Over appelbeignets en Lamaze

AppelbeignetsOmdat Rob zijn tijd doorbrengt op twee verschillende afdelingen, hadden we dit jaar ook twee verschillende kerstfeestjes te vieren, toevallig allebei in het clubhuis van onze estate en dus op loopafstand van ons huis. Het eerste feestje was op 5 december en ik had toen speculaas gebakken, iets wat prima in de smaak viel. Het tweede feestje was gisteravond, de 17de, en voor deze gelegenheid had ik appelbeignets gemaakt. De ronde versnaperingen met een gat in het midden deed de Amerikanen vermoeden dat het hier om donuts ging, en ze waren blij verrast toen het naar iets heel anders smaakte. Ik heb in ieder geval veel complimentjes mogen ontvangen!

Nu ik in feite iedere dag kan bevallen, worden Rob en ik overspoeld met goede adviezen van mensen die reeds kinderen hebben. Ook tijdens het kerstfeestje van gisteren zijn we bedolven onder verhalen wat je moet doen en/of laten tijdens de weeen en de bevalling. Ik kreeg zowel advies van de dames die erg voor de ruggeprik zijn als van de advocates voor een natuurlijke bevalling zonder pijnstillers (de zogenaamde Lamaze techniek). Beide teams verdedigen hun standpunten met evenveel verve! Extra leuk is trouwens dat het geven van adviezen niet beperkt blijft tot de aanwezige vrouwen; ook de echtgenoten hebben er hun ideeen over en Rob krijgt aan alle kanten tips over zijn rol als aanstaande vader.

We laten het allemaal maar een beetje over ons heenkomen. We hebben een tijd geleden al besloten om voor een natuurlijke bevalling te gaan, maar als het absoluut ondraaglijk wordt komt de ruggeprik vanzelf in beeld. Het is een verdoving die hier erg wordt aangemoedigd, terwijl dit in Nederland en Belgie slechts in bijzondere gevallen wordt toegediend. Toch vreemd dat twee westerse landen er zulke verschillende ideeen op nahouden als het om kinderen krijgen gaat!