Waar de meeste meisjes pronken met strikken in hun haar, wil Nova daar absoluut niks van weten. Haarclips, speldjes, gewone elastiekjes, alles trekt ze direct uit haar haar, als je het er tenminste al hebt ingekregen. Alleen de prinsessenkroon laat ze sinds kort op haar hoofd staan.
Deze week had de kleine madam doodleuk de schaar in haar haar gezet en verschillende plukken afgeknipt, iets wat de meeste kinderen vroeg of laat wel eens doen. Maar bij meisjes met lang haar valt het verschil natuurlijk wel behoorlijk op! Nova had hier en daar een klein plukje weggeknipt, dus het viel niet vreselijk op, maar toch…
Nova is ook tevreden met het resultaat.
Wat de kleine meid ook doet, is voortdurend met haar haren draaien. Als ze moe is of zich verveelt, wanneer ze naar een verhaaltje luistert of op de bank zit, kortom, als haar handen niet bezig zijn met kleien, knutselen of eten, draait ze haar haar om haar vinger heen en soms komt dat vingertje vast te zitten. Vandaag in de auto was het weer zover: haar wijsvinger zag zodanig vast gedraaid dat het topje helemaal paars zag en er geen andere oplossing was dan losknippen.
Tja, toen was de keuze snel gemaakt. Linea recta naar de kapper en dan maar de schaar echt erin! Een heel eind van Nova’s lokken dwarrelde naar de grond, maar ze vond het helemaal niet erg en keek vooral uit naar de lolly aan het eind van de oefening. “Nova haircut!” riep ze vrolijk. En later: “Again?” Het resultaat mag er zijn, ze heeft er een wijs snoetje van gekregen. Wie weet, als het opnieuw lang is, wil ze misschien eindelijk een keer een speldje in haar haar…
Rob had van een collega gehoord over de Renaissance Fair in Huntersville, NC, een stukje boven Charlotte. We wisten niet zo goed wat we ons erbij moesten voorstellen, maar de website klonk in ieder geval veelbelovend. Eten, amusement en wat dies meer zij, allemaal in Renaissance-stijl. Er zouden zo’n 500 mensen in klederdracht te vinden zijn en er was genoeg te doen om je middag door te komen. Het festival wordt blijkbaar elk jaar georganiseerd in de weekenden tijdens de maanden oktober en november. Dit jaar was de 20ste editie en er werden een kleine 200.000 mensen verwacht.
Muziek en dans, overal waar je kijkt.
Op zaterdag waren we rond half twaalf ter plaatse en het eerste wat ons opviel was hoe massaal het was! Een gigantisch veld volgeparkeerd met auto’s en de bezoekers bleven toestromen. Vanaf onze plekje was het nog een aardige tippel naar de ingang. Gelukkig waren we zo slim geweest om thuis alvast entreebewijzen te kopen zodat we niet in de rij hoefden te staan aan de kassa. De kinderen mochten nog gratis naar binnen, dus dat scheelde alvast 42 dollar.
We liepen onder de poort in Middeleeuwse stijl door en werden overal begroet door mensen in uitbundige klederdracht. Dames met grote jurken, heren van allerlei allooi, een nar hier, een beul daar, een deerne, een armoedzaaier, alles liep door elkaar. Maar het bleef niet bij de 500 mensen waar op de site sprake van was! Nee, veel van de bezoekers waren ook verkleed. Blijkbaar zijn er veel mensen in onze omgeving die een of andere variant op een middeleeuws kostuum in de kast hebben hangen.
Je keek aan alle kanten je ogen uit. We hadden nog geen 50 meter gelopen of we werden al een soort circustentje binnengelokt voor een jongleershow. De ‘hoofdjongleur’ en zijn student maakten er een vrolijke show van vol grappen. Uiteraard bleek de student uiteindelijk een stuk getalenteerder dan zijn ‘baas’. De show was nog niet afgelopen of op een steenworp afstand was het volgende grappenfestijn al in volle gang. Rob ging bij de Tortuga Twins en hun grollen kijken, terwijl ik met de kinderen in rij ging staan bij een schommelschuit ‘The Queen’s Glider’. De schommel was een groot succes, de kinderen konden er niet over ophouden (in ieder geval niet totdat we bij de volgende attractie kwamen).
Mooier kan het voor Nova niet.
In totaal waren er 11 verschillende podia waar grote en kleinere producties elkaar afwisselden. Aan weerszijden stonden allerlei kasteeltjes waarin diverse handelaren te zaten met waren in de stijl van het tijdperk (zwaarden, schilden, rijk versierde kledingstukken), in taveernes kon je eten kopen als hele kalkoenpoten en broodbollen met chili of marinarasaus, versgebrande amandelen met suiker en kaneel (en zelfs ‘ye olde margherita’). Er waren attracties waar je tomaten kon gooien naar mensen op het schavot. De ritjes die er stonden werden allemaal door mensen aangedreven, want elektriciteit bestond in de middeleeuwen natuurlijk nog niet. Tussen de podia, handelaren en eethuisjes in kwam je regelmatig muzikanten tegen (uiteraard met instrumenten als een luit en een harp, trommels etc), al dan niet in combinatie met dans. Er was zelfs een duo dat met het grootste gemak ‘Shakespeare rap’ ten gehore bracht en heel vloeiend sonnetten voordroeg, maar ook moderne stukken in Shakespeare stijl (bijvoorbeeld de titelsong van The Fresh Prince of Bel-Air).
Een ander hoogtepunt was het ‘jousting’, een steekspel te paard waarbij ridders elkaar van het paard moeten zien te steken met behulp van een houten lans. Er was hier enorme belangstelling voor en het publiek stond er met grote aantallen omheen. Dat het er af en toe best hard aan toe ging, bleek wel toen een houten lans afbrak. De ridders speelden dat ze elkaar absoluut niet konden verdragen en de koning besliste uiteindelijk dat er nog een extra toernooi moest komen ‘op leven en dood’.
Het was een dag vol indrukken en we denken dat we volgend jaar nog wel een keertje terug gaan om de 21ste editie te bekijken!
Peperazzi Blog 