Allemaal leuk

Here. I want to go here..
Kerst komt eraan, maar de sneeuw waarschijnlijk niet.

We hebben er een fantastisch en extra lang weekend opzitten, dus ik zal proberen het bijbehorende blogbericht een bijpassende stijl mee te geven. Allereerst moet ik het weer vermelden. Wat een on-ge-loof-lijk mooi weer voor het eerste weekend van december! Op zaterdag waren we met korte mouwen in de speeltuin, de lucht strak en blauw, 24 graden, simpelweg genieten van de zon en onze spelende kinderen. We hebben de rest van de dag wat boodschappen gedaan, want op zondag zouden we overdag weg zijn en ’s avonds kwam onze loge aan. En tegen die tijd moest alles wel een beetje in orde zijn natuurlijk.

Eens in de maand kunnen klanten van Bank of America op vertoon van hun bankpas gratis naar binnen bij EdVenture, het kindermuseum dat in Columbia ligt. Hier waren we een keertje eerder geweest, maar er was sindsdien weer erg veel veranderd, niet in de minste plaats Alex en Nova zelf! Nova kon bij het vorige bezoek nog nog niet eens lopen, dus voor haar was het pas echt feest. Samen met haar broer dook ze de ‘boerderij’ in, klom ze op de tractor, ze plukten samen perziken uit de bomen en verzamelden melk en eieren.

These kids know how to shop
Samen druk in de weer
Die gingen vervolgens naar de supermarkt, waar ze driftig in de weer waren met boodschappen doen en afrekenen. Bij de machines was erg veel veranderd sinds de vorige keer, er waren diverse nieuwe hoekjes bijgekomen en die moesten van onder tot boven bekeken worden. Het viel ons op hoe Alex en Nova al fijn samen kunnen spelen, vooral omdat Nova echt belangstelling vertoont voor auto’s en andere dingen met een motor erin. Later hebben ze pizza’s gebakken in het keukentje, in het bibliotheekje gespeeld, over het menselijk lichaam geleerd, muziek gemaakt en het winterdorpje bezocht, waar Alex de grootste lol had met het sneeuwballenkanon. Als bijzonder activiteit waren er verschillende korte voorstellingen waar een groep studenten (die vaker optraden als ensemble) relatief korte, bekende muziekstukken speelden die geschikt zijn voor kinderen. Wij zijn gaan kijken naar hun interpretatie van Peter en de Wolf. Het duurde ongeveer een kwartiertje en Nova zat zeer aandachtig te luisteren. Voor Alex duurde het net even te lang, al heeft hij zonder morren de hele voorstelling uitgezeten. In het filmpje kun je een stukje van de muziek beluisteren.

In de auto vielen de kinderen allebei in slaap, wat normaal niet zo handig is zo laat op de middag, maar in dit bijzondere geval niet zo heel erg. Mijn oom Rene, de jongere broer van mijn moeder, moest voor zaken in Charlotte zijn en kwam zodoende een nachtje bij ons logeren. Hij arriveerde in de duisternis, maar had desondanks het gevoel een film binnen te rijden. Dit werd de volgende ochtend bij daglicht nog eens versterkt. Het ging redelijk goed met de jetlag dus we hebben op maandag een pittig programma afgewerkt! Eerst even spieken bij Walmart: het gigantische van de winkel waarnemen en tevens een blik werpen op de afdeling diepvriesgroenten, uit zakelijke overwegingen.

As weird as it sounds, this is Alex and Nova with their great uncle
Zomaar een (oud)oom op bezoek, wie had dat gedacht!

In drie kwartier reden we verder door het glooiende landschap richting de bergen in North Carolina, waar we Chimney Rock bezochten. Dit blijft altijd een indrukwekkende bestemming, ongeacht het seizoen. De natuur is er puur en ruig, ondanks het feit dat het miniscule plaatsje commercieel wordt uitgebuit. Daar merk je op een maandag trouwens weinig van, de overige bezoekers kun je op een hand tellen.

Alex mocht nog een keertje naar de ‘gem mine’, een moderne variant op het goudzoeken. Je koopt een emmer zand en dat schep je beetje voor beetje in een zeef. De zeef hou je in stromend water en als je geluk hebt, komen er waardevolle stenen boven. Nou, geluk had Alex zeker, er zaten een paar aardige knotsen tussen, waaronder een vuistgroot stuk amethyst. Wat een joekel!

Looks who's peeking from the tree
Alex, Nova en Rene, meteen goede vrienden

Zoals bijna traditioneel het geval is, aten we bij het Old Rock Cafe een typisch Amerikaanse lunch en omdat het zulk mooi weer was, kon dat nog buiten op het terras ook. Op 3 december buiten lunchen in je korte mouwen, niet gek he? Met een goed gevulde maag konden we zodoende Chimney Rock op. Er is de laatste tijd hard gewerkt aan het vernieuwen van de paden op en rond de rots en dat was te zien. Het zag er allemaal fantastisch uit en de paden zijn minstens twee keer zo breed als voorheen. Helaas zijn nog niet alle werkzaamheden afgerond en was de wandeling naar de basis van Hickory Nut Falls afgesloten. Dat resulteerde in een gereduceerd toegangstarief en een aanpassing van de plannen. Met de lift zijn we naar de rots gegaan waaraan het plaatsje zijn naam ontleent, de mannen zijn via de nieuwe trappen weer afgedaald naar de parkeerplaats, mama met de kindjes terug met de lift. Nova vond het stampen in de tunnel maar wat leuk en de kinderen klauterden allebei, bovenop Chimney Rock, zonder enige angst op de grillige rotsen. Na de uitzichten bewonderd te hebben, zijn we een stukje teruggereden naar de lager gelegen parkeerplaats, waar het Woodland Adventure begint, de kinderwandeling die allebei de kleintjes nog gelopen hebben (Nova met een beetje hulp van papa). Toen we rond 16.00 uur terug reden naar huis, viel Nova binnen 10 tellen in slaap, haar eerste dutje van de dag, en ze had het wel verdiend. Ook Alex hield zijn ogen niet open en eenmaal thuis sliep hij verder op de bank.

Na een snelle en simpele maaltijd reden we naar Inman voor ons jaarlijkse bezoek aan Hollywild. De kerstlichtjesroute door het dierenpark is weer geopend en we waren om kwart over zes bij de poort. We konden zo doorrijden naar binnen, op dit vroege tijdstip was het nog lekker rustig en dat was een groot verschil met andere jaren, toen we tot wel een uur met de auto moesten aanschuiven om binnen te komen. Rene wist niet wat hij zag, een ontelbare hoeveelheid kerstlichtjes in elke denkbare vorm en dat tussen de wilde dieren. Zelfs naast de grote Amerikaanse auto’s is een Holsteiner nog een flink beest en we waren wijs genoeg om de ramen dicht te houden, zodat ze hun tong niet naar binnen konden steken op zoek naar een snack. Nova zat bij Rene op schoot te wijzen naar alle beesten, Alex was inmiddels ook weer wakker en lachte zich rot om wat hij allemaal zag. Het blijft elk jaar weer bijzonder! In het kerstdorp aan het eind stonden nog eens een heleboel dieren, die te gevaarlijk zijn om in de grote weide te laten loslopen. En eerlijk gezegd denk ik dat een watusi een behoorlijk kras en/of deuk in je auto kan maken, dus dat is misschien maar beter ook. Alex en Nova hebben de geitjes te eten gegeven, Nova kreeg er weer geen genoeg van en bleef zelfs de lege flesjes nog vol enthousiasme aan de dieren aanbieden. Op hetzelfde enthousiasme kon Santa niet rekenen; bij het zien van de beste man schudde ze driftig haar hoofd. Mooi niet!

Zo vloog de dag dus om en moest Rene weer terug naar Charlotte, want tenslotte moet er ook nog gewerkt worden deze week. Maar het was zeker erg bijzonder om elkaar op deze manier te zien en om de kinderen met hun oudoom te zien spelen. Afhankelijk van het succes van dit werkbezoek komt er wellicht nog een vervolg, dus wie weet zien we elkaar snel nog eens.