YouTube sterren

Alex en Nova vinden niks zo mooi als YouTube kijken. Er zijn heel wat producties te vinden met en door kinderen en ze vinden het fantastisch om andermans capriolen te zien. Al een hele tijd dromen ze van hun eigen YouTube-kanaal en omdat het zomervakantie is en we toch onze dagen moeten vullen, hebben we hen geholpen met hun eerste echte video. Het is een heus verhaal met een plot (nou ja, een soort verhaal) en als je de kinderen helemaal gelukkig wilt maken, klik je ook nog op ‘subscribe’ zodat je automatisch op de hoogte wordt gesteld als er nieuwe filmpjes te bewonderen zijn.

Wordt vervolgd? Vast wel!

South Carolina – de musical van de derde klas

Elk jaar verzorgt iedere klas op school een musical en afgelopen donderdag was het de beurt aan de derdeklassers. Zij zongen en dansten samen een aantal liedjes over onze thuisstaat South Carolina. Alex verzocht ons om vooral het podium te filmen zodat hij de optredens van de andere klassen kon zien. Hij had zelf ook nog een beurt bij de microfoon wat hij professioneel afhandelde. Nova’s musical was eerder dit jaar al, rondom veteranendag en ook met een patriottisch thema.

De eerste (en laatste) sneeuw van het jaar

31320428034_b7c3c8bbf2_zHet jaar is nog maar net begonnen en het eerste grote evenement heeft zich aangediend: sneeuw! Dat is altijd een grote gebeurtenis hier in het zuiden en nu wilde het toeval ook nog eens dat het begon te vallen op de 8e verjaardag van Alex. Daar was hij zeer mee in zijn nopjes, want Alex is dol op sneeuw en het was wat hem betreft een prachtig en uniek cadeau.

De storm werd al de hele week voorspeld, al was er veel onduidelijkheid waar het grensgebied zou zijn tussen regen, ijzel en sneeuw, of een mix daarvan. De berichtgeving over de hoeveelheid sneeuw en het tijdstip waarop de paniek zou uitbreken, varieerde lang. Uiteindelijk was het net na schooltijd op vrijdagmiddag dat het wat begon te regenen en dat veranderde al snel naar ijzel omdat de temperatuur snel omlaag ging.

We hadden een dag eerder al wat proviand in huis gehaald, want inmiddels weten we wel hoe het gaat. De wijde omtrek valt helemaal stil en niets is bereikbaar totdat de zon haar werk doet en de boel wegsmelt. En zelfs dan blijft het nog gevaarlijk als het smeltwater opnieuw aanvriest. De schappen in de supermarkt zagen er dan ook uit als een Poolse supermarkt tijdens de oorlog. We wisten dat we naar alle waarschijnlijkheid het hele weekend binnen zouden moeten blijven.

Voor Alex had het ook wel een ander gevolg: zijn feestje op zaterdag moest uitgesteld worden naar volgende week. Nu ja, dat geeft hem ook weer wat tijd om zijn grote Lego-sets te bouwen die hij van papa en mama en opa en oma heeft gekregen. Die 2600 blokjes komen in een weekend als dit heel goed van pas. Nova zegt dat ze dol is op sneeuw, maar steeds als ze er een paar minuten in heeft gestaan, wil ze weer snel naar binnen. Het helpt natuurlijk ook niet dat ze vertikt om zich warm genoeg aan te kleden en voortdurend haar handschoenen etc. uittrekt.

31320575824_23f3b4640a_zOverigens hebben wij een flinke laag sneeuw gekregen, een centimeter of 20! Niet zo heel ver bij ons vandaan heeft het alleen maar geregend of zijn er maar een paar vlokken gevallen. In dit gebied verschilt het enorm vanwege de nabijgelegen bergen en het is dus altijd een verrassing wat het wordt. In ieder geval hadden ze het wat ons betreft helemaal goed en nu is het wachten wat de scholen morgen gaan doen. Wordt het een dag sneeuwvrij of alleen maar een paar uurtjes vertraging? Of een gewone schooldag? We zullen het ongetwijfeld vanavond wel horen.

Beanboozled!

beanboozled1Het is kersttijd en dus een tijd voor het uitwisselen van cadeaus en lekkernijen. Vandaag had ik met de andere dames van de ouderraad een ‘cookie swap’ waarbij iedereen koekjes bakt en elkaar een aantal daarvan geeft met het recept erbij. Heel gezellig en bovendien lekker!

Ook aan de kinderen was gedacht. De voorzitster had voor Alex en Nova een nieuwe pyjama gekocht en daar een snoepje bij gedaan dat ‘Beanboozled’ heet. Het is een variant op de welbekende jelly beans, die normaal gezien allerlei fruitige en andere lekkere smaken hebben. Maar in het geval van Beanboozled (een woordspeling op ‘bamboozled’ wat zoiets betekent als ‘gefopt’) zit het doosje vol met jelly beans die ofwel lekker zijn, of helemaal niet. Wie de boeken van Harry Potter gelezen heeft, herkent wellicht de Bernie Bott’s Every Flavor Beans want dat is precies wat het is.

De kinderen waren aanvankelijk niet van plan om het te proberen, want als de kans bestaat dat je witte jelly bean kokosnoot is of zure melk, tja… dat is een behoorlijke gok. Maar papa beet het spits af en probeerde er eentje en daarna gingen ze toch overstag. Robs jelly bean was ofwel tutti frutti of zweetsokken en hoewel hij de zweetsokken te pakken had, beweerde hij dat het “niet zo erg” was. Daarna had hij echter een zure melk exemplaar en die viel een stuk minder goed.

Alex en Nova hebben de kleuren geprobeerd die het minst erg waren (limoen of gemaaid gras, bosbes of tandpasta, tutti frutti of zweetsokken en kokosnoot of zure melk). De smaken die ze nog niet aangedurfd hebben zijn aardbei-banaansmoothie/rotte vis, popcorn/rot ei, perzik/braaksel, peer/snot, chocoladepudding/hondenvoer uit blik en karamel/schimmelkaas. Wie durft? Er zijn overigens grotere verpakkingen waar nog meer heerlijke dingen in zitten zoals stinkdierspray en babydoekjes. Voor het geval iemand nog snel een kerstcadeautje nodig heeft…

It’s Christmas everywhere!

Gisteravond was het lekker hectisch, want aansluitend aan de karate-les was het tijd voor de 2nd grade musical van Alex. De afgelopen weken is er door alle tweedeklassers flink geoefend op liedjes en dansen en gisteren was het dan eindelijk tijd voor de show!

Alex at 2nd grade musical
Een foto gemaakt door Juf Scruggs

Alex mocht zeker niet te laat zijn, want hij was de allereerste spreker die de aanwezigen welkom heette. Gelukkig waren we ruim op tijd en konden we van tevoren zelfs nog kijken bij de expositie over familieportretten die dezelfde tweedeklassers gemaakt hebben onder leiding van hun tekenjuf. En het moet gezegd worden, dat zag er dankzij juf McGee heel puik uit! Zeker als je weet dat Alex helemaal geen tekenaar is. We hebben zijn werkstuk toch mooi gekocht, ingelijst en wel. Echt heel erg leuk om te hebben en om te zien hoe hij zijn familie ervaart.

Om 7:00 was het showtime! De kinderen kwamen de cafetaria in, allemaal gekleed in iets rood, groen of wit en namen hun plaatsen in. Na een internationale groet stapte Alex naar voren om zijn tekst te zeggen. Dat ging prima en daarna volgde een behoorlijk gelikte musical, als je in je achterhoofd houdt dat je met kinderen van 7 en 8 te maken hebt.

Elke klas mocht een keer op het podium staan en in het geval van Alex was dat voor het vertolken van het Afrikaanse kerstlied ‘Sing we all Noel’. De oplettende luisteraar kan nog een Zuid-Afrikaanse groet horen voor ze starten: ‘Gezellig kerstfeest!’ Of in ieder geval iets dat er op lijkt. Het zag er heel goed uit en we hebben ervan genoten, niet in de minste plaats Nova die beretrots was op haar broer.

De titels van de liedjes zijn, in volgorde van vertolking: It’s Christmas Everywhere, Kling Glöckchen Kling, Aussie Jingle Bells, Sing We All Noel, A La Nanita Nana, It’s Christmas Everywhere (reprise) en Jingle Bells.

Zwarte band!

Alex en Nova hebben er een dik jaar hard aan gewerkt, maar vandaag was het dan zover! Na de witte, gele, oranje, blauwe, groene, rode, paarse en bruine streep mochten de kinderen hun felbegeerde zwarte streep in ontvangst nemen. De meeste kinderen halen dit niet eens, er zijn er zo veel die al voortijdig afhaken, soms zelfs al na een paar weken. Maar Alex en Nova hebben elke week wel 4 tot 5 lessen gevolgd en hebben het traject dan ook wat versneld doorlopen. Veel vreugde bij successen, een enkele traan als ze zich bezeerden, eens verloren in een match of in het geval van Nova een enkele disciplinaire actie. Maar voornamelijk hebben ze veel genoten en gelachen en dat straalt er vanaf!

Filmpjes!

Toen ik op mijn geheugenkaart keek, zag ik nog een filmpje van enkele weekenden geleden toen Alex helemaal geobsedeerd was door Pokémon. Hij vindt het nog steeds geweldig, maar kan dezer dagen ook nog aan andere dingen denken dan alleen maar Pokémon vangen. In dit filmpje zijn we op zaterdagmorgen aan de wandel op de Cottonwood Trail en op zondag in Cleveland Park. Op die laatste lokatie hebben we ook de eenden gevoerd en dat laatste is op beeld vastgelegd (van een kind die urenlang naar een beeldscherm staart om virtuele beestjes te vangen, kun je niet zo veel leuke filmpjes maken).

Vanavond heeft Nova ook nog even haar karate-skills geoefend. De kids hebben allebei een rode streep verdiend die hen komende maandag verzekert van een gloednieuwe band en wel een witte met zwarte streep voor Nova en een camo met zwarte streep voor Alex. Hiermee zijn ze aan het eind van het kleurenspectrum gekomen en moeten ze nu ofwel vroegtijdig doorstromen naar de volgende band ofwel tot ze de juiste leeftijd bereiken hun huidige band behouden. We zijn benieuwd wat het wordt.

 

Pokémon Go

29170732923_521b29cb99_z
Alex op pad met mama’s telefoon. Het is overigens verrassend hoeveel andere Pokémon-jagers je onderweg tegenkomt!

Toen Pokémon Go een tijdje geleden uitkwam, hield ik mijn hart vast. Het was typisch zo’n spel waar Alex helemaal hotel de botel van kan raken dus ik zag de bui al hangen. Maar wonder boven wonder bleven we Pokémon Go vrij en het leven ging door…. totdat we op een vrijdagmiddag een keer een playdate hadden met vriendjes bij de lokale Chick-Fil-A. Daar zat een moeder (!) het spel te spelen in de speelruimte van dit restaurant en opeens kwam Alex bij me staan. Met een wilde blik in zijn ogen vertelde hij me dat we dit spel ‘moesten hebben’ en of we het direct konden downloaden. Ik probeerde hem nog van gedachten te veranderen door te zeggen dat we het er later op de dag met papa over zouden hebben in de hoop dat hij het dan weer vergeten zou zijn. Maar nee, Alex was vastbesloten en vroeg het direct aan papa zodra hij hem zag. En zo gebeurde het: toch Pokémon Go op de telefoon en Alex die er als een kleine zombie mee rondliep.

De afgelopen weekenden zijn we alle parken in de buurt afgeweest om te zorgen dat Alex Poké-balls en Poké-stops kan vinden, hoewel hij de Poké-gyms nog een beetje eng vindt. In het begin moest je hem echt bij de schouder vasthouden zodat hij niet overal zomaar binnenliep, als een zot achter het kompas op de telefoon aan op jacht naar het volgende monster. Inmiddels is dat wel iets verbeterd. De gekste termen vliegen om je oren en hij denkt dat ik alles begrijp. Niks is minder waar, ik snap er helemaal niks van. Maar wat ik wel kan waarderen is dat we eindelijk eens met de kinderen ergens een stukje kunnen wandelen zodat dat er direct een groot protest volgt. Wat dat betreft… dank je wel, Pokémon!

Build A Bear

In de USA is Build-A-Bear een begrip, maar ik denk dat het buiten dit land niet bekend is. We waren er tot voor kort nooit geweest hoewel we wel wisten wat het was, maar om de een of andere reden waren we er nooit binnen geweest. Nova heeft onlangs enkele filmpjes op YouTube gezien van een meisje dat bij Build-A-Bear binnen was en daar een beer heeft gemaakt en sindsdien wilde ze er dolgraag naar toe. En papa… tja… die kon daar moeilijk nee tegen zeggen. 🙂

Dus toen Rob laatst een keer vrij had op een vrijdag zijn we naar Greenville gegaan en, na een bezoek aan de dierentuin, zijn we het overdekte winkelcentrum binnengegaan waar de Build-A-Bear Workshop zit. Hier zoek je een beer of ander beest uit dat je vervolgens geheel naar eigen wens kunt vullen en aankleden. De kinderen hadden op YouTube prinsesseberen gezien dus ze wisten al direct wat ze wilden hebben: een Rapunzel voor Nova en Alex wilde Ariel. Deze beren waren nu in de ‘aanbieding’ voor slechts 50 dollar per stuk in plaats van de reguliere 80. Maar eerlijk gezegd, als je een willekeurige andere beer pakt en daar kleertjes bij koopt, schoenen bij doet, een liedje erin stopt en wat je verder nog allemaal kunt toevoegen, haal je die 50 dollar ook royaal.

Het idee is dat je een lege beer koopt die je vervolgens opvult naar eigen wens. Je stopt er een hart in en je kunt er een geur in doen (Alex had suikerspin, Nova had aardbei) die het 3 tot 5 jaar volhoudt. Als de beer gevuld en dichtgemaakt is, mag je een outfit uitzoeken of in ons geval de bijbehorende prinsessenjurk aantrekken. Daarna is het tijd voor een geboortecertificaat: Alex heeft zijn beer ‘special Ariel’ genoemd en Nova heeft haar Rapunzel omgedoopt tot ‘Nova’. Sommige Build-A-Bear Workshops zijn nog wat uitgebreider en dan kun je de beer ook nog in bad stoppen. Onze kinderen waren helemaal ondersteboven van hun ervaring bij Build-A-Bear en zijn overtuigd dat ze hun volgende verjaardag hier willen vieren. Dat duurt gelukkig nog een hele tijd!

Science Bob

Vorige week was er ’s avonds een bijzondere gast in de bibliotheek en daar gaan we op schooldagen eigenlijk nooit naar toe, maar het toeval wilde dat Nova de dag erna geen school had en Alex slaapt nooit zo vroeg, dus voor hem maakte het niet zo veel uit. Zodoende gingen we naar Science Bob, iets wat Rob aangekondigd had zien staan en waar hij wel oren naar had, aangezien het om een wetenschapper gaat, die zich met name met schei- en natuurkunde bezighoudt.

Science Bob is inmiddels een soort rockster in zijn veld, want hij is al vaak op nationale tv geweest met zijn proeven, die hij vooral bedenkt voor kinderen op de basisschool. Als leraar vroeg hij zich af hoe hij wetenschap voor kinderen aantrekkelijker kon maken en zo kwam hij met allerlei leuke proeven op de proppen, interessante scheikundige reacties die bij kinderen (en volwassenen trouwens ook) de nodige respons veroorzaken. Zijn humoristische en vaak spectaculaire aanpak trokken al snel aandacht en zodoende is hij uitgegroeid tot een fenomeen. De bieb had blijkbaar een aardig budget dit jaar want het zal een paar centen gekost hebben om Science Bob op bezoek te laten komen.

In het filmpje dat ik heb gemaakt, kun je drie proefjes zien. Het eerste is de zogenaamde ‘olifantentandpasta’. Dit experiment heeft hij ook bij Jimmy Kimmel Live gedaan, zij het iets groter en met de nodige gevolgen voor de opnamestudio. Zoals Science Bob al vertelt in het filmpje, “als ik dit erbij schenk ontstaat er een reactie en hoewel ik een vrij grote cylinder heb, kan het wel eens een beetje erover gaan, vandaar dat ik er iets onder heb gelegd.” De kinderen vonden dit helemaal geweldig, want ze konden niet wachten om deze proef thuis na te doen.

Het tweede experiment betreft Bernouilli’s Principle, of de Wet van Bernouilli. Je mag op Wikipedia opzoeken wat die wet precies inhoudt, want er komt nogal wat wiskunde bij kijken. Maar Science Bob had een proef gevonden om deze wet te demonstreren die voor iedereen duidelijk was. Met een bladblazer werd een rol wc-papier over de zaal verdeeld, en dat leverde heel wat hilariteit op.

Het laatste experiment gaat om het creeren van een wolk binnenshuis. Welke chemicalien hij daarvoor gebruikte, heb ik net niet vastgelegd (hoewel Rob waarschijnlijk wel iets kan bedenken). Het resultaat staat wel op beeld en de oplettende kijker kan Alex terugvinden in de meute kinderen die allemaal de wolk willen aanraken. Na afloop heeft Alex een boek van Science Bob gekocht en die door hem laten signeren. Een heel leuk aandenken aan een bijzonder amusante avond.