Japans tafelen

Omdat we vandaag precies 12 jaar bij elkaar zijn, zijn we lekker luxe gaan lunchen in een Teppanyaki restaurant. We dachten dat het twee vliegen in een klap zou zijn, want de meeste mensen kennen dit type restaurant wel: de kok komt aan tafel aan een grote grilplaat het (heerlijke) eten live bereiden. Dit gaat met de nodige show en de kinderen hebben doorgaans erg weinig geduld om aan tafel te zitten. Door het entertainment zouden zij geboeid zitten te kijken terwijl wij op ons gemak van een heerlijk hapje genieten.

Tja. Dat lukte dus niet helemaal. Als ‘openingsnummer’ begon de kok met een stevige vlam en Alex vloog daarop van tafel af en Nova zette het op een brullen. Ze wilde direct uit de kinderstoel vandaan. Het kostte de nodige moeite de kinderen ervan te overtuigen dat het echt allemaal veilig was en ze rustig aan tafel konden blijven zitten. Ook bij de 3 of 4 daarop volgende ‘vuurshows’ raakten de kinderen licht in paniek. Alex zat het geheel voortdurend met grote ogen te bekijken (ook als er geen vuur was) en het filmpje bij dit bericht is geschoten op het enige moment dat ze een beetje rustig aan tafel waren. Het eten was echt heerlijk, maar ik vrees dat het nog een paar jaar zal duren voordat we dit nog eens ondernemen…

Rijsttafel

Een paar gerechtjes van onze dis

Af en toe is het leuk om eens flink los te gaan in de keuken, iets wat er natuurlijk niet zo vaak van komt als je twee kleintjes hebt. Desondanks eten we vanavond een heuse Indonesische rijsttafel, volgens oerhollands gebruik, samen met een Belg aan tafel. Veel gerechten kun je een dag of langer van tevoren al maken, en zo lukt het met enige planning om toch een tafel vol verschillende hapjes bij elkaar te krijgen. Om Pedro te bedanken voor zijn hulp met het mulchen afgelopen weekend, eten we vanavond uit zijn favoriete keuken. Gisteren ben ik al begonnen aan een aantal gerechten en als alles straks klaar is, kunnen we smullen van het volgende:

  • smoor daging (stoofvlees in zoet-kruidige saus)
  • sateh babi (varkenssate)
  • roedjak manis (pittige vruchtensalade)
  • nasi goreng
  • sambal goreng telor (eieren in sambalsaus)
  • lapis surabaya (spekkoek)
  • atjar (zoetzure groenten)
  • kroepoek
  • pindasaus
  • gefrituurde uitjes

Met uitzondering van de kroepoek en de uitjes is alles zelf gemaakt, dus ik ben als geen ander benieuwd naar het resultaat. Onze buren, die erbij zouden zijn, zijn geveld door buikgriep, dus hopelijk smaakt het want de komende drie dagen staat er waarschijnlijk hetzelfde op het menu…

Keukenprins

Alex vindt het prachtig als hij tijdens het koken mag helpen in de keuken. Hij sleept er dan een stoel bij, gaat er op staan en zorgt dat hij zo bij het keukeneiland kan om een handje te helpen. Hoewel hij nog maar heel kort geleden verschrikkelijk verwend is door de opa’s en oma’s, zijn we gisteren toch even bij Toys R Us binnengewipt. De winkel gaat verhuizen en houdt nu een verhuizingsopruiming met heel erg scherpe prijzen. Zodoende wilden we toch eens kijken of er misschien een klein keukentje in de aanbieding was, om Alex de kans te bieden in de speelkamer zo veel te koken als hij maar wil.

En tja, er stonden inderdaad verschillende keukens, de een nog groter dan de andere. Maar er was nog een doos over van een leuk keukentje, een goed formaat, niet te groot en niet te klein, waar het nodige vanaf ging en waar Alex zijn hart al aan verpand had nog voordat we het op het wagentje konden leggen. Het kostte nog de nodige tijd om het ding in elkaar te zetten trouwens, twee uur hadden we er voor nodig! Maar nu het ding er staat is Alex een tevreden chefkok en vanmorgen heeft hij al volop ‘soep gekookt’ en ‘thee gezet’. Wie weet wat voor gerechten Nova over een poosje nog allemaal gaat verzinnen!

Gezellig barbecueen

Sinds Rob voor zijn verjaardag een barbecue heeft gekregen, hebben we al aardig wat keren ‘buiten de deur’ gegeten. Nu Vicki en Daniel op het punt staan om naar Virginia te verhuizen (sterker nog, Daniel zit er al) hadden we Vicki en Emma vorige week een keertje uitgenodigd om lekker mee te komen eten. Zo konden we bovendien een verjaardagscadeautje aan Emma geven, die eerder in de week 4 jaar was geworden.

Na het eten doken de kleintjes nog even de tuin in om zich moe te spelen. Ze wilden allebei graag in de nieuwe auto van Alex en op de driewieler, het liefst tegelijk natuurlijk.

BBQ

Het ruikt al goed!

Rob heeft voor zijn 36ste verjaardag van mijn ouders een barbecue gekregen, een lekker grote Amerikaanse grill waar, als je wilt, 18 hamburgers tegelijk op passen. Zo bont zullen we het wel niet snel maken, maar we hebben gisteravond de grill voor het eerst in gebruik genomen met wat andere hapjes. Het apparaat werkt op propaangas en dat gaat volgens een heel handig inwisselsysteem: je koopt eerst een leeg tankje en dat kun je vervolgens bij elk verkooppunt van deze tanks omwisselen voor een volle. Je krijgt dus steeds een andere tank mee.

Rob en Jos hebben afgelopen maandag het hele ding in elkaar geschroefd, een mooi klusje voor een zeer regenachtige dag. Gisteren hebben ze het apparaat moeiteloos aan gekregen, het lijkt er dus op dat alle onderdelen op de goede plaats zitten. Het was gisteren 34 graden dus prima weer voor een etentje in de buitenlucht! Gelukkig kwam er een onweersgebied overwaaien, dat voor veel bewolking zorgde en daarmee de verschroeiende hitte van de zon blokkeerde. Het was daardoor heel aangenaam buiten en we hebben met smaak gegeten. Echt voor herhaling vatbaar!

Een vleugje Holland

De enige echte: waarin je lepel rechtop blijft staan

Het is echt winterweer de laatste tijd, ’s nachts vriest het en overdag is het weliswaar open en zonnig weer, maar er staat een stevige en koude wind waardoor het buiten niet zo best toeven is, althans niet voor erg lange tijd. Typisch weer voor stevige kost!

Vandaag heb ik dan ook een flinke pan erwtensoep gemaakt. Daar moesten we best nog moeite voor doen, want knolselderij is hier bepaald geen algemeen voorkomend ingredient. Gelukkig hadden ze het bij de sjieke supermarkt Publix wel (zo’n 20 minuten rijden bij ons vandaan) en zodoende hebben we ons vanavond tegoed kunnen doen aan een mooie kom snert. Alexander vond het trouwens maar niks, hij haalde na een hap z’n neus op voor de rest.

Zoete zaligheid!

Om in de juiste sfeer te blijven, heb ik ook een lekker Hollands dessertje gemaakt: poffertjes! Dat gaf me de kans om mijn nieuwe poffertjespan te proberen. Het recept haalde ik uit het boek ‘Kook Ook’ dat ik nog van mijn moeder cadeau heb gekregen toen ik op mezelf ging wonen, de pan heb ik van mijn schoonouders gekregen. Op deze manier zaten onze ouders vanavond een beetje bij ons aan tafel. Overigens vond Alexander de poffertjes uitstekend te pruimen: hij heeft er wel vier of vijf opgesmuld en de enige reden dat het er niet meer waren is omdat hij er daarna geen meer van ons heeft gekregen…

Ik kan het zelluf

Nu Alexander ruim 8 maanden is en een heus persoontje begint te worden, krijgen we te maken met dingen die hij duidelijk wel en niet wil. Qua eten zijn we erachter dat hij het liefst verse dingen eet en hij kan ook heel goed onderscheid maken tussen wat papa en mama eten en wat hij zelf op zijn bord heeft liggen. Tot voor kort ging dat nog wel, maar inmiddels bestaat er een duidelijke wens om te eten wat de pot schaft. Als de borden op tafel komen, zie je hem kijken en controleren of we wel allemaal hetzelfde voor ons neus hebben.

En dat niet alleen, Alex wil bovendien een eigen lepel. Zelf scheppen, hoera! Natuurlijk ontbreekt het de kleine mop nog aan de nodige motoriek en coordinatie, maar we boeken vooruitgang. Dat het daarbij af en toe een flinke rommel wordt nemen we dan maar voor lief.