Vakantiebeelden

 

Opa en oma zijn inmiddels al weer ruim een maand thuis en de scholen gaan volgende week weer beginnen. Een mooi moment om nog eens door de beelden van onze vakantie samen heen te gaan. Ik vond nog wat filmpjes van onze vakantie in juni en heb het een en ander aan elkaar geplakt. Het Monopolie-filmpje is voor de doorbijter; ik heb het geschoten om wat van het fanatisme vast te leggen, maar tot echt heftige confrontaties kwam het tijdens het knippen niet.

Een impromptu weekend weg

Voor het eerst dit jaar had Rob vrij op Martin Luther King Day, nadat het bedrijf een extra vrije dag had toegekend en alle medewerkers mochten stemmen op welke dag deze collectieve vrije dag moest vallen. Natuurlijk had Alex ook vrij van school die dag en zo hadden we opeens een lang weekend. We hadden het er, half half, wel over gehad om dan een langere trip te maken, maar heel concreet waren die plannen niet. Op donderdag hakten we de knoop door dat we zouden gaan en op vrijdagmorgen belde Rob om te zeggen dat hij per ongeluk al voor die avond had geboekt. Kortom, heel snel de koffers inpakken en na het avondeten direct op weg!

Je krijgt er wel een beetje statisch haar van…

We hadden onlangs van iemand gehoord dat in Atlanta een Legoland Discovery Center zat en daar waren we wel benieuwd naar. Het beloofde qua weer een mooi maar koel weekend te worden, dus we konden ook nog een buitenactiviteit plannen. Maar goed, eerst moesten we op vrijdagavond het forensenverkeer naar Greenville trotseren (iets wat we normaal gezien absoluut proberen te vermijden) en later op de avond wederom drukte rond Atlanta (hoewel je in een stad met 4 miljoen mensen niet kunt verwachten dat de wegen leeg zijn). Al met al viel het mee en deden we een half uur langer over de reis dan de GPS voorspelde. Het Holiday Inn hotel hadden we zo gevonden en na het inchecken vermaakten de kinderen zich, traditioneel in hotels, met het koffiezettertje op de kamer. Alex gaf echter al snel aan erg moe te zijn, dus de kleintjes sliepen redelijk op tijd. Net zoals thuis kroop Nova even na middernacht bij ons in bed, toch wel een beetje krapper in een queen-size dan in ons eigen king-size bed!

Klaar voor een pannenkoekenontbijt.

We hadden een erg goede deal getroffen met de kamer, maar het ontbijt was niet inbegrepen. Omdat hotels tegenwoordig exorbitante prijzen rekenen voor een ontbijt (ook voor kleine smurfen die nagenoeg niks eten), besloten we dat we net zo goed buiten de deur konden gaan eten. Zodoende kwamen we voor het eerst in ons leven bij de IHOP terecht, wat afgekort is voor International House of Pancakes. Nu serveren ze daar meer dan pannenkoeken alleen en overigens ook op elk uur van de dag (of nacht), maar we hebben er een typisch ontbijtgerecht besteld: Rob eieren met spek en pannenkoeken, Alex kip met een korstje en fruit, en mama en Nova een omelet.  Het smaakte voortreffelijk en we gingen met een goed gevulde buik richting Legoland (behalve de kinderen, want die hadden zoals voorspeld bijzonder weinig gegeten).

We wisten dat Legoland in een overdekt winkelcentrum lag, maar het bleek nog een klein beetje zoeken hoe het nu precies zat. Rond kwart voor 10 parkeerden we de auto bij Saks 5th Avenue en vonden de hoofdingang van de mall, zodat we niet in de kou hoefden te wachten. Het was helder en net boven nul, dus een beetje fris om een kwartier in de wind  te blijven staan. Eenmaal binnen bleek het een superdeluxe winkelcentrum, met vestigingen van Gucci, Michael Kors en talloze andere grote modemerken. Niet echt een plaats waar je Legoland verwacht. Via de ene na de andere peperdure etalage kwamen we op de bovenste verdieping terecht, waar andere mensen al stonden te wachten. Klokslag 10 uur ging de poort open en jawel, we stonden in Legoland!

Het baseball stadion van de Atlanta Braves, nagebouwd met Lego.

In de eerste hal werd uitgelegd hoe Lego-steentjes precies gemaakt worden en kregen alle kinderen een speciaal Lego-blok als aandenken. Daarna gingen de deuren open en kon het echte spelen beginnen! In een hoekje voor peuters en kleuters stond een grote bak met mega-Lego van rubber. Er stonden bovendien Duplo-dieren nagebouwd (een giraf en een olifant die we herkenden uit onze eigen collectie) en een glijbaan die er precies zo uitziet als die in onze verzameling thuis, maar dan in het groot. Op dit punt bleven Alex en Nova al meer dan een half uur spelen en we hadden verder nog niks gedaan! Tegenover de reuzen-Lego lag een attractie waar je in karretjes moest zitten die ronddraaiden en hoe harder je fietste, des te hoger vloog je. Nou ja, dat hoef je een paar Hollanders niet uit te leggen! Wij zaten meteen in de top en bleven daar de hele rit hangen. We zijn het fietsen nog niet verleerd, voor het geval iemand zich dat afvroeg!

Er was ontzettend veel te doen: een 4D film waar je twee keer water tegen je aan kreeg gegooid, een station om race-auto’s te bouwen en te testen, een enorm klimtoestel waar de reuzen-Legoblokken ook weer te vinden waren, een station met meisjes-Lego waar je ook karaoke kon doen, een plaats waar je met Duplo kon bouwen op bewegende platen, zodat je kon zien hoe stevig je bouwsel was, en er was een Efteling-achtige rit waar je met een laserpistool allerlei targets moest raken om punten te verdienen. Daar werd onderweg ook een foto gemaakt, die je daarna voor een relatief christelijk bedrag kon kopen (maar aangezien niemand van ons in de lens keek, was het niet zo’n interessant plaatje). De website adviseerde 2 tot 3 uur uit te trekken voor een bezoek, wij vertrokken na 4.5 uur en alleen omdat Nova doodop was. Ze viel al in slaap op weg naar de auto en was net een lappenpop, helemaal uitgeteld. We reden daarna het hartje van de stad in, naar Centennial Park dat speciaal gebouwd is voor de Zomerspelen van 1996. In het park ligt een leuke speeltuin waar de kinderen lekker geklauterd hebben. De middag vorderde inmiddels al flink en je kon voelen dat de temperatuur aan het zakken was. Ook de wind was vrij koel, dus we besloten om in de buurt van het hotel te eten. Rob had er een restaurant gezien dat interessant was, dus…

Als ze slapen, zijn het engeltjes…

Om 17.00 stonden we voor de deur bij Himalayas, een Indiaas restaurant. Het dichtstbijzijnde Indiase restaurant ligt voor ons in Greenville, dus daar komen we vrijwel nooit. Helaas gingen ze pas op 17.30 open, dus zijn we even binnengewipt bij de nabijgelegen Costco. We hadden een vooruitziende blik en namen er een fles wijn mee, eentje met een schroefdop omdat we geen opener hadden meegenomen. Bij Himalayas binnen werden we snel herinnerd aan de Indiase restaurants in London, ietwat smoezelig maar fantastische en authentieke gerechten. We bestelden papadums, muligatawny soep, mango lassi, naan en peshwari naan, geit vindaloo, kip bhuna, raita en pilav rijst. Absoluut sensationeel! Het enige nadeel aan deze maaltijd was dat met name Nova zich afgrijselijk gedroeg aan tafel. De kinderen zaten elkaar constant in de haren en zorgden ervoor dat we sneller aten dan we van plan waren. Tot overmaat van ramp moesten we 4 keer om de rekening vragen, iets wat normaal gezien echt geen probleem is maar in dit geval bijzonder ongewenst. Al met al was het een heerlijk diner en het flesje wijn van de Costco kwam goed van pas om het wangedrag van de kinderen te kunnen relativeren.

Met alle lichten uit duurde het nog steeds een behoorlijke tijd voordat de kinderen in slaap vielen, Nova hield het dankzij haar middagdutje extra lang vol. Sterker nog, Rob was in het donker ook in slaap gevallen, om 9 uur ’s avonds! Ik heb de avond gebruikt om het verslag van het weekend alvast op te schrijven, maar helaas heb ik mijn notitieboek in de hotelkamer laten liggen en moet ik alles weer van voren af aan verzinnen. Mijn hersenen draaiden natuurlijk op volle toeren, dus in tegenstelling tot de overige gezinsleden was ik wel tot middernacht wakker. Op zondag sprong Nova om kwart voor 7 in ons bed… goodmorning sunshine!

Goede vrienden

Zondag beloofde een zeer mooie dag te worden, dus we pakten onze spullen in, checkten uit en gingen terug naar IHOP. We hadden de dag ervoor zoveel lekkere dingen op het menu gezien, dat we het nog wel een keertje wilden proberen. Voor de kinderen bestelden we deze keer EEN gerecht om samen te delen, pannenkoekjes met ei en spek (die ze voor het grootste gedeelte opaten, gelukkig), voor mij een stapel Nut and Grain pancakes en Rob nam nog eens de 2+2+2, zij het deze keer met roerei in plaats van sunny-side-up en worstjes in plaats van spek. Het was een heerlijk ontbijt en we vertrokken vervolgens naar de Atlanta Zoo. Deze dierentuin onderscheidt zich van anderen doordat ze panda’s hebben en heel bijzonder, panda babies! Zo’n 6 maanden geleden is mama panda bevallen van een tweeling en wie weet hoe panda’s in elkaar zitten, weet dat dat heel bijzonder is. Dankzij onze passen van de Greenville Zoo mochten we voor half geld naar binnen, ook mooi meegenomen!

De weersvoorspelling had het bij het rechte eind en het werd inderdaad een schitterende zondag. We hebben heerlijk door de dierentuin gewandeld en bijna alle dieren gezien. Degenen die ’s morgens nog binnen waren door te lage temperaturen, lieten zich later op de dag alsnog zien. De leeuwen kwamen net naar buiten toen we bij het verblijf stonden en het mannetje begon luid te brullen, een imposant geluid. Ook diverse primaten kwamen net buiten en onderzochten hun verblijf en het eten dat er door de verzorgers verstopt was. Bij de panda’s kregen we een uitgebreide blik op het speelse leven van de kleintjes, heel aandoenlijk. Een onverwachte bonus was de zwarte neushoorn, die ook een jong had. De moeder verstopte zich al snel, maar het jong sprong en rende dat het een lieve lust was. Wellicht aangemoedigd door het luide schateren van Alex en Nova bleef het kleine ding heen en weer roetsjen, een vrolijk gezicht. Naast ons stonden mensen uit Colorado die speciaal voor het neushoornjong en de panda’s naar deze dierentuin waren gekomen. Dan is een autorit van 3 uur ineens zo erg nog niet.

Het was al weer half vier toen we eindelijk naar huis gingen; Nova ging binnen twee tellen knock-out in de auto. Het was verder een rustige rit naar huis en het mooie was dat we het ’s avonds op ons gemak konden doen, want de maandag was immers een vrije dag. Ondanks haar middagdut ging Nova tegelijk met Alex naar bed en liet zich verder niet meer horen. Het vele wandelen in de dierentuin, in combinatie met spelen in de speeltuin ter plaatse had haar blijkbaar toch behoorlijk uitgeput. Dit moesten we maandag bekopen met wederom een vroege morgen… maar ter compensatie werd het een lente-achtige dag met temperaturen die piekten op 20 graden! Een prima dag om het springkasteel weer tevoorschijn te halen!

 

Ziek, Charleston en weer ziek

Charleston greets you
De eerste indrukken opdoen

Met een zieke Alex kwamen onze plannen om naar Charleston te gaan even op losse schroeven te staan. Zijn koorts varieerde per uur, soms bijna niks en soms loeiheet en zo bleef dat maar doorgaan. Op vrijdag leek hij weer iets levendiger te zijn dus boekten we een hotel in de nabijheid van Charleston voor 2 nachten. En zaterdagmorgen om half 10 vertrokken we! Voor ons was het al weer 5 jaar geleden dat we er geweest waren, voor opa en oma was het helemaal nieuw. En voor de kleintjes natuurlijk ook, want die bestonden 5 jaar geleden nog niet eens. Ergens halverwege stopten we bij een McDonalds voor de lunch, en dat is het vermelden waard, want het is toch echt heel wat als je opa bij de Mac naar binnen krijgt.

IMG_3052
Bij de stallen van Old South Carriage tours staan ze ons al op te wachten.
IMG_3070
Een boot boven de bar ziet er best gezellig uit. Het plafond is ook typisch voor deze streek.

Om half 2 ’s middags parkeerden we bij het bezoekerscentrum in hartje stad en wandelden we zo eens wat rond om te zien wat er allemaal te doen was. Het was heel mooi weer om te zien, maar de wind blies vrij koel, dus toch maar de vesten aan. We bekeken de buurt rondom Market Street (het toeristenmekka voor souvenirs) en boekten een rit met een paardenkar. Met twee jolige tourleiders gingen we op stap en vergaapten ons aan de pracht en praal van deze stad aan de kust. Trouwe bloglezers (met een erg goed geheugen) herinneren het zich misschien nog, maar ik zal het nog eens vertellen: deze stad brengt de tijden van het oude zuiden, welbekend uit Gone With The Wind en de serie North and South, helemaal tot leven. Mede dankzij de levendig vertellende gidsen kun je je een aardig beeld vormen bij het leven van weleer. Charleston is een van de oudste stukken van de USA, dus veel ouder dan hier wordt het niet.

Na de karrentocht zijn we gaan eten bij de Noisy Oyster, een gekend restaurant in Charleston, waar opa en oma een heerlijke salade hebben gegeten, Rob een gumbo en Joyce een stuk tonijn met sesamkorst. De kinderen, allebei zonder verschrikkelijk grote eetlust, hebben een beetje zitten rommelen met een mini-pizza. Als toetje een heerlijk stukje taart, key lime pie voor opa, witte chocolade cheesecake voor oma en wij hebben met z’n vieren een stuk van de vijflaagse chocoladetaart op. O, wat was het lekker! Omdat het restaurant vooral visgerechten serveert, is het ingericht met veel nautische elementen, zoals een omgekeerde roeiboot boven de bar en grote schepen aan de muur.

Na het eten zijn we rustig teruggewandeld naar het bezoekerscentrum waar de auto geparkeerd stond, Het is nog zo’n 20 minuutjes rijden naar het hotel waar we in de lobby nog een kopje koffie pakken. Zoals te verwachten is het niet de kwaliteit koffie die we thuis gewend zijn, maar soms moet je genoegen nemen met wat je hebt. Het blijkt nog een heel klus om de kinderen in bed te krijgen. Met de lichten en de televisie uit valt Alex uiteindelijk om 21.00 in slaap in zijn grote hotelbed. Nova, in haar reisbedje, doet er aanmerkelijk langer over en laat zich op geen enkele manier overhalen om te gaan slapen. Wat een nachtbraker!

IMG_3094
Fraaie plaatjes aan de kust van Charleston.

Op zondag rijden we terug naar het hart van Charleston, maar deze keer parkeren we een stuk dichter bij zee. We lopen de haven in waar een enorm cruiseschip wordt volgeladen met talloze passagiers. Het is een schitterende dag en je kijkt een eind weg over het water. In de zee springen de dolfijnen vrolijk omhoog, alsof ze ook even van de zon komen genieten. Het is duidelijk lente! De palmetto’s glanzen in het zonlicht en we kuieren op ons gemak tussen de fraaie gietijzeren bankjes, de kustlijn en de riante huizen. Alex en Nova hebben reuze lol met de grote fonteinen die hier liggen en de bloembakken waar ze omheen kunnen rennen. Een fontein is in de vorm van een grote ananas; dit fruit staat symbool voor gastvrijheid en het ziet er bijzonder vrolijk uit. Het is het lievelingsfruit van Alex dus hij wil maar al te graag bij de fontein op de foto. De klok is in de afgelopen nacht verzet, dus het is een uur later dan ons gevoel ons zegt. Na onze wandeling gaan we terug naar de auto om naar de Magnolia Plantation te rijden.

IMG_3148
Wie zou hier niet willen wonen?

Een plantation is tegenwoordig een zeer indrukwekkend landgoed, maar er zit veel geschiedenis aan. Deze plantations waren vroeger de huizen van rijke blanken waar ze vele slaven in dienst hadden om katoenplantages en rijstvelden te bewerken. Tegenwoordig bestaat slavernij natuurlijk niet meer, maar je kunt je tijdens een bezoek als dit eenvoudig voorstellen hoe het leven er destijds moeten hebben uitgezien. Zelfs in de vroege lente is het al weelderig groen, de eeuwenoude eiken zijn behangen met Spaans mos en narcissen en zelfs azalea’s bloeien. Met een ‘treintje’ maken we een rondrit door het moeras dat bij het landgoed hoort. Hier komen we vele dieren tegen: schildpadden, ibissen, blauwe reigers, meerkoetjes (die hier alleen in de winter te vinden zijn) en een heleboel alligators, zelfs eentje pal naast de weg. Het is een schitterend natuurgebied en het is indrukwekkend om zoveel dieren van dichtbij te zien. De dijken waar we overheen rijden zijn in het verleden aangelegd door de slaven die op de plantage woonden, dat kan geen eenvoudige klus zijn geweest!

IMG_3216
Gelukkig ligt er wel een gezellig tuintje bij.

Elders op het terrein, een eindje bij het magnefieke herenhuis vandaan, liggen de pietepeuterige slavenvertrekken, die een beeld schetsen van het leven op de plantation. Hoewel je de huisjes alleen mag bezoeken met een gids, staan de deuren wagenwijd open, is er niemand in de buurt en krijgt opa dus de gelegenheid om alles uitgebreid te bekijken. Het zorgt er in ieder geval voor dat je de moderne gemakken weer eens leert waarderen, want het leven van de slaven is niets om jaloers op te zijn. Op het terrein kunnen we gelukkig iets eten zodat we van een late maar smakelijke lunch genieten onder een reusachtige eik, een idyllisch hoekje waar elk moment een dame in een hoepelrok voorbij zou kunnen komen.

Van de Magnolia Plantation is het terug naar het hotel waar Nova eindelijk in slaap valt, een erg ongelukkige tijd. We drinken er een kopje koffie en als de kleinste eindelijk wakker is, gaan we op pad voor een diner. Het wordt een hapje bij een Aziatisch buffet, waar iedereen naar hartelust verschillende gerechten kan proberen. De Toys R Us, die op hetzelfde terrein ligt, is helaas al dicht als we weer buiten komen. Alex moet dus nog even wachten op de grote bulldozer die hem door opa en oma is toegezegd (en hij herinnert ons er regelmatig aan, zodat we het toch vooral niet vergeten). Eenmaal terug in het hotel is het slapen gaan wederom dramatisch; Alex is uiteindelijk om 21.15 plat, maar Nova brult tot na 23 uur de tent bij elkaar. Ze bonkt met haar bedje tegen de muur en we hopen maar dat de kamer naast ons niet bezet is.

IMG_3236
Dat ziet er interessant uit.

Maandagochtend is het verrassend genoeg Nova die om 7 uur wakker is en Alex die we om half negen echt wakker moeten maken. We willen het aquarium nog bezoeken voordat we weer teruggaan naar huis. Het is vandaag wel warm maar volledig bewolkt, dus we hebben er goed aan gedaan om onze buitenactiviteiten op zondag te plannen. Omdat het maandag is, is het lekker rustig in het aquarium en kunnen we alle tanks goed bekijken. Er zijn diverse demonstraties, o.a. met een duiker, en Alex mag nog ergens een slang aaien en een heremietkrab aanraken. De dierenverzorgers hebben alle tijd om te vertellen en uit te leggen. Behalve vissen zijn er ook reptielen en vogels te zien, men heeft in het aquarium ook veel aandacht voor dieren die specifiek zijn voor dit deel van het land zodat mensen kunnen leren over hun eigen omgeving en hoe ze, door kleine veranderingen te maken, op een positieve manier het leven van deze dieren kunnen verbeteren.

Van het aquarium rijden we naar een outlet center in de buurt die op de route naar huis ligt. Alex heeft tijdens het weekend veel geklaagd over zere voeten, dus we komen er achter dat hij uit zijn schoenen is gegroeid. Met twee paar nieuwe schoenen is hij zeer tevreden! We lunchen en laten de kinderen een aantal ritjes maken in de vele attracties die hier staan, daarna is het een lange ruk van bijna 3 uur om weer op tijd in Spartanburg te zijn voor de zwemles van Alex. We halen het en hebben zelfs nog tijd om eerst een kop koffie te drinken bij Starbucks!

Jammergenoeg is het leuke weekend al weer voorbij. En wat ook jammer is, de volgende dag wordt Nova wakker met koorts en wil ze niks, niks, niks, alleen bij mama hangen. Ze slaapt in anderhalve dag precies 3 uur, eet niet en drinkt alleen wat sap. Doffe ellende! Dat is dus pech voor opa en oma, dat allebei de kinderen ziek zijn terwijl ze op bezoek komen. Gelukkig hebben we desondanks toch een heleboel kunnen ondernemen en zijn het twee heerlijke weken geweest, die vandaag helaas, helaas, helaas alweer tot een einde komen. Het aftellen naar het volgende bezoek begint alweer!

 

Soms zit het niet mee

IMG_2905
Het voordeel van ziek zijn als oma er is.
IMG_2909
Nee hoor, dit mannetje is vandaag echt nog niet beter.

Arme Alex. Net nu opa en oma er zijn, is hij ziek. De school belde woensdag net voor de middag dat hij koorts had en inderdaad, hij was erg warm. Gek genoeg heeft hij ’s middags levendig zitten spelen met zijn nieuwe Chuggington treinenset, alsof er niks aan de hand was. Maar tegen 5 uur liepen de rillingen ineens over zijn lijf en was hij echt niet fit. ’s Avonds dan maar niet zwemmen en ook nauwelijks gegeten, daarna met een koortsremmer achter de kiezen naar bed. Zonder enig protest, dus dan weten we zeker dat onze jongeman zich niet lekker voelt. Vannacht om 1 uur stond hij naast ons bed, hij wilde graag een beetje sinaasappelsap en een stukje peperkoek met ‘sprinkles’. Kortom, hij ijlde een beetje. Alex heeft een uur lang bij mama in bed gelegen en hij was gloeiend heet. Op een gegeven moment zei hij: “Mama, jouw bed is een beetje warm.” Dus toen maar weer terug naar zijn eigen bed, waar hij tot vanmorgen half 8 geslapen heeft. De koorts was flink gezakt en Alex zat weer vol leven, maar in de loop van de ochtend merkten we toch dat het behoorlijk op en neer gaat met hem, af en toe levendig, maar ook weer rillingen en lodderogen. We zullen nog even moeten afwachten of we dit weekend naar Charleston toe kunnen. Duimen maar!

Van vakantie vieren word je moe

Twee...
In de zon in de Hatcher Garden

Het is al weer 5 maart en de dagen vliegen voorbij. Er is zo veel te doen en opa en oma moeten zo veel dingen zien dat de tijd niet loopt maar rent. Het weer laat zich van allerlei kanten zien: mooi en zonnig, bewolkt, soms koel en zelfs al een keer een drup regen. We passen onze activiteiten dan ook aan aan wat het weer ons biedt.

Op vrijdag hebben we het rustig aan gedaan en zijn we alleen even naar Wal-Mart geweest. Alex en Nova hadden zo veel nieuw speelgoed om mee te spelen dat ze daar een groot deel van de dag mee zoet waren. Aan de overkant van de Wal-Mart ligt een nieuw speeltuintje waar de kinderen nog een tijdje gespeeld hebben, maar de wind was koud die dag en op een open stuk is dat extra goed merkbaar. Dus dan maar weer lekker terug naar binnen.

De Kindle biedt familie-entertainment
Samen om de Kindle heen

Op zaterdag zou het regenen en zodoende hadden we ons opgesplitst in twee teams: oma en mama naar de hobbywinkel en de mannen naar de doe-het-zelver. Bij Chuck E. Cheese (waar Alex ook zijn verjaardagsfeestje gevierd heeft) kwamen we weer allemaal samen voor een paar uur heerlijk spelen. In totaal hadden we 200 speelmuntjes en ALLES was op! Zelfs opa waagde zich op het laatst nog aan een spelletje. Nova had het grootste deel van haar muntjes in de ritjes gestopt, een trein, een bulldozer en een brandweerauto. Ze ging van de een naar de ander en klikte zichzelf steeds mooi vast. Alex heeft allerlei spellen uitgeprobeerd en had ook in de gaten dat je, hoe beter je een spel kunt spelen, steeds meer tickets kunt veroveren (tickets kun je inleveren tegen prijzen).

Op zondag zijn we eerst bij Harbor Freight Tools geweest om nog eens naar wat gereedschap te kijken en daarna doorgegaan naar de Hatcher Garden voor een wandeling. Het was prachtig weer met een heerlijk zonnetje, dus daar hebben we fijn van geprofiteerd. Op weg naar huis hebben we geluncht met een broodje van Jimmy John’s en een koffie van Starbucks toe, nog maar weer eens lekker smikkelen.

IMG_2878
Zo, daar kunnen we voorlopig weer mee vooruit

Op maandag zijn Rob en opa naar Costco gegaan om het verjaardagscadeau van Nova te halen, een superleuk nieuw houten speelhuisje voor in de tuin. Om even na 11 uur ’s morgens kwamen ze er mee thuis en vlak voor 18.00 stond het ding helemaal in elkaar. Het was lente-achtig weer en de snoeten waren zelfs al lichtverbrand in de zon. Nova was verschrikkelijk blij met haar nieuwe onderkomen en ook Alex is er erg mee ingenomen, ze hebben meteen een boel gefantaseerd en druk gespeeld. Dat komt wel goed deze zomer!

Vandaag, dinsdag, is Rob weer aan het werk, maar gaan wij gewoon door. Eerst met de kinderen naar het voorleesuur in de bieb, waar juffrouw Jane de vakantievierders uit Nederland van harte welkom heette. Ze vond het erg speciaal dat ze erbij waren. Daarna boodschappen doen en heerlijk lunchen bij Panera, nog een keertje stoppen bij Harbor Freight Tools (deze keer om lijmtangen te halen — als opa er is, groeit onze verzameling gereedschappen en toebehoren meestal ook flink) en tenslotte naar Toys R Us zodat de kinderen nog een speeltje konden uitzoeken. Maar hee, wat is dat? Allebei de kleintjes in diepe slaap gevallen in de auto! Tja, Toys R Us houden we dus nog tegoed voor een volgende ronde! De eerste vakantieweek gaat zodoende snel voorbij en als het weer meewerkt, willen we aanstaand weekend een trip maken naar Charleston aan de kust. Lijkt ons ook erg leuk!