B(r)abbelkous

In de weer met de kleertjes voor zusje

Het heeft even geduurd, maar Alex begint zo langzamerhand al aardig wat woordjes te zeggen. Hij kan al een poos geluiden maken die bij bepaalden dieren en dingen horen, maar nu kan hij ook benoemen wat hij ziet en begint dat ook spontaan te doen, dus zonder dat we hem vragen wat hij ziet. Woorden die hij al duidelijk kan zeggen zijn ‘boom’, ‘zon’, ‘maan’ en ‘schoen’. Ook niet onbelangrijk, het woordje ‘baby’.

Het enige waar hij nog moeite mee heeft, is wanneer woorden met twee medeklinkers beginnen. Meestal valt de tweede medeklinker dan weg. Zo wordt een bloem een ‘boem’, een klok een ‘kok’ en een kraan een ‘kaan’. Maar we komen er wel! Het is in ieder geval erg vermakelijk om hem te horen babbelen en iedere dag nieuwe dingen te horen zeggen!

We zijn er nog!

Het is al weer een paar dagen stil op de blog en dat komt niet omdat er niks te melden is, maar juist omdat het heel erg druk is geweest. Na onze lange en vermoeiende terugreis hadden we direct bezoek. Onze vrienden Vicki en Daniel hebben hun huis verkocht en waren druk in de weer met inpakken en verhuizers. Ze hadden daarom een logeerplaats nodig en die hadden wij hen aangeboden. Tenslotte wonen we vlakbij hun oude stek dus dat was wel zo gemakkelijk. Na onze vlucht moesten we snel alles in orde maken voor hun bezoek, dus de koffers uitruimen en alle was doen (4 machines vol!). We kwamen op dinsdagavond laat thuis en moesten toen nog boodschappen doen om de lege koelkast te vullen, want met een kale koelkast kun je natuurlijk geen gasten ontvangen.

Wat jetlag betreft had Alex daar toch wel behoorlijk last van. De eerste nacht was hij al om 3.45 wakker. Echt klaarwakker. Om 4.00 ’s morgens zat ik met hem naar Bob de Bouwer te kijken. De kleine boef zat boordevol energie! De volgende nacht werd hij al om 4.00 wakker en de nacht daarna om 4.30. Zo kwam er iedere nacht een beetje bij en afgelopen nacht heeft Alex gelukkig weer tot 6.20 geslapen. Dat kwam waarschijnlijk ook omdat we hem gistermiddag lekker in de speeltuin hebben laten hollen, daar wordt hij meestal wel moe van.

Nu we weer een aantal dagen terug in de USA zijn, kunnen we terugkijken op een reis die ontzettend fijn en jammergenoeg veel te kort was. We kunnen niet duidelijk genoeg maken hoe dankbaar we zijn voor alle gastvrijheid, alle bezoekjes van iedereen, de vele cadeautjes voor Alex en onze kleine meid. We voelen ons altijd heel erg welkom en dat vinden we heel bijzonder. Lang niet iedereen heeft zo veel geluk met familie en vrienden!

Van onze trip zijn nog een aantal filmpjes die we tot op heden niet in een berichtje hebben geplaatst, dus daarom bij deze!