Even bijpraten

Onze boefjes
Ik lig nog steeds hopeloos achter met de blog, dus dat probleem ga ik bij deze maar eens oplossen. In plaats van allerlei losse berichten, vat ik de boel even samen en dan zijn we weer allemaal bij!

Na een rondje griep en snotteren voor iedereen ging het weer beter… totdat Rob door z’n rug ging toen hij Alex neerzette. Na een paar dagen emmeren heeft hij toch maar een bezoekje gebracht aan de Milliken zuster en die heeft hem pijnstillers en spierverslappers voorgeschreven. Weer een paar dagen thuis dus, maar het heeft wel deugd gedaan. Inmiddels is Rob weer flink op weg naar ‘de oude’.

Alex is druk bezig met het leren van het alfabet en ziet overal letters. We maken er veel activiteiten van en hij probeert steeds letters te benoemen als hij ze ziet. Hij herkent er inmiddels al aardig wat! Ook de cijfers beginnen te komen, hij telt in ieder geval al in 2 talen tot 5 en de nummers 6 tot 9 herkent hij ook al aardig, maar kan ze nog niet in de goede volgorde plaatsen.

O wat is ze lief.
Nova groeit als kool! We zijn vreselijk benieuwd naar haar statistieken. Drie augustus gaat ze weer op controle, dan krijgen we weer officiele metingen. Op basis van onze eigen bevindingen is ze 64 cm en de 6.5 kilo voorbij, maar dat zal vast wel niet helemaal kloppen. Vooral die 64 cm niet, de 6.5 kilo zal wel aardig in de goede richting zitten! Ze begint steeds meer te kraaien en ‘kletsen’, dat moet je op het filmpje maar bekijken.

Soms wil hij er niet in, maar eenmaal in het bad wil hij er niet meer uit!
Het is nog steeds rampzalig heet in South Carolina, en eigenlijk aan de hele oostkust. De temperatuur bereikt bijna dagelijks recordhoogtes en vaak de 40 graden, om over gevoelstemperaturen nog maar te zwijgen. De regen wordt vaak beloofd maar valt helaas nooit. Afgelopen weekend hebben we heerlijk gezwommen in het zwembad, een van de weinige activiteiten die overblijven in de verschroeiende hitte. In Nederland is het koud, zeggen jullie? Ruilen dan maar?