Kleine hartenbreker

Het leven met een baby verschilt hemelsbreed van het leven als koppel. Niet dat we het anders zouden willen, maar je merkt aan alles dat het draait om Alexander. Als je ergens binnenkomt met de kleine in zijn autozitje, zakt de blik van iedereen die je tegenkomt direct een meter omlaag. Vol vertedering kijken passanten naar ons mooie zoontje en lachen ons toe dat we zo’n schatje van een baby hebben. En daar hebben ze allemaal natuurlijk helemaal gelijk in.

Als zo’n hummeltje al zo’n indruk maakt op vreemden, kun je je wel voorstellen wat het doet met een oma, opa en tante die een week lang met hem geknuffeld en gespeeld hebben. Het is zo makkelijk om Alexander in je hart te sluiten! Daarom valt het afscheid na een week erg zwaar en komt het bovendien veel te snel. Het was dan ook niet zonder tranen dat oma, opa en Moniek vertrokken naar het vliegveld. Van papa heb ik al gehoord dat de waterlanders op het vliegveld weer tevoorschijn kwamen en zelfs het strenge personeel van TSA tot tranen toe geroerd was.