Dag 2011!

Ons leven is niet meer voor te stellen zonder haar

Het is de laatste dag van 2011, de laatste keer dat we kunnen zeggen ‘Nova is dit jaar geboren’. Ik zou willen zeggen dat 2011 een goed jaar voor ons was, al was het alleen maar vanwege Nova en hoe haar komst ons gezinnetje compleet maakte. Ze is ons vrolijke meisje en het tweede bezige bijtje in de familie, iets dat grote broer Alex echt wel kan waarderen.

We lachen wat af met deze kleine baas

Alex is het afgelopen jaar veranderd van brabbelende peuter naar bijna kleuter, een mannetje dat ineens tweetalig is en overal een mening over heeft, alles vooral ‘zelf’ wil doen en de wereld op prachtige wijze interpreteert, iets dat we zo goed mogelijk proberen vast te leggen in onze ‘Peuterpraat’. Onze Alex wordt al een hele vent, ook letterlijk, want hij is bijna een meter hoog en volgende week vieren we zijn 3de verjaardag. Bovendien begint hij binnenkort met twee ochtenden op het kinderdagverblijf, een grote stap voor de kleine man, maar ook voor papa en mama die hun uk voor hun ogen ineens wel heel snel groot zien worden.

Natuurlijk waren er ook minpuntjes dit jaar, zoals de fikse waterschade in de lente, niet veel later gevolgd door blikseminslag, twee incidenten die allebei duizenden dollars kosten, maar gelukkig alleen materiele schade betroffen. Het huis staat er nog en wij ook, en dat is veel belangrijker. Voor mij persoonlijk was er nog de nasleep van de bevalling, een inwendige bloeding die pas laat werd opgemerkt waardoor ik uiteindelijk moederziel alleen en met de nodige poespas in het holst van de nacht geopereerd moest worden. Maar ook al was het vervelend, het heeft uiteindelijk iets moois opgeleverd, want ik zou het voor Nova zo weer overdoen.

Bij pieken (en soms dalen) val je het liefst terug op vrienden en familie en omdat we ver weg wonen, is dat niet altijd even makkelijk. Maar ondanks de afstand mogen we altijd rekenen op belangstelling, steun en aanmoediging van onze ouders, iets wat we enorm waarderen en wat we niet vaak genoeg kunnen herhalen. Alex en Nova kunnen zich geen lievere opa’s en oma’s wensen en ondanks de uitdagingen op het gebied van communicatie zijn ze altijd betrokken bij de ontwikkelingen in de USA. Ik weet zeker dat menigeen die een stuk dichter bij zijn (groot)ouders woont, het slechter getroffen heeft!

Rest ons nog alle lezers van de blog een heel goed 2012 te wensen. Dank voor jullie commentaren, het is altijd fijn om te merken dat een berichtje door iemand gewaardeerd wordt. Hopelijk volgen er in het nieuwe jaar weer veel leuke verhalen, ook bij jullie!