Een wandeling met een staartje

Toen was hij nog wakker

Vanwege het zeer warme weer zijn we afgelopen zondag al heel vroeg op pad gegaan. We waren al lang niet meer in Croft State Park geweest en dit ligt op een minuut of 20 rijden bij ons vandaan. Zo waren we in ieder geval niet al te veel tijd kwijt aan een autorit. Om 8.45 stonden we aan het begin van de wandeling van (volgens het bord) 1.5 mijl (ca. 2.2 kilometer) en ondanks het vroege uur was het toch al 26 graden. De bomen waren weliswaar een beschutting tegen het directe zonlicht, maar evengoed was het onbeschrijflijk drukkend weer.

Het pad beloofde wat heuveltjes en verder niks bijzonders, dus met goede moed begonnen we eraan. Nog voordat we een halve kilometer gelopen hadden, wilde Alex alleen nog maar gedragen worden. We hebben hem toen maar in de kinderwagen gezet (maar goed dat we die meengenomen hadden) en niet veel later sliep hij. Vanaf dat moment werd het pad bovendien een stuk moeilijker begaanbaar. Er werd duidelijk niet zo heel vaak over gewandeld, dus het was erg dicht begroeid en er lagen erg veel omgevallen bomen over het pad. Ook het heuvelachtige karakter van het pad was geen leugen, het ging de hele tijd op en neer, over krakkemikkige bruggetjes en trapjes, talloze dikke boomwortels en meer van dat soort grappen. Uiteindelijk bleek ook de afstand van het pad langer te zijn dan vermeld, we hebben er een dikke 2 uur over gelopen. Pfff… we hadden geen droge vezel meer op ons lijf toen we terug kwamen bij de auto. Alex was overal mooi doorheen geslapen en had niet gemerkt hoe we met hem gesjouwd hebben. Ongelooflijk he!

Onze schone slaper

Eenmaal thuis dachten we dat Alex een wel heel hardnekkig stukje vuil op zijn oor had zitten, maar dat bleek bij nadere inspectie een teek te zijn. Oh jee, naar de Eerste Hulp maar weer! Op weg naar het ziekenhuis is de teek er trouwens afgevallen, dus eenmaal ter plaatse hebben ze alleen maar hoeven kijken naar de ‘wond’ en of er geen delen van de teek waren achtergebleven. Ze hebben ons uitgelegd op welke symptomen we bedacht moeten zijn de komende 10 dagen (in deze streken is niet de ziekte van Lyme het meest voorkomende gevolg van een tekenbeet, maar de Rocky Mountain blue fever). Al met al viel het dus reuze mee. Als ik het onderstaande filmpje bekijk dat ik vanmorgen gemaakt heb, geloof ik niet dat Alex erg ziek is.