep-profeet het einde der tijden heeft aangekondigd en aangezien we allemaal nog rondlopen, geloof ik dat ze geen van allen gelijk hebben gehad.

Maar de titel van de blog verwijst naar het gegeven dat het alweer november is, ver genoeg in november dat de winkels kerstliedjes draaien, mensen in drommen op zoek zijn naar cadeaus en ik weet niet hoe het met jullie zit, maar voor mij voelt het altijd aan alsof de laatste weken van het jaar twee keer zo snel voorbij gaan als de rest van het jaar.

Het komt waarschijnlijk omdat er zoveel te doen is. Veel activiteiten en festivals. Een heleboel verjaardagen. Thanksgiving, een van de belangrijkste Amerikaanse feestdagen, is op 22 november dit jaar, dus komende week hoeft Rob maar een paar dagen te werken en daarna is hij lekker vrij. Op Thanksgiving zijn we uitgenodigd bij vrienden, we gaan daar heerlijk eten en kijken of Alex en Nova zich een beetje willen gedragen met de vele snuisterijen in huis. Bij Alex op school was het afgelopen week al Thanksgiving, daar was iedereen die wilde uitgenodigd voor een diner op school. Iedereen bracht zelf een gerecht mee en zo was er een uitbundige dis met voor iedereen wat wils. Leuk om iedereen even te zien en kijk een aan, onze Nova die zo rampzalig weinig lust, at zomaar haar bordje leeg.

Untitled
Dikke pret in het winkelcentrum eerder deze week. Heeft mama nog kwartjes om erin te doen?

Vrijdag moest ik Alex overigens al weer na een paar uur ophalen op school, hij had bijna 40 graden koorts en heeft ’s middags op de bank gedoezeld, geslapen en televisie gekeken. Er zat weinig fut in ons anders zo actieve baasje. Zaterdag was hij er een stuk beter aan toe, maar hij bleef toch met papa thuis terwijl mama met Nova en de juf van Alex, Ms. Pam en haar dochtertje Bella, naar een yard sale was bij een kerk in de buurt. De kerk verkocht allerlei speelgoed en andere spullen ten behoeve van een gezin met een kind met een stofwisselingsziekte. We hebben er zakken vol spullen meegenomen en samen betaalden we in totaal 16 dollar. Dat was een heel mooi begin van het weekend!

Vanmorgen was Nova helaas ook niet helemaal fit en dat was geen goed nieuws, want we zouden onze vrienden Vicki en Daniel zien en dat is natuurlijk geen goed idee als je zieke kinderen hebt. Alex was weer helemaal opgeknapt, Nova leek na een dosis Advil ook weer aardig de oude. Zodoende hebben we toch samen kunnen lunchen en even kunnen bijkletsen met oude vrienden. Het blijft toch jammer dat ze verhuisd zijn, het zijn zulke lieve en opgewekte mensen. Alex en Emma konden het goed vinden samen en Nova heeft zelfs even bij Emma op schoot gezeten, heel snoezig. Geen foto’s helaas!

Naarmate de dag vorderde zakte Nova toch weer een beetje terug, niet echt koorts maar duidelijk niet helemaal fit. Om 19.00 liet ze zich zonder enig protest naar bed brengen, terwijl ze vandaag vrijwel niets gegeten heeft. Hopelijk waait het bij haar net zo snel over als bij Alex. Hoe dan ook, we hebben het dit weekend vrij rustig gehouden, maar desondanks is het toch voorbij gevlogen! Het is maar goed dat het volgende weekend twee keer zo lang duurt en daarna is het met rasse schreden naar december. Niet te geloven, he!

Nova is lekker bezig

Voor wie de blog volgt, is het denk ik geen verrassing dat Nova een behoorlijk aanwezige dame is bij ons in huis. In het openbaar gedraagt ze zich doorgaans voorbeeldig: ze zit rustig bij je op schoot, luistert lief naar een verhaal, is geduldig tijdens de zwemles van Alex. Veel mensen veronderstellen dat ze thuis precies hetzelfde is, maar dat is niet waar! Thuis zet ze luid een keel op als het even niet gaat zoals ze wil, schatert ze vaak van het lachen (om zichzelf, Alex of een gekke papa of mama), danst, zingt en springt ze dat het een lieve lust is. Gisteravond was ze druk aan het spelen in de speelkamer, daar heb ik wat beelden van geschoten. Zeg nou zelf, is Nova geen moppie?

Als je nieuwsgierig bent naar wat er allemaal gaande was in de speelkamer gisteravond, dan geven de volgende beelden daar wel uitleg over. En toegegeven, hier is Nova inderdaad heel braaf aan het spelen!

Even bijkomen

Het laatste blogbericht is alweer van even geleden en de laatste tijd zijn de filmpjes ook een zeldzaamheid geworden. Dat ga ik vandaag even rechtzetten door wat beelden van de laatste tijd samen te pakken in een bericht. Dus pak een kop koffie of thee en ga er lekker even voor zitten!

We zijn een dagje in Chimney Rock geweest waar de kinderen maar liefst anderhalf uur bezig zijn geweest met stenen zoeken en die in de Rocky Broad River gooien. Het ziet er misschien nog erg zonnig uit, maar de beelden zijn geschoten in september, vandaar.

In september was Alex ook volop aan het zwemmen. Het gaat hier al iets beter dan tijdens de eerste serie, maar hij zwom toen natuurlijk nog niet alleen, zoals nu!

Er was ook nog een Touch-A-Truck event in Greenville, waar vooral veel cement trucks te vinden waren deze keer. Het was er nog behoorlijk warm, 30 graden die dag, en we waren blij dat we ’s morgens vroeg al gegaan waren vanwege de drukkende warmte. Er was genoeg te doen, maar op den duur deden onze oren pijn van het onophoudelijk toeteren van de trucks. De cement mixers hebben bovendien een behoorlijk zware claxon! Aan de overkant van alle trucks lag een parkje met een speeltuintje, daar hebben de kinderen toen nog lekker een poos gespeeld! (en we waren bepaald niet de enigen die gevlucht waren voor de herrie!)

Op een mooie dag aan het eind van de zomer zijn we nog eens in de Hatcher Garden gaan kijken. Er was veel te zien die dag en er waren veel leerzame momenten voor de kinderen. En natuurlijk was er ook weer het nodige om in het water te gooien!

Om op de valreep nog gebruik te maken van ons bijna verlopende lidmaatschap van de dierentuin zijn we begin oktober naar Riverbanks geweest in Columbia. De kinderen zijn altijd blij als we naar de dierentuin gaan en in Riverbanks is een groot olifantenverblijf, en dat zijn nu net de favoriete dieren van Nova. Ze had niet zo’n beste dag, maar de olifanten vond ze wel mooi!

Midden oktober begon de Halloween pret! De kostuums hadden we al enige tijd in huis, maar het was eindelijk tijd om ze aan te trekken. Ons eerste uitstapje was naar Boo in the Zoo, in de dierentuin van Greenville. Nova wist in eerste instantie niet zo goed wat ze er van moest denken, maar ze had al gauw door dat ze overal snoepjes kreeg en daar had ze niet over te klagen! Alex is inmiddels een professionele trick-or-treater, hij kent het klappen van de zweep en mocht veel lof ontvangen voor zijn brandweermannenpak. Nova trouwens ook voor haar lieveheersbeestjeskostuum, want ze was dan ook vreselijk snoezig!

Tegenover de Walmart wordt al lange tijd gebouwd aan een nieuw park en het lijkt erop dat het voorlopig nog niet klaar is. De speeltuin is echter wel al klaar en het is een leuke bestemming waar we al verschillende keren geweest zijn. Alex klautert overal op terwijl Nova het liefst in de schommels bivakkeert.

Van alle boeren in de wijde omtrek is de hooiwagenrit bij Strawberry Hill het leukst, zeker als je jonge kinderen hebt. Het is een interactieve rit en we hebben ons er weer een hele middag vermaakt.

Op zo’n 25 minuten bij ons vandaan ligt Nivens Apple Farm, in Moore. Hier zijn we dit seizoen vaak geweest, ook gewoon om simpelweg appels te kopen. Er is niks lekkerder dan een appel, vers van de boom, zonder tussenhandel. Zelf plukken is ook een leuke bezigheid, al hadden we verschillende keren pech dat er net een verdwaalde bui overkwam op het moment dat we daar waren. Maar als het droog is, is er behalve appels plukken nog veel meer te doen. Er zijn genoeg activiteiten om een hele poos bezig te blijven!