Categorie: Nova

Alex en Nova hebben er een dik jaar hard aan gewerkt, maar vandaag was het dan zover! Na de witte, gele, oranje, blauwe, groene, rode, paarse en bruine streep mochten de kinderen hun felbegeerde zwarte streep in ontvangst nemen. De meeste kinderen halen dit niet eens, er zijn er zo veel die al voortijdig afhaken, soms zelfs al na een paar weken. Maar Alex en Nova hebben elke week wel 4 tot 5 lessen gevolgd en hebben het traject dan ook wat versneld doorlopen. Veel vreugde bij successen, een enkele traan als ze zich bezeerden, eens verloren in een match of in het geval van Nova een enkele disciplinaire actie. Maar voornamelijk hebben ze veel genoten en gelachen en dat straalt er vanaf!

Toen ik op mijn geheugenkaart keek, zag ik nog een filmpje van enkele weekenden geleden toen Alex helemaal geobsedeerd was door Pokémon. Hij vindt het nog steeds geweldig, maar kan dezer dagen ook nog aan andere dingen denken dan alleen maar Pokémon vangen. In dit filmpje zijn we op zaterdagmorgen aan de wandel op de Cottonwood Trail en op zondag in Cleveland Park. Op die laatste lokatie hebben we ook de eenden gevoerd en dat laatste is op beeld vastgelegd (van een kind die urenlang naar een beeldscherm staart om virtuele beestjes te vangen, kun je niet zo veel leuke filmpjes maken).

Vanavond heeft Nova ook nog even haar karate-skills geoefend. De kids hebben allebei een rode streep verdiend die hen komende maandag verzekert van een gloednieuwe band en wel een witte met zwarte streep voor Nova en een camo met zwarte streep voor Alex. Hiermee zijn ze aan het eind van het kleurenspectrum gekomen en moeten ze nu ofwel vroegtijdig doorstromen naar de volgende band ofwel tot ze de juiste leeftijd bereiken hun huidige band behouden. We zijn benieuwd wat het wordt.

 

In de USA is Build-A-Bear een begrip, maar ik denk dat het buiten dit land niet bekend is. We waren er tot voor kort nooit geweest hoewel we wel wisten wat het was, maar om de een of andere reden waren we er nooit binnen geweest. Nova heeft onlangs enkele filmpjes op YouTube gezien van een meisje dat bij Build-A-Bear binnen was en daar een beer heeft gemaakt en sindsdien wilde ze er dolgraag naar toe. En papa… tja… die kon daar moeilijk nee tegen zeggen. 🙂

Dus toen Rob laatst een keer vrij had op een vrijdag zijn we naar Greenville gegaan en, na een bezoek aan de dierentuin, zijn we het overdekte winkelcentrum binnengegaan waar de Build-A-Bear Workshop zit. Hier zoek je een beer of ander beest uit dat je vervolgens geheel naar eigen wens kunt vullen en aankleden. De kinderen hadden op YouTube prinsesseberen gezien dus ze wisten al direct wat ze wilden hebben: een Rapunzel voor Nova en Alex wilde Ariel. Deze beren waren nu in de ‘aanbieding’ voor slechts 50 dollar per stuk in plaats van de reguliere 80. Maar eerlijk gezegd, als je een willekeurige andere beer pakt en daar kleertjes bij koopt, schoenen bij doet, een liedje erin stopt en wat je verder nog allemaal kunt toevoegen, haal je die 50 dollar ook royaal.

Het idee is dat je een lege beer koopt die je vervolgens opvult naar eigen wens. Je stopt er een hart in en je kunt er een geur in doen (Alex had suikerspin, Nova had aardbei) die het 3 tot 5 jaar volhoudt. Als de beer gevuld en dichtgemaakt is, mag je een outfit uitzoeken of in ons geval de bijbehorende prinsessenjurk aantrekken. Daarna is het tijd voor een geboortecertificaat: Alex heeft zijn beer ‘special Ariel’ genoemd en Nova heeft haar Rapunzel omgedoopt tot ‘Nova’. Sommige Build-A-Bear Workshops zijn nog wat uitgebreider en dan kun je de beer ook nog in bad stoppen. Onze kinderen waren helemaal ondersteboven van hun ervaring bij Build-A-Bear en zijn overtuigd dat ze hun volgende verjaardag hier willen vieren. Dat duurt gelukkig nog een hele tijd!

Vorige week was er ’s avonds een bijzondere gast in de bibliotheek en daar gaan we op schooldagen eigenlijk nooit naar toe, maar het toeval wilde dat Nova de dag erna geen school had en Alex slaapt nooit zo vroeg, dus voor hem maakte het niet zo veel uit. Zodoende gingen we naar Science Bob, iets wat Rob aangekondigd had zien staan en waar hij wel oren naar had, aangezien het om een wetenschapper gaat, die zich met name met schei- en natuurkunde bezighoudt.

Science Bob is inmiddels een soort rockster in zijn veld, want hij is al vaak op nationale tv geweest met zijn proeven, die hij vooral bedenkt voor kinderen op de basisschool. Als leraar vroeg hij zich af hoe hij wetenschap voor kinderen aantrekkelijker kon maken en zo kwam hij met allerlei leuke proeven op de proppen, interessante scheikundige reacties die bij kinderen (en volwassenen trouwens ook) de nodige respons veroorzaken. Zijn humoristische en vaak spectaculaire aanpak trokken al snel aandacht en zodoende is hij uitgegroeid tot een fenomeen. De bieb had blijkbaar een aardig budget dit jaar want het zal een paar centen gekost hebben om Science Bob op bezoek te laten komen.

In het filmpje dat ik heb gemaakt, kun je drie proefjes zien. Het eerste is de zogenaamde ‘olifantentandpasta’. Dit experiment heeft hij ook bij Jimmy Kimmel Live gedaan, zij het iets groter en met de nodige gevolgen voor de opnamestudio. Zoals Science Bob al vertelt in het filmpje, “als ik dit erbij schenk ontstaat er een reactie en hoewel ik een vrij grote cylinder heb, kan het wel eens een beetje erover gaan, vandaar dat ik er iets onder heb gelegd.” De kinderen vonden dit helemaal geweldig, want ze konden niet wachten om deze proef thuis na te doen.

Het tweede experiment betreft Bernouilli’s Principle, of de Wet van Bernouilli. Je mag op Wikipedia opzoeken wat die wet precies inhoudt, want er komt nogal wat wiskunde bij kijken. Maar Science Bob had een proef gevonden om deze wet te demonstreren die voor iedereen duidelijk was. Met een bladblazer werd een rol wc-papier over de zaal verdeeld, en dat leverde heel wat hilariteit op.

Het laatste experiment gaat om het creeren van een wolk binnenshuis. Welke chemicalien hij daarvoor gebruikte, heb ik net niet vastgelegd (hoewel Rob waarschijnlijk wel iets kan bedenken). Het resultaat staat wel op beeld en de oplettende kijker kan Alex terugvinden in de meute kinderen die allemaal de wolk willen aanraken. Na afloop heeft Alex een boek van Science Bob gekocht en die door hem laten signeren. Een heel leuk aandenken aan een bijzonder amusante avond.

Dat karate-les heel wat van onze tijd in beslag neemt, moge inmiddels duidelijk zijn. Op maandag, dinsdag, woensdag en donderdag is er les en Nova volgt af en toe ook nog een extra les op zaterdagmorgen. Met name zij heeft er veel lol in en er wordt thuis geoefend; met èn op papa en mama. De techniek van de kinderen is na een half jaar karate-les zodanig goed en hun spieren dermate ontwikkeld, dat het oefenen op papa en mama een beetje pijnlijk begon te worden. Daarom hebben we iets in huis gehaald waar ze hun energie prima in kwijt kunnen en waar ze zo hard tegenaan kunnen slaan als ze maar willen. De paarse dummy is een gewillig slachtoffer!

Het is een roerige winter dit jaar, met een sneeuwstorm en een ijsstorm en ook vooral veel regen. Afgelopen woensdag werden we belaagd door een systeem dat rijkelijk met tornado’s strooide; gelukkig niet hier, maar het was doodeng weer. Half Spartanburg zat zonder stroom, alles stond onder water, modderstromen over de straat… niks leuks aan. Vanwege de overvloed aan nattigheid komen we niet zo veel buiten de deur als normaal in dit seizoen, want normaal gezien hebben we tijdens de winter toch wel de nodige mooie en zelfs lente-achtige dagen. Dit jaar zijn we amper in de tuin geweest!

Daarbij komt ook nog eens dat mijn auto de laatste tijd nogal wat streken heeft gehad, waardoor ik veel tijd bij de garage heb doorgebracht. Het probleem lijkt vooralsnog eindelijk verholpen te zijn, dus ‘fingers crossed’. Maar omdat verhalen over sores met de auto niet zo interessant zijn, heb ik in plaats daarvan een filmpje over de karateles van gisteravond. Het was de laatste week van de maand en dus stripe test; het thema van de avond was jiu jitsu, wat zoiets betekent als ‘grondcontrole’. Veel oefeningen op de vloer dus! Ik moest heel ver inzoomen waardoor het beeld jammergenoeg wat schokkerig is.

De winter was tot op heden warm en nat, maar het is plots omgeslagen en nu zitten we midden in een sneeuw- en ijsstorm. Het gebeurt bijna elk jaar wel een keertje en doorgaans zorgt het voor veel problemen. Dat is deze keer niet anders, want gisteravond belde de school al om te zeggen dat ze vandaag dicht zouden blijven, nog voordat er ook maar een vlok gevallen was. Vanmorgen kwam Alex om 6:13 onze kamer binnenrennen om aan te kondigen dat er een flink pak sneeuw lag en hoe geweldig hij het vond. Wat hem betreft sneeuwt het veel vaker, want hij vindt het prachtig.

Nadat we een kopje koffie gedronken hadden, moesten snel de jassen aan en liepen de kinderen buiten rond. Nova begon vrolijk aan het sneeuw-avontuur, maar hield het traditioneel al snel voor gezien. Heel leuk voor een paar minuten, maar zodra ze een druppel koud water voelt, is ze er klaar mee. Terwijl zij al weer droog en warm in de speelkamer zat, dartelde Alex nog heerlijk rond buiten. Samen met mama een sneeuwballengevecht gehouden en rondrennen terwijl hij naar het knisperen van de sneeuw onder zijn voeten luisterde.

Het was maar goed dat we onze sneeuwpret al vroeg binnen hadden, want niet veel later begon het opnieuw te vallen. Geen sneeuw deze keer, maar hele fijne korreltjes ijs. Hiermee start de tweede ronde en die zal beduidend zwaarder uitvallen dan de eerste. De weermannen op tv vinden het schitterend, want we krijgen exotische combinaties van sneeuw, ijs, regen, aanvriezende regen en dondersneeuw.  Het systeem dat overtrekt is een bijzonder bonte mix en op een kleine afstand kunnen de resultaten heel verschillend uitpakken. In Greenville, dat hier een half uurtje vandaan ligt, is geen vlok sneeuw gevallen, terwijl wij hier toch wel gauw 15 centimeter hadden. Maar inmiddels hebben we dus te maken met ijs en daar komt later vanavond weer sneeuw overheen. Wie wat precies krijgt, zal een verrassing worden, maar dat het voor grote problemen zorgt, is zeker.