Madurodam

In de grote klomp
Op de laatste dag van onze vakantie leek het ons een leuk idee om met alle opa’s en oma’s een dagje uit te gaan. Aanvankelijk wilden we naar het Spoorwegmuseum in Utrecht, omdat het op de weg ligt naar Amsterdam en omdat Alex helemaal gek is van treinen. Maar dat bleek jammergenoeg gesloten op maandagen en zodoende zijn we in plaats daarvan naar Madurodam gegaan. Een klein stukje uit de richting, maar wel een plaats waar treintjes rijden.

Dat bleek dus een schot in de roos te zijn! Alex zag al direct bij binnenkomst de treinen staan en was zo enthousiast aan het wijzen dat de fotografe moeite had om hem op de kiek te zetten. Met z’n allen stonden we te roepen, ‘Alex! Alex!’, dat moet een grappig gezicht zijn geweest. Zoals het een echt peuter betaamt, trok hij zich er weinig van aan en ging lekker zijn eigen gangetje.

Jammergenoeg was het ook vandaag weer snijdend koud, de wind blies overal doorheen. Madurodam is bovendien een vrij vlak stuk waar je flink op de trek zit. Alex trok zich er weinig van aan, hij was waarschijnlijk het warmst aangekleed van ons allemaal. Maar de rest van het gezelschap stond flink te blauwbekken, zoals de laatste dagen wel vaker het geval is geweest. Gelukkig was er een restaurant waar we een beetje konden opwarmen, maar na een uur of drie hielden we het maar voor gezien. De foto’s bleken uiteindelijk erg goed gelukt te zijn en we hebben er een flink aantal gekocht. Een mooi souvenir van een wat bitterzoete dag.