
Weet je nog, pas geleden, toen ik zo’n lief klein baby’tje in mijn armen had? Een piepklein jongetje, 3104 gram en 50 cm lang, een heel tevreden kindje, altijd vrolijk en ondernemend maar een beroerde slaper, luisterend naar de naam Alexander (omdat dat de enige naam was waar we het over eens konden worden). Welnu, dat kleine mopje is vandaag 5 jaar geworden!
Wat zeg je? Ja, natuurlijk is hij nog altijd lief, tevreden en ondernemend! Maar dat piepkleine, dat is echt wel voorbij. Zelfs in het afgelopen jaar is zijn snoet een heleboel wijzer geworden, vooral sinds het schooljaar begonnen is. Er is een flink eind bijgegroeid en vooral binnenin het koppie is veel gebeurd. We staan er dagelijks van te kijken hoe hij de wereld beleeft en benoemt. Op een leuke manier natuurlijk, want anders hadden we geen Peuterpraat op de blog!

Alex mocht vandaag trakteren op school en toen hij vanmorgen uit bed kwam, wist hij het meteen: ik ben jarig! Met keurige dankbetuigingen nam hij zijn cadeau in ontvangst (“thank you mom and dad for the best present ever!”), een tijdelijk cadeau want zijn echte cadeau ligt nog in de garage. Zijn echte cadeau is namelijk een heel erg cool springkasteel voor in de tuin, maar uitgerekend nu worden we geteisterd door ijskoud winterweer. Voor de zekerheid hadden we dus nog een racebaan gekocht, zodat hij ook iets te spelen had voor binnen indien het weer niet zou meewerken vandaag.
Wie een kaart heeft gestuurd of op een andere manier felicitaties heeft gestuurd, hartelijk dank daarvoor. Voor een jongen van 5 is jarig zijn heel erg belangrijk, hij geniet ervan en vindt het heerlijk om in het middelpunt te staan vandaag. Dank aan eenieder die eraan heeft meegeholpen hem heel speciaal te laten voelen!