
Ter ere van de 30ste editie van Peuterpraat hebben we de titel aangepast, want Alex is 4.5 en als je bijna naar de kleuterschool gaat en dus al een hele flinke jongen bent, moeten we daar natuurlijk ook gepaste aandacht aan besteden.
“Mama, kan ik nog iets eten?”
“Tuurlijk. Wat wil je graag hebben?”
“Eh… ik wil graag iets eten dat framboosjes is.”
Mama haalt Alex op bij het kinderdagverblijf. Het is voetbalweek en hij is net klaar met speels balletje trappen onder leiding van een coach. Eenmaal in de auto vraagt mama hoe het is geweest. Alex:
“We hebben met de bal gespeeld en nu ben ik helemaal verzweet.”
De pannenkoekjes zijn nog warm.
“Papa, you need to blow it.”
“Nou, dat kan je goed zelf hoor.”
Verontwaardigd: “Maar dat is heel veel werk!”
Bij Ikea hebben we een bed voor Nova en een bureau voor Alex gehaald. Het bed hebben we ’s avonds in elkaar gezet; het bureau bleef nog een nachtje in de doos. Als hij de volgende ochtend uit bed komt, is het eerste dat Alex zegt:
“I think it’s time to build my desk.”
Alex eet popcorn en ziet er allerlei vormen in.
“Deze is een macaw. Deze is een rainbow. Deze is niks. Deze is poep. Deze is… Alex!”
Alex heeft op school een woord geleerd; “booty-butt” klinkt het de hele dag, gevolgd door luid gegiechel. Als hij er op een ochtend vroeg alweer mee begint, klikt Nova:
“Ate says butt.”
Op een willekeurig moment, zonder enige aanleiding:
“O, o, o, wat is Nova toch een skatje!”
We zijn bij de geldautomaat. We krijgen alvast een glimp van de tienerjaren…
Alex: “Can I have some money?”
Nova: “I want money too!”
We kijken naar verkeersborden langs de weg.
“Dat bord geeft aan hoe hard je mag rijden.”
“Nee, er staat op hoe slow je moet.”
Een vertederend moment. Alex geeft zijn zusje een knuffel.
“I love you Nova.”
“Aai juv joe, Ate.”
De dagen van de week zijn nog een beetje abracadabra.
“What day is it?”
“Het is Tuesday.”
“Tuesday?”
“Ja. En welke dag komt er voor Tuesday?”
“Saturday?”
“Monday komt voor Tuesday. En wat komt er na Tuesday?”
“Euh… August?”
In South Carolina is de verkeersregel dat je bij rood rechtsaf mag slaan mits je daarbij geen verkeer hindert. De situatie doet zich voor.
“Mama, waarom ging jij die kant op? Het licht was rood.”
“Omdat we in de regels hebben afgesproken dat het mag als het veilig is.”
“No, I don’t think so. Mama, dat was een beetje dom van jou.”
Met het Engels van Nova begint het ook al aardig te vlotten. Enkele uitspraken:
“Piesh?” (= please)
“I was tad.” (= I was sad)
“Papa, are you?” (= papa, where are you?)
“I want Doda!” (= I want Dora)
“Ate Nindle” (Alex Kindle)
“I weally want didi.” (I really want a drink)
Alex is ’s avonds veel te lang aan het spoken geweest op zijn slaapkamer en niet voor 22.00 gaan slapen. De volgende ochtend halen papa en mama hem om 7.00 uit bed in plaats van hem te laten uitslapen. Moppert Alex slaperig:
“I want to sleep! Ik ben nog niet wakker!”
Mama heeft opgeruimd in de klerenkast van Alex. De kleertjes die te klein zijn, zitten in een doos. Natuurlijk ligt de volgende dag de helft weer terug in de kast. Tot zijn grote misnoegen is de lievelingstrui van Alex ook in de doos beland.
‘NO! Not this one. This is my favorite.”
“Dat weet ik Alex. Maar hij is je nu veel te klein.”
“Maar deze is heel mooi voor mij.”
“En hij staat je ook heel leuk. Maar hij is echt te klein. Kijk maar op het label.” (mama wijst het nummer 2 aan, wat betekent dat de trui voor jongens van 2 is)
“Can I see de maat nog een keer?”
Alex bestudeert het label dat zowel in het Engels als Spaans is afgedrukt.
“Nee mama, dat is niet goed. Hier staat 2 en hier staat 2, dus het is voor kindjes van 4!”
(En om te bewijzen dat hij gelijk heeft, wurmt hij zich vervolgens in de trui!)
Alex heeft zijn potje yoghurt half opgegeten en de rest laten staan. Een tijdje later wil hij de rest toch nog opeten. Op de yoghurt is een laagje water komen te staan.
“Deze yoghurt is oud! Hij is helemaal gesmelt!”
Nog een vertederend moment tussen de kids (daar krijgen wij als ouders natuurlijk niet snel genoeg van). Alex vertelt dat hij op school tijdens het spelen door enkele oudere kinderen omver is gelopen Hij klinkt een beetje beteuterd.
Nova (geeft Alex een aai over zijn bol): “Sowwy Ate.”
“Kijk eens, Nova geeft jou een knuffel zodat je je weer beter voelt!”
Alex: “Aww… I love you, Nova.”
Nova slaat haar armpjes om zijn nek.
Alex: “Thank you, little buddy.”
