Peuterpraat #14

Hollands glorie!

He he, het is weer eens tijd voor een peuterpraat! De vorige dateert al weer van een paar weken geleden en Alex zit in een moeilijke fase, waardoor de grappige uitspraken tijdelijk wat spaarzamer zijn. Maar het lijkt erop dat hij weer op de goede weg is, want vandaag heb ik al twee nieuwe ‘praatjes’ kunnen noteren, meestal een teken dat meneer goed in zijn vel zit.

Alex probeert een woord te spellen op basis van klank.
“R-O-T : road.”

Onder de douche verzint Alex een liedje:
“Shake shake shake your piemel, it’s the piemel dance!”

Alex gaat naar bed en vraagt om een snack. Papa brengt hem een bakje pretzels. Bij het zien van de ‘vangst’ zegt Alex:
“This is not my snack! I want an apple.”

In de auto heeft Alex wat moeite om in zijn stoel te komen en dus vraagt hij:
“Can you give me a push on my kont?”

Nova komt op de zandbak afgestormd waar Alex al druk aan het graven is. Terwijl zijn zusje erin klimt, zegt hij nuchter:
“Hello baby. Welcome to the sandbox.”

Tijdens autoritten zit Alex altijd vol met willekeurige observaties:
“Mama is een meisje. Daddy is een daddy.”
“Home is thuis. Home is where boys can eat.”
“Daddy has a long arm. Mommy has no long arm.” (nadat papa zijn zonnebril tijdens het rijden van de vloer kon pakken en mama niet)

Nu het weer zomertijd is, is het buiten natuurlijk veel langer licht. Dat levert bij het slapen gaan nog wel eens problemen op. Toen een oververmoeide Alex om 19.00 eindelijk zijn pyama aan had, riep hij dan ook:
“Oh no! The sun is outside!”
(waarmee hij bedoelde ‘hee, het is nog licht, dan hoef ik dus niet te slapen’)

Om een uur of tien ’s avonds wordt Alex ineens wakker. Uit zijn kamer klinkt triest gehuil dus mama gaat even kijken.
“Wat is er schatje? Is alles ok?”
Alex, snikkend: “Mijn haar zit raar!”
“Je haar zit helemaal niet raar, je bent heel knap.”
“Mijn haar zit raar mammie! I need a borstel!”

Alex probeert een huis te bouwen van stukken foam. Zuslief vind het heel interessant en dendert over alles heen. Alex concludeert nuchter:
“Nova is a teeny tiny wolf”. (Nova is een heel klein wolfje)

Als Nova ringen probeert te stapelen, is Alex druk aan het dirigeren hoe ze dit moet doen. Uiteindelijk pakt hij alles af en zegt dat zusje met blauw moet beginnen. Alex doet het voor; mama legt uit dat Nova het nog allemaal moet leren, net zoals Alex het moest leren toen hij nog klein was. Vervolgens geeft Alex de ringen aan Nova terug en roept ‘aanmoedigend’:
“Leren Nova! Leren!”

Een klein moppie

Klein maar fijn

In Nederland heb je het Consultatiebureau, in de VS ga je met je kind naar de pediater voor zogeheten ‘well child check-ups’, ofwel een bezoek aan de kinderarts terwijl je kind niet ziek is, maar om te kijken hoe het met de algemene ontwikkeling gaat. Deze check-ups vallen rond 10 dagen, 2 maanden, 4 maanden, 6 maanden, 9 maanden en 12 maanden. Voor Nova was het vandaag tijd om te zien hoe ze ervoor staat.

Het ging gelukkig allemaal vlot bij de dokter en het mag geen verrassing zijn: Nova doet het super! Alle ‘vereisten’ heeft ze ruimschoots gehaald (kan ze iets oppakken tussen duim en wijsvinger, kan ze in haar handjes klappen, iets aanwijzen, enkele woordjes zeggen, etc). Voor ons was het spannendste om de officiele cijfers te horen voor gewicht en lengte, want hoe je thuis je best ook doet, het is best moeilijk om zo’n beweeglijk popje op te meten. De verpleegster maakte er 72 centimeter en 8.5 kilo van. Daarmee zit ze zowel met gewicht als lengte op de 25% lijn en is ze heel mooi in balans. De omtrek van haar hoofdje komt op 45 cm wat precies gemiddeld is. Geen rare uitschieters naar boven of beneden dus deze keer.

Je hoeft ons niet te vertellen dat Nova het goed doet, want wij zien het iedere dag. Ze is een ontzettend vrolijk meisje, een doerak en nergens bang voor. Wat ze niet zo leuk vond, was de naald waarmee ze geprikt werd vandaag, vier keer maar liefst, om eerst hemoglobineghalte te meten en daarna drie vaccinaties te zetten. Daarbij zette Nova zo’n keel op, dat de zuster nauwelijks kon geloven dat ze na haar geboorte op de intensieve zorg gebracht werd wegens zorgen om haar longen. Nee, geloof ons maar gerust, met die longen zit het he-le-maal goed! Wel had ze (alweer) een oorontsteking te pakken, dus weer een rondje antibiotica voor die kleine meid. En als ze 15 maanden is, volgt de volgende well child check up.

Hagelstorm

Om nog even terug te komen op de afschuwelijke storm van afgelopen donderdag, er bestaan op YouTube inmiddels veel filmpjes die geschoten zijn tijdens het vallen van de hagel. Je moet het zien om te geloven! En het duurde en duurde maar, bijna een uur lang. We hebben het dakdekkersbedrijf gebeld maar die zijn nog zeker 3 weken zoet met het optekenen van schadegevallen en het beramen van de bijbehorende schade. Tot die tijd doen ze geen reparaties. Wie het filmpje ziet, snapt misschien wel waarom.

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag