Alexander is alweer een weekje oud en hoewel alles nog erg pril is, kunnen we toch echt constateren dat we een heel lief en makkelijk zoontje hebben. Op de eerste plaats lijkt het net alsof hij er altijd al geweest is, zo natuurlijk voelt het aan. Ten tweede heeft hij de relaxte en meegaande aard van zijn vader. Zonder morren laat hij zich door iedereen vasthouden, drinkt hij van fles (met een willekeurige speen) en borst, kijkt belangstellend naar alles om zich heen en klaagt niet over de kleertjes die papa en mama voor hem gekocht hebben. Het enige wat hij niet leuk lijkt te vinden is kou: als hij een schone luier aan moet of een badje krijgt, krijgen zijn longetjes een stevige oefening.
Afgelopen zondag is Alexander voor het eerst met papa en mama in de kinderwagen op pad geweest. Zijn eerste wandeling door de buurt heeft hij vooral door gesloten ogen gezien. Op maandag is mama nog eens met hem gaan wandelen, al een eindje verder, en ook dat ging goed. Zodoende zijn we vandaag met hem en opa en oma naar Cleveland Park geweest. Na een stevige voeding zijn we op pad gegaan en hij heeft heerlijk bij papa in de sling gelegen. We verbazen ons erover hoe simpel het is; hopelijk blijft het zo!