Anderhalf

Het is bijna niet te geloven, maar op 1 oktober is Nova al weer 18 maanden oud! Op de tiende is het bezoek aan de kinderarts, dus dan zullen we de officiele metingen weer te horen krijgen. Maar we hebben de dokter niet echt nodig om te weten dat het met Nova helemaal super gaat.

Vijfhonderachtenveertig dagen geleden kwam ze met 48cm en 2804 gram op de wereld, een weekje te vroeg en totaal onverwacht en bovendien op 1 april, dus uiteraard dachten veel mensen dat het een grap was. Net als haar broer had ze wat ademhalingsproblemen en werd ze meegenomen naar de Neonatale Intensieve Zorg, maar binnen 5 minuten was ze al terug. Het bleek dat die kleine longetjes toch prima werkten, want ze zette het op een schreeuwen zodra Nova bij papa en mama werd weggehaald.

Inmiddels zijn we dus 18 maanden verder en die kleine baby is een klein mensje geworden met eigen trekjes en wensjes, een bijzonder, vrolijk, ondernemend en erg pienter meisje. Ze gaat de trappen zelfstandig op en af, klautert op stoelen, tafels en bedden, versjouwt de inhoud van elke kast naar een willekeurige andere plaats, gebruikt haar vingertje om alles wat ze interessant vindt aan te wijzen, brabbelt de hele dag door en we kunnen er zelfs af en toe wat van verstaan.

Nova zegt ‘papa’, ‘mama’, ‘opa’, ‘Ate’, ‘die’, ‘daar’, ‘baby’, ‘bye bye’, ‘poppa’, ‘nou ja’ en nog zo’n 15 andere woordjes. Ze kan haar buik, neus, handen, haren, tanden en billen aanwijzen en kent van talloze dieren het bijpassende geluid dat ze maken. Nova maakt eenvoudige puzzels, kent de gebaren bij liedjes, is dol op olifanten en hondjes, leest dolgraag boekjes en kan tekenen en kleuren dat het een lieve lust is. Ze houdt van schoenen en zich verkleden, maar ook met een prinsessenjurk aan duikt ze bovenop alle machines van haar broer.

Het is een dame met een uitgesproken mening en ze is dol op haar broer, ook al kunnen ze elkaar af en toe flink in de haren zitten. Maar ik denk dat ik voor iedereen spreek als ik zeg dat een leven zonder Nova absoluut ondenkbaar is!