Niemand denkt er aan of hoopt er op, maar als je zwanger bent kan het toch gebeuren: de uitgerekende datum voorbij gaan. Vandaag zijn we 10 dagen over tijd en zijn voor een gewone controle en een echo op ziekenhuisbezoek geweest. Het is nu belangrijk om vast te stellen dat het met de baby nog steeds goed gaat. Om half twee hadden we onze afspraak, laat genoeg zodat Rob in ieder geval ’s morgens nog kon gaan werken.
Zoals gebruikelijk werden eerst de normale waarden gemeten. Ondanks de stress van het inleiden viel mijn hartslag met 127/73 nog aardig mee. Ook de kerstdagen hadden geen schade aangericht, want ik was ruim een pond afgevallen. Mijn totale gewichtstoename blijft dus rond de 9 kilo. Mijn suiker is nog steeds in orde en hemoglobine was 2 weken geleden nog goed bevonden, dus het was weer snel bekeken. Volgens de zuster zou ik vanmiddag het middel Cervidil krijgen, iets om het rijpen van de baarmoedermond te bespoedigen.
Dr. Warren begon zijn onderzoek met de echo. Hij constateerde al snel dat de baby nog lekker in het vruchtwater zwemt, dus daarmee zat het goed. De hartslag van de baby was 135 en de hersenfuncties zagen er ook goed uit. Geen reden tot zorg, een hele opluchting. Op basis van het inwendig onderzoek was het toedienen van de Cervidil ook niet meer nodig. Mijn buik was niet meer gegroeid, iets dat te verklaren is door het verder indalen van de baby in het bekken. Dat wil niet zeggen dat de baby niet gegroeid is deze week, maar alleen dat het aan de buitenkant om deze reden niet meer te meten is. De dokter schat de baby nog steeds op 8 pond, wellicht zelfs iets daarboven, dus het zal de nodige moeite kosten om hem op de wereld te zetten…
Om 5:00 mogen we ons morgenvroeg op de kraamafdeling melden en dan wordt het infuus met Pitocin gestart om ontsluiting en weeen kunstmatig op te wekken. De bevalling wordt op die manier een heel technisch verhaal, van alle romantiek ontdaan, maar wie weet zijn we morgen rond deze tijd dan eindelijk de trotse ouders van een zoon. Duim voor ons!
Peperazzi Blog 