De lente is in alle hevigheid losgebarsten en dat merken we ook aan de vele activiteiten in onze omgeving. Er is weer van alles te doen en daar moeten we mooi van profiteren voordat het weer TE warm wordt om trips te ondernemen, zoals zomers vaak het geval is. Dus dit weekend hebben we flink uitgepakt!
Zaterdagmorgen was het Spring Fest bij het Roper Mountain Science Center in Greenville. We waren er goed op tijd om 10.00 en hebben ons beperkt tot de buitenactiviteiten. Er stond al direct een workshop van het Home Depot, een doe-het-zelf-keten, waar Alex een gereedschapskist heeft gemaakt en Nova een zeilboot. Nova kreeg veel hulp van papa, Alex had twee dames van Home Depot tot zijn beschikking die de stukjes hout voor hem vasthielden. Het timmeren deed hij zelf en hij deed het goed! Zonder iemand op zijn vingers te slaan, gingen alle spijkertjes recht het werkstuk in. Knap werk! En daarna mochten ze hun werkjes schilderen aan de schildertafel. Voor Alex een koud kunstje, want die heeft al aardig wat ervaring op het gebied van schilderen, maar voor Nova pas de tweede keer dat ze een verfkwast vasthield, dus dat was weer een mooie ervaring. De werkstukken lieten we daar staan om te drogen in de zon terwijl we de rest van het terrein bezochten.
In de grote weide waren weer veel activiteiten rond de oude houten huisjes die er staan. In het schooltje zaten onze kinderen in de schoolbank met zelfgemaakte domino’s te spelen. Alex snapte al goed hoe het moest en de juf was onder de indruk van hoe goed hij al kan tellen. Buiten ploegde de boer zijn land terwijl hij achter twee paarden liep. Verderop zagen we hoe je moet schapen- en eendenhoeden en in de stal stonden diverse boerderijdieren met hun jongen. Schapen werden vroeger geknipt en niet geschoren! Bij de smid werd hard gewerkt aan haken om potten boven het vuur te hangen. Elders werd leer bewerkt en hout vertimmerd zodat er meubelen van gemaakt kunnen worden (uiteraard in authentiek 18e en 19e-eeuwse stijl). Twee uur lang stonden we in de al behoorlijk warme zon bij de vele attracties te kijken. Daarna zijn we gaan lunchen bij een Grieks restaurant en gingen we met zeer goed gevulde buiken weer terug naar huis.
We hadden verwacht dat de kinderen wel in slaap zouden vallen, maar dat gebeurde mooi niet! In plaats daarvan doken ze de tuin in en speelden dat het een lust was. In het huisje, in de (weer met nieuw zand gevulde) zandbak, met het springtouw en het cornhole spel dat we er sinds kort bij hebben. Af en toe een nieuwe laag zonnebrandcreme erop, want 27 graden en volle zon zorgde bij mama in ieder geval al voor flink wat verbrande huid.
Om vier uur ’s middags stonden we op de kermis om de hoek. Hier troffen we onze buren Ruth en Karl met hun kinderen Sarah en Paul. Zij waren hier al enkele uren en eigenlijk net een beetje op weg naar huis. Met Alex en Nova erbij ging dat plan natuurlijk niet door; Sarah moest Alex van alles laten zien en ze vlogen er samen steeds vandoor. We hadden voor de kinderen voor 20 dollar een stempel gekocht zodat ze zonder beperkingen in alle ritjes mochten en dat was maar goed ook, want elke rit was 3, 4 of soms zelfs wel 5 tickets. Een enkel ticket kostte 1 dollar en we hebben eens omgerekend dat Alex al meer dan 90 tickets nodig had gehad om al zijn ritjes te betalen! Geen slechte investering dus. De kinderen vonden het helemaal geweldig, alleen Nova was af en toe teleurgesteld dat ze niet in de ritjes van haar keuze mocht. Er gold voor veel dingen een beperking op basis van lengte: voor kinderen vanaf 30 inch, 36 inch of 42 inch en dat werd behoorlijk streng gecontroleerd. Gelukkig werd ze al snel goede vrienden met de draaimolens in hun vele variaties en heeft ook zij zo’n 50 tickets ‘verreden’. Alex zat in de zweefmolen, de cakewalk, het spiegelhuis, de vliegende olifanten, het achtbaantje en de raceauto’s en was met grote moeite naar huis te krijgen. Pas toen we zeiden dat we een ijsje gingen eten bij zijn zo geliefde Tutti Frutti ging hij met ons mee.
Nova was om 18.15 eindelijk in slaap gevallen op mama’s schouder en werd wakker toen we bij de ijssalon aankwamen, waar ze heerlijk van haar ijsje heeft gesmuld. Eenmaal thuis was het hop, opnieuw de tuin in en spelen, spelen, spelen, tot de zon bijna helemaal weg was. Om 21.00 uur lagen ze eindelijk in bed en waren ze zo hyper dat het nog minstens een half uur duurde voordat ze eindelijk sliepen. Een lange, lange dag dus, maar wel fantastisch genieten!
Ook zondag hadden we nog een uitstapje voor de boeg: het jaarlijks gehouden Hejaz Shriner’s circus op de Furman University een stukje voorbij Greenville. De kinderen hielden het goed vol dit jaar en we hoefden geen lichtstaven en andere dure snuisterijen te kopen om ze rustig te houden. Met name de acts met dieren vonden ze mooi: de dame met de olifant, de beren en de dromedarissen. Bij het zien van de clowns wilde Nova direct naar de auto (wat dat betreft lijkt ze op haar moeder; die moet ook niks van clowns hebben). De tuimelaars kregen de zaal met hun vrolijke buitelingen al snel op hun hand en ze maakten dan ook de meest fantastische sprongen. Het was al bijna 17.00 toen de voorstelling afgelopen was en toen moesten we nog van het parkeerterrein af zien te komen. De terugweg duurde al met al maar liefst 5 kwartier! Deze zondag was het wederom 27 graden maar met aanmerkelijk meer bewolking, dus het voelde lang niet zo warm als gisteren. Na zo’n feestelijk weekend zal de maandag wel extra tegenvallen!
Peperazzi Blog 