Japans tafelen

Omdat we vandaag precies 12 jaar bij elkaar zijn, zijn we lekker luxe gaan lunchen in een Teppanyaki restaurant. We dachten dat het twee vliegen in een klap zou zijn, want de meeste mensen kennen dit type restaurant wel: de kok komt aan tafel aan een grote grilplaat het (heerlijke) eten live bereiden. Dit gaat met de nodige show en de kinderen hebben doorgaans erg weinig geduld om aan tafel te zitten. Door het entertainment zouden zij geboeid zitten te kijken terwijl wij op ons gemak van een heerlijk hapje genieten.

Tja. Dat lukte dus niet helemaal. Als ‘openingsnummer’ begon de kok met een stevige vlam en Alex vloog daarop van tafel af en Nova zette het op een brullen. Ze wilde direct uit de kinderstoel vandaan. Het kostte de nodige moeite de kinderen ervan te overtuigen dat het echt allemaal veilig was en ze rustig aan tafel konden blijven zitten. Ook bij de 3 of 4 daarop volgende ‘vuurshows’ raakten de kinderen licht in paniek. Alex zat het geheel voortdurend met grote ogen te bekijken (ook als er geen vuur was) en het filmpje bij dit bericht is geschoten op het enige moment dat ze een beetje rustig aan tafel waren. Het eten was echt heerlijk, maar ik vrees dat het nog een paar jaar zal duren voordat we dit nog eens ondernemen…

Hallo herfst!

O, wat hebben we er naar uitgekeken en het is eindelijk zover! De herfst is om de hoek en nu breekt de tijd aan van het zalige weer en ontelbare activiteiten. Temperaturen die schommelen rond de 30 graden, prachtige blauwe luchten, de luchtvochtigheid gaat omlaag, de lucht voelt niet langer heet en plakkerig maar lichtjes koel, af en toe een zachte bries… echt genieten.

Goed bezig met de magnetische blokken.

Dit weekend was de tweede zaterdag van de maand en dan is Roper Mountain Science Center open voor bezoek. Het thema was ‘Back to Nature’ en we waren er al vroeg in de ochtend dus we konden veel zien en doen. Het was ook niet zo druk deze keer, dus de kinderen konden uitgebreid doen waar ze zin in hadden zonder plaats te hoeven maken voor andere belangstellenden. Op de Historische Boerderij hebben ze zich prima vermaakt met water pompen en mais malen. Alex heeft in de houtbewerkingshoek lekker zitten schaven aan een peddel en zijn zakken gevuld met de houtkrullen die er vanaf kwamen. In het oude schoolgebouwtje konden de kinderen mensfiguurtjes maken van bladeren.

In het Symmes gebouw was een lezing over watervallen, waar Rob graag even wilde gaan kijken. In een lokaal daarnaast konden de kinderen lekker puzzelen met speciale puzzels (zoals magneten) en een verdieping hoger was een knutseluitdaging om zelf een beest te maken. Ook was er een activiteit met lichtgevoelig papier en blaadjes. Door de blaadjes op het papier te leggen tussen een stuk karton en een glasplaat in en een minuut aan zonlicht bloot te stellen, is de omtrek van de bladeren op het papier terecht gekomen, iets wat vooral Alex erg fascinerend vond. Voor Nova was de koek toen wel op; met de ‘foto’ achter de rug viel ze acuut in een diepe slaap. Het was dus tijd om huiswaarts te keren.

De uitstapjes naar Roper Mountain zijn echt de moeite waard! De kinderen vinden het erg leuk, er is altijd een ander thema en het is uitdagend voor zowel groot als klein. Spelenderwijs steken de kinderen veel op over geschiedenis, biologie, natuurkunde en scheikunde en daar kunnen we natuurlijk alleen maar tevreden over zijn!

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag