Nat nat nat

Het regent, het zegent, volgens het bekende kinderliedje. Maar de zoveelste regendag dit jaar voelt bepaald niet als een zegen. Het is ongebruikelijk koud en nat deze winter en die nattigheid manifesteert zich via regen, sneeuw en ijs. Al weken komen we nauwelijks buiten omdat de oren van je hoofd vriezen, de wegen onbegaanbaar zijn of je spoelt weg door het vallende water. Ook vandaag is het weer huilen met de pet op. De tuin staan onder water, de straat is onder het stromende water nog maar nauwelijks te zien en we zitten dus alweer binnen. Gelukkig kan Alex zich desondanks toch bezig houden.

(Sorry Iris, er is nog geen filmpje van een zwaaiende Alex. Maar hij wil je wel heel graag de groetjes doen en stuurt je op deze manier een knuffel.)