Speelpret op Thanksgiving

Zoals pas al op de blog stond, zijn we op Thanksgiving naar Conestee Park geweest waar o.a. een erg leuke speeltuin is. De kinderen hebben hier fantastisch gespeeld en gek genoeg heb ik er maar twee filmpjes geschoten. Het mag echter wel duidelijk zijn dat ze 3 uur zeer actief hebben gespeeld en zodoende ’s avonds heerlijk geslapen!

Dappere meid

Er zijn geen foto’s van het tandartsbezoek, wel van Nova’s mooie lach.

Toen we Nova vorige maand voor het eerst naar de tandarts brachten, wisten we wel zo’n beetje wat de uitkomst zou zijn. Ze gaf al een tijdje aan pijn in haar mondje te hebben en op de achterste kiezen zaten bruine plekjes, dus het zou wel een gaatje zijn. De tandarts maakte foto’s en bekeek de zaak eens goed en concludeerde dat ze twee gaatjes had. Omdat Nova nog zo klein is, verwees hij ons door naar een kindertandarts, omdat deze kleinere werktuigen hebben die beter bij de kleine tandjes passen.

Een week later zaten we bij Dr. Green en haar assistentes, een erg leuk kantoor met een nautisch thema en diverse speelruimtes, dus het was geen enkel probleem om Nova hier naar binnen te krijgen (bij de gewone tandarts trouwens ook niet). Na opnieuw foto’s gemaakt te hebben, bleek dat ze niet minder dan drie gaatjes had en nog twee plekjes die aandacht nodig hadden. We maakten dus een afspraak om haar te laten behandelen en dat was gisteren, 3 december.

Zelfs voor een kindertandarts is Nova een mini, want ze bleven maar zeggen hoe klein ze toch is (en hoe snoezig, en mooi, en lief…). Ze kreeg een paar mililiter vloeistof te drinken, een cocktail van twee medicijnen om haar rustig te houden. Ze zou bij bewustzijn blijven, maar heel kalmpjes zijn. Tijdens het boren kreeg ze nog lachgas toegediend en er werd ook nog lokale verdoving toegepast. Aan het eind van de procedure zou ze zich helemaal niks herinneren, vertelden ze ons.

Eerst werd Nova, met haar armen tegen zich aan, in een deken gerold die met klittenband werd vastgemaakt. Dat klinkt weliswaar een beetje bruut, maar het is natuurlijk gevaarlijk als de tandarts aan het boren is en er komen een paar kleine armpjes voorbij zwaaien. Nova liet zich zonder problemen inpakken en een bloeddrukmonitor aan haar teentje zetten. Daarna kon de tandarts aan het werk.

Nova had een beperkte hoeveelheid medicijnen gehad vanwege haar verkoudheid en ze was dus bij haar positieven en reageerde ook op verzoeken van de tandarts. Ze deed alles zonder protest of huilen en zowel de tandarts als de assistentes verbaasden zich verschillende keren over hoe goed Nova het deed. Door haar behulpzaamheid was de procedure snel klaar, bleken alle gaatjes oppervlakkig te zijn en geen verdere behandeling nodig te hebben en kon de kleine madam voorzichtig bijkomen. Door de lokale verdoving had ze geen gevoel in haar onderlip en beide wangen, met als gevolg dat ze overal op ging zitten bijten. Dit moest voorkomen worden tot de verdoving uitgewerkt was, anders kon ze zichzelf nog wel eens lelijk bezeren. We zijn nog een kwartiertje met Nova in de wachtkamer blijven zitten tot het bijten voorbij was en daarna was het naar huis en vertroetelen.

Van andere ouders had ik gehoord dat hun kinderen, na een vergelijkbare behandeling, de rest van de dag erg suf waren of gewoon bijna voortdurend sliepen. Ik verwachtte dus een een rustig dagje, maar dat had ik mooi mis. Aanvankelijk was Nova nog een beetje wankel en keek ze op de bank naar de televisie, maar binnen een half uur was ze klaarwakker en ging ze als een speer. Ze denderde door de speelkamer en was niet te stoppen. Rustig? Moe? Suf? Ben jij gek. Energie voor twee! Toen de tandarts rond 13.00 belde om te vragen hoe het met Nova ging, waren ze verbaasd om te horen dat ze lekker door het huis aan het stuiteren was alsof er niks gebeurd was. We hopen overigens wel dat Nova niet al te vaak gaatjes krijgt, want behalve dat het vervelend is, kost deze grap ons bijna 600 dollar…