Zondag was het, na behoorlijk wat regen de afgelopen week, weer eens ouderwets zonnig weer. De luchtvochtigheid was helaas navenant, dus geen weer om erg inspannende activiteiten te ondernemen. Waar in Nederland en Belgie tijdens de zomerperiode vaak oninteressante en mislukte films gaan draaien, is dat hier helemaal anders. In de zomervakantie gaan alle grote producties één voor één het grote scherm op en zodoende zijn we de afgelopen weken elk weekend wel in een bioscoop te vinden geweest (voor een deel ook met het idee: nu kan het nog!). De comfortabele zalen met airco zijn tevens een aangename plaats om een paar uur door te brengen, vooral als het buiten in de zon blarend heet is.
Voordat we de auto bij Carmike parkeren, rijden we eerst nog even langs electronicazaak Best Buy. Na rijp beraad hebben we besloten onze oude iPod te vervangen voor een nieuwe. De koers is op het moment bijzonder gunstig (een euro is 1.60 dollar waard) dus voor slechts 170 euro hebben we een mooie nieuwe iPod Classic in ons bezit en kunnen we 80 GB volzetten met muziek, video’s en foto’s. Van de oude iPod kunnen we een baby-Pod maken, met muziek die vooral geschikt is voor de baby, zodat we altijd wat slaap- en kinderliedjes bij ons hebben.
Met onze nieuwe gadget op zak gaan we vervolgens kijken naar Hellboy 2, die dit weekend in premiere gaat. Het is de nieuwe film van regisseur Guillermo del Toro, die ook verantwoordelijk was voor het eerste deel en de mooie film Pan’s Labyrinth. Zijn volgende project wordt de verfilming van The Hobbit en hoewel weinig regisseurs Peter Jackson kunnen vervangen, zal Guillermo del Toro als een van de weinigen in de buurt kunnen komen. De man heeft een ongelooflijk gevoel voor het creeren van van mysterieuze werelden die het midden houden tussen horror en sprookjes. Ook Hellboy 2 is weer een overdonderend visueel spektakel vol vreemde creaturen en niet te vergeten de nodige humor.
Als we de bioscoop uit komen zien we dat het flink geregend heeft, en aan de lucht te zien zit er nog meer aan te komen. Op weg naar huis barst het flink los en worden we bijna van de weg gespoeld. Zelfs met de ruitenwissers op de hoogste stand kunnen we nauwelijks iets zien. Ook Boiling Springs is niet overgeslagen en het is klets- en kletsnat als we thuis komen. De sproeiers hoeven vandaag in ieder geval niet meer aan.

