Vertrek

Hier is alles nog zonnig

Hoewel alle dagen evenveel minuten hebben en elke week zeven dagen telt, blijft tijd toch iets heel subjectiefs. Zo voelde de middag van deze donderdag net zo lang als de twee vrolijke weken die eraan vooraf gingen. Het is spijtig maar waar: het bezoek van opa en oma Meijel zit er al weer op. Vandaag hebben we hen met een droevig hart naar het vliegveld in Greenville gebracht, waar zij aan de lange reis naar huis zijn begonnen.

En de hemel huilde met ons mee, want vanmiddag kregen we een zeer zware storm te verduren. Het zag er buiten ineens winters uit na een dik pak hagel. De stenen, die volgens het nieuws zo groot konden zijn als pingpongballen, sloegen met duizenden tegelijk tegen de ramen aan. Het was doodeng en schuilen geblazen. Het was het type storm waarmee we de waterdichtheid van de keuken eens goed konden testen en… helaas, het is nog steeds niet goed. Wéér water in de keuken en het plafond ziet er nu helemaal hopeloos uit. We zullen de mensen van het dakbedrijf dus maar bellen dat het probleem nog altijd niet is opgelost en dat zal gezien het Paasweekend wel iets voor volgende week worden.

http://www.youtube-nocookie.com/embed/sj_Ty6vkyEw?rel=0