De hele zomer lang zijn er in de bibliotheken om ons heen allerlei activiteiten en zo komt het dat we plotseling ook in onze eigen bieb te vinden zijn, waar op dinsdag, woensdag EN donderdag iets te beleven valt. Elke dinsdagochtend doen we ‘iets wetenschappelijks’ met Ms Heather. Vandaag was het thema ‘citroen’.
Allereerst hebben we een onzichtbare inkt gemaakt met citroensap en water en met een wattenstaafje geschreven en getekend op een vel wit papier. Nadat het opgedroogd was, konden we er thuis de fohn tegen zetten en voila! Het citroensap verkleurde bruin en de ‘geheime boodschap’ werd zichtbaar!
Het tweede experiment vandaag was het mixen van baksoda met afwasmiddel, tot je een mooi papje had. Nadat alles gemengd was, moest er een flinke slok citroensap bij en hoppa, de boel ging vervolgens flink aan het schuimen! Dat was natuurlijk erg spectaculair en de kinderen wilden het thuis direct herhalen. Zo gezegd, zo gedaan, met het onderstaande filmpje als resultaat. Tijdens het experiment ging het plotseling even regenen, waardoor het filmpje een onverwachte wending neemt.
Eind mei, toen het schooljaar afgelopen was, hebben we de kinderen direct ingeschreven voor het Summer Reading Program in de bieb. Dit organiseren ze elk jaar en het is een hulpmiddel om kinderen tijdens de zeer lange zomervakantie bezig te houden, niet alleen om de verveling te bestrijden, maar zeker ook om opgedane kennis niet kwijt te raken (een bekend probleem van de 3-maanden durende zomervakantie) en beter nog, om nieuwe kennis op te doen.
Nova heeft een boek en een mooie tas, Alex een certificaat, een medaille en ook een leuk boek.
We doen het zomerprogramma al vanaf dat Alex een jaar oud was en het is altijd weer een succes. Het thema is dit jaar ‘Fizz Boom Read’ dus het geheel heeft een vrolijk, wetenschappelijk tintje. Er worden vreselijk veel dingen georganiseerd bij alle bibliotheken in de buurt rond dit thema en we hebben al de nodige bezoeken aan de bieb gedaan. We hebben gezien hoe geluidsgolven zichtbaar werden gemaakt (met een zelfgemaakte smurrie op een luidspreker met een vette beat), we hebben ‘slime’ gemaakt, raketten gevuld met gekleurd zand, de Critter Keeper bezocht (in een stampvolle zaal kwam een man met bakken vol interessante beesten uitleggen wat er aan elk dier zo bijzonder was) en een professionele verhalenvertelster vertelde een aantal fabels, opgeleukt met ongebruikelijke instrumenten en het enthousiasme van de kinderen in de zaal.
Gisteren hebben we onze ingevulde formulieren alweer ingeleverd. Het programma (en de bijbehorende activiteiten) lopen nog de hele maand juli door, maar Alex en Nova waren er erg op gebrand om hun ‘prijs’ op te halen. Vooral Alex wilde het graag, want hij doet dit jaar voor het eerst als ‘zelfstandige lezer’ en daarvoor krijg je o.a. een heuse medaille! Nova valt nog in de voorlees-categorie, maar ze had haar 50 stickers (EEN voor elk gelezen boek) na twee weken al allemaal opgeplakt. Natuurlijk lezen we Alex nog steeds erg veel voor, iets waarvan hij enorm geniet, maar zoetjesaan begint hij het zelf ook onder de knie te krijgen. De afgelopen weken heeft mama met hem woordjes geoefend en simpele boekjes gelezen en voila, vier weken later leest hij, op een eenvoudig niveau, bijna zelfstandig. Dat zal hem straks mooi van pas komen als hij naar Kindergarten gaat!
De twee ukken mochten ook een boek uitzoeken als beloning voor hun harde werk en ze hebben allebei een boek van Elephant & Piggie uitgezocht, erg leuke boekjes van een Amerikaanse kinderboekenschrijver (met Nederlandse ouders), Mo Willems. Die zijn niet alleen ontzettend leuk, maar precies op het goede niveau voor Alex om zelfstandig te lezen. Kun je je nog herinneren dat we de geboorte van kleine Alex aankondigden? Dat hele kleine kindje is inmiddels oud genoeg om zelf te lezen. Hoe is het mogelijk!?
Onze kinderen zijn dol op boeken en elke avond moet er absoluut voorgelezen worden voor het slapen gaan. Als mama niet snel genoeg is, begint Alex dan maar zelf. Een favoriet boek is dat van Pete the Cat en Alex heeft het al zo vaak gehoord dat hij zijn zusje het boek helemaal zelf kan voorlezen!
De zomer is misschien nog niet officieel begonnen, maar toch al enige tijd in volle gang. We hebben de lente maar heel even gezien, het ging al snel van midden twintig naar in de dertig en op een verdwaalde dag na kijken we iedere dag hoe het kwik de 34 haalt. Uitstekend weer voor waterpret dus. Bij een sportwinkel in de buurt heb ik een zogenaamde Slip ’n Slide gevonden, een soort waterglijbaan die je in het gras legt. Je koppelt de tuinslang eraan en tadaah… dikke pret. De kinderen vinden het in ieder geval prachtig!
Vorig jaar in november is Nova gestart met balletlessen. Juf Lauren komt ervoor naar haar kinderdagverblijf, waar Nova elke ochtend enkele uurtjes naar toe gaat. Vanaf de eerste keer was het een grote hit, sterker nog, het is nog altijd Nova’s hoogtepunt van de week. Het is wonderlijk hoe goed de kleine dreumes al meedoet en de vele verschillende passen onthoudt en niet te vergeten, ook thuis opvoert. Ze heeft er reuze lol in en dat straalt er vanaf.
Hier is ze net over de schrik heen.
Na enige tijd werd Alex aangestoken door haar enthousiasme. Gevraagd wat voor een activiteit hij wilde doen nu dat de zwemlessen zijn komen te vervallen (het Swim Center is afgebroken nadat de gemeente geen subsidie meer wilde verlenen), koos hij direct voor dansles. Zo gezegd, zo gedaan. Elke dinsdagmiddag gaan we naar de dansstudio van juf Lauren waar hij een uur lang de grootste lol heeft samen met zo’n 7 andere kindjes.
Dit weekend hadden beide kinderen hun ‘dans recital’, een speciaal moment waarop ouders en andere belangstellenden mogen komen kijken wat hun kleintjes allemaal geleerd hebben de afgelopen tijd. Voor Nova was dit op vrijdagavond en voor Alex op zaterdagmorgen. Nova was heel opgetogen dat ze zomaar op vrijdag mocht dansen. Gehuld in haar balletpakje en met haar ‘special shoes’ aan, togen we naar de dansstudio…
We waren royaal op tijd maar toch stond alles al bijna vol. De dansruimte was stampvol met ‘publiek’ en buiten dat waren er ook veel onbekende kindjes van een ander dagverblijf. Nova klapte meteen dicht, ze wilde niet meer. Toen de juf vertelde dat ze een les zou doen zoals ze normaal doet, dachten we dat ze wel zou ontdooien, maar Nova bleeft stokstijf staan. Alex ging naar haar toe en bracht haar naar haar plaatsje toe. Daar fluisterde Nova juf Lauren iets in het oor en zij vroeg vervolgens of Alex nog bij zijn zusje wilde blijven staan en meedoen. Alex knikte en onder veel ‘oeh’ en ‘ahh’ van het vertederde publiek ging hij opnieuw bij Nova staan.
Tijdens de recital van Alex maakt Nova gebruik van een herkansing…
De les begon en Alex deed prima mee. Nova niet, zij bleef staan en bewoog niet. Het was duidelijk dat ze helemaal onthutst was. Toen alle kinderen moesten gaan zitten en ze bleef nog steeds staan, zette Rob haar zachtjes op de grond. Dit was de spreekwoordelijke druppel en Nova barstte in tranen uit. Ze bleef een poosje bij mama en keek toe. Na verloop van tijd leek ze meer te ontspannen en kwam er een oefening waarvan ik weet dat ze die erg leuk vind. Alle kindjes moesten eerst met hun rug tegen de muur gaan zitten en toen ik vroeg of Nova erbij wilde, knikte ze. En jawel, ze liep er naar toe, zette zich en haar gezicht klaarde ineens op. Ze was over de schrik heen en deed de rest van de les mee. Alex gaf er niet veel later de brui aan, het was tenslotte ook niet zijn groep.
Tijdens het resterend half uur hebben we gelukkig nog vrolijke beelden kunnen maken. En toen we op zaterdagmorgen terug gingen voor het optreden van Alex, was ze opnieuw helemaal opgetogen dat ze mocht dansen. We legden haar uit dat het nu de beurt aan Alex was en dat ze mocht kijken vandaag, maar niet meedoen. Desondanks wilde ze perse haar balletschoenen aan. Het optreden van Alex was voor een veel knusser publiek, alleen de kinderen van zijn groep en de ouders en familie die was gekomen, nog niet de helft van de avond ervoor. Toen de kinderen hun plaatsen innamen, ging Nova er gewoon bijstaan en juf Lauren betrok haar er direct bij. Er was geen houden meer aan, Nova deed mee en dat was dat.
Ze kunnen zo lief zijn samen
Alex deed heel goed zijn best tijdens de voorstelling en maakte indruk! Ongelooflijk hoe veel hij in de afgelopen maanden geleerd heeft. Behalve dans leert hij ook nog eens tapdans en hij kan als geen ander een mooie ‘tap’ uit zijn schoen krijgen. Van schroom was geen enkele sprake en Nova was in deze groep de kleinste maar zeker niet de minste. Na het optreden kwam er een oma naar mij toe die vertelde dat ze zo van onze kindjes genoten had. Ze lieten zich ook weer van hun beste kant zien, lief naar elkaar, behulpzaam en tijdens het wachten hielden ze elkaar vast. Bij de vrije dans dansten ze samen, heel leuk om te zien.
Na afloop waren er snacks en drankjes en dat lieten de kleintjes zich goed smaken. Enkele andere kinderen kwamen er bij zitten en zo hadden ze het heel gezellig. Voor Nova gaan de lessen tijdens de zomervakantie gewoon door en Alex kan, als hij wil, vrij binnenlopen op bepaalde momenten voor schillende typen dansles. Er zijn zelfs enkele danskampen als hij zou willen! Voorlopig zullen de dansschoentjes dus nog wel regelmatig tevoorschijn komen.
Tegen onze verwachtingen in is Nova vandaag toch ‘goedgekeurd’ voor haar ingreep morgen! De albuterol heeft in de afgelopen 24 uur goed werk verricht en het hoesten aanmerkelijk verbeterd, zodat haar longen goed klonken en er geen zorgen hoeven te zijn. Morgenvroeg om 6.30 moeten we ter plaatse zijn. Vrienden hebben aangeboden om op Alex te passen terwijl we daar zijn, dus dat is alvast een zorg minder. We zullen morgen een update plaatsen zodra dat lukt.
In eerste instantie ziet ze het nog wel zitten
Update: Het was dinsdag al vroeg dag, want we moesten ons om 6.30 melden bij de Ambulante Zorg. Nova was als tweede aan de beurt en dus moesten we vroeg aan de bak. Om 5.40 ging de wekker; we hadden alles al zoveel mogelijk klaargezet zodat we vlot de deur uit konden. Om 6 uur ’s morgens stond Alex bij buren voor de deur. Alex vond het reuze leuk en was zodoende klaarwakker. Ook Nova was uitgeslapen en ze keek met belangstelling toe hoe broerlief werd afgezet.
Al voor half zeven waren we bij de Ambulante Zorg, maar we kenden het nog van de vorige keer en hoefden niet te zoeken, dus alles ging vlot. Rond 10 voor 7 lag Nova in het ziekenhuisbed en het circus kwam op gang. Bloeddruk meten, temperatuur, gewicht, controlevragen, de hele santekraam. De procedure werd vanuit diverse standpunten met ons doorgenomen, met de verpleging, met de anesthesie en de KNO arts zelf. Nova begon goedgemutst aan het proces maar naarmate de tijd vorderde, kreeg ze duidelijk bedenkingen. Toen het eenmaal tijd was om onder het mes te gaan, snikte ze zielig en wilde ze niks liever dan eten en naar huis toe. Ach gossie.
De ingreep zou ongeveer 20 minuten duren maar dat werd een beetje langer. Later hoorden we dat dat niet aan de arts lag, maar dat men veel moeite had gehad om het infuus aan te leggen. Nova is nog zo klein en ze konden nauwelijks een ader vinden. We zagen dan ook dat ze wel een keer of 8 geprikt hadden voordat het gelukt was (Nova’s handen en armpjes zitten vandaag dan ook onder de blauwe plekken). Dat de neusamandelen zijn weggehaald bleek een goede stap, de arts zei dat ze gigantisch waren en hij was danig onder de indruk. Ook haar keelamandelen zijn erg groot, zei hij al, maar ze is nog erg klein om die ook nog eens weg te halen.
Bijkomen gaat niet vanzelf
Toen de narcose begon uit te werken, mochten we Nova weer zien. Bij mama op schoot mocht ze verder wakker worden. De verwachting was dat dat 20 minuten zou duren; in plaats daarvan werd het meer dan een uur. Op den duur kreeg ze een zuurstofmaskertje op om het proces wat te bespoedigen, maar zelfs dat hielp niet erg. Van het ene op het andere moment was ze dan toch bij haar positieven en begon ze te drinken. Ze had morfine gekregen dus over pijn hoorden we nog niks. Het infuus zat nog wel in haar arm en daar was ze niet zo happy mee. Het was dan ook een hele opluchting toen dat eenmaal werd verwijderd.
Tegen half elf mochten we dan toch eindelijk naar huis. Nova leek wakker en goedgeluimd. In de auto viel ze al weer snel in slaap en eenmaal thuis heeft ze nog tot 14.00 op de bank liggen slapen! Dat zijn we niet gewend van onze meid. Eenmaal wakker hebben we samen een film gekeken en daarna is ze gaan spelen. Met behulp van een pijnstiller ging, en gaat, het haar heel goed. De grootste uitdaging zal zijn dat ze zich voorlopig een beetje koest moet houden, wat ook niet makkelijk is als je broer je voortdurend uitdaagt. Gelukkig is het weer allemaal achter de rug en nu hopen we maar dat het op lange termijn positieve gevolgen heeft.
Helemaal genieten van haar feestje en lekker gegiecheld met Sarah.
Pats, boem en ineens is het zover: Nova is 3 jaar oud! Wanneer het precies gebeurd is, weten we niet, maar dat ienie mienie baby-meisje is nu een peuter van formaat, met een krachtige eigen wil en een grote liefde voor alles wat met prinsessen te maken heeft. Haar grote broer heeft er af en toe heel wat mee te stellen en niemand gelooft dat, want zodra we hier de deur uit gaan is ze poeslief, behulpzaam en zeer welgemanierd.
Dat kwam goed van pas afgelopen zaterdag, toen we haar eerste, echte verjaardagsfeestje vierden bij East Main Arts, een schildersatelier waar je ook verjaardagsfeestjes kunt organiseren. We hadden in totaal 11 kindjes die allemaal kwamen schilderen en we waren heel benieuwd hoe dat zou gaan met een hoop peuters en kleuters. De tafels stonden klaar, er waren speelruimtes om de ukkies bezig te houden tussen de bedrijven door en wij hadden eten meegebracht voor groot en klein. De verjaardagstaart werd nog even een spannend verhaal, maar we hadden uiteindelijk alles precies op tijd klaar staan en alle gasten waren gekomen.
Een prachtige jurk cadeau gehad!
Na een tijdje spelen en met mooi gelakte nageltjes zaten de kinderen uiteindelijk om de schilderstafel heen. De meisjes kregen allemaal een kroon, de jongens hadden diverse onderwerpen zoals een step, auto of zeilboot. Ze kregen allemaal een schort om, een bakje met kleuren verf en kwast in de hand. Na enkele instructies van mevrouwen Ellie en Amy mocht er dan geschilderd worden en dit ging verrassend goed! De kleintjes amuseerden zich prima, en er werd eigenlijk behoorlijk netjes gewerkt. De meisjes kregen nog pailletjes om in de verf te drukken, de jongens waren op dat moment klaar en in de speelruimte om gek te doen met een of andere buis die ze cadeau hadden gehad (in plaats van de kroon en staf die de meisjes hadden gekregen).
Terwijl de kunstwerkjes lagen te drogen, gingen alle kindjes aan een ronde tafel zitten, Nova op een speciale prinsessenstoel, en was het tijd voor taart. We hadden Mrs. Dixon weer een taart laten maken en ze had er iets moois van gemaakt met een kroon van suikerwerk. Nova had nog moeite om de kaarsjes uit te blazen maar gelukkig kwam papa te hulp. Ze genoot van het verjaardagslied en al haar vriendjes om zich heen en heeft heerlijk van de taart gesnoept en alle andere dingen die er nog te eten waren. Na nog meer spelen was het tijd voor cadeaus. Ellie en Bella waren erg behulpzaam met het helpen openen van de cadeaus; Nova besefte maar half dat al die mooie dingen voor haar zijn. En zo kwam er zoetjesaan een eind aan de festiviteiten. Alle kinderen kregen een zakje mee naar huis met wat lekkernijen en speeltjes erin en wij keerden huiswaarts met een auto vol speelgoed en wat er van het eten nog over was. Nova viel al snel in slaap, het is toch een behoorlijk emotionele belevenis voor zo’n dreumes. Maar wat heeft ze het naar haar zin gehad!
Ook prinsessen Elsa en Anna en ballerina Barbie zijn aan het kasteel toegevoegd
En ja, we hebben het wel al gevierd, maar echt 3 is ze pas op 1 april. De verjaardagskaarten komen een voor een binnen en ze glundert helemaal als ze weer zo’n kleurige envelop open maakt. Op zondag hebben we met opa en oma het ‘grote’ cadeau uitgereikt, een Disney prinsessenkasteel met 7 prinsessen erbij (Assepoester, Ariel, Belle, Sneeuwwitje, Merida, Tiana en Rapunzel) en zelfs Prince Charming. Nova is een echte poppenmoeder en sloot de prinsessen en hun kasteel direct in haar hart. Nadat ze eerst volop met het kasteel gespeeld had, zette ze Ariel en Tiana op een stoel aan de tafel in de speelkamer en speelde ze ‘picnic’. Ik denk dat het tijd wordt dat we met Nova eens een theekransje gaan doen met haar serviesje!
Dinsdag is onze meid dan officieel 3 en gaat ze trakteren op school. Dan is ze nog een keertje jarig en er staat een grote doos met zakjes chips klaar. Alex is alvast heel bezorgd dat er misschien wel niks voor hem overblijft. Maar hij heeft niks te mopperen, want ook hij heeft een cadeautje gehad: een Lego Trash Chomper uit de Lego Movie, die hij overigens bijna volledig zelf in elkaar heeft gebouwd, ook al is de leeftijdsindicatie van 8 tot 14 jaar. Het was kortom een feestelijk weekend bij ons thuis!
Enige tijd geleden, tijdens een bezoek aan de pediater, merkte Nova’s dokter op dat haar buisjes aan het loskomen waren. Toen we een paar weken daarna bij de KNO arts waren voor een controle, bevestigde deze dat beide buisjes uit haar trommelvlies waren gekomen en diep in de gehoorgang lagen. Hij wilde dat we een timpanogram lieten maken, omdat hij dacht dat er vocht achter haar trommelvliezen zat. Dit bleek inderdaad zo te zijn. Het plan van aanpak was om na 6 weken terug te komen en een nieuw timpanogram te maken, zodat we konden zien of het vocht er nog zat, was opgelost of was verergerd.
Welnu, die 6 weken zijn voorbij gegaan en afgelopen maandag zat Nova weer in de stoel van de KNO arts. Het vocht achter haar trommelvliezen zat er nog en dus is het beste plan om opnieuw buisjes te laten zetten. Maar daar blijft het niet bij, want deze keer worden ook haar neusamandelen verwijderd. Deze staan in relatie tot de buis van Eustachius en kunnen veelvuldig zorgen voor oorontstekingen. Bovendien heeft Nova problemen met haar ademhaling en erg vaak last van (langdurige) verkoudheden, iets wat hopelijk opgelost kan worden door de neusamandelen weg te nemen. Wanneer het plaats moet vinden is nog niet duidelijk, maar het wordt wel een iets stevigere ingreep dan de vorige keer. Die arme meid…. maar hopelijk heeft ze daarna niet meer zo veel last van de typische winterkwalen!
Ik zou kunnen doen alsof de onderstaande filmpjes gisteren gemaakt zijn, maar de kans bestaat dat jullie me niet zullen geloven. Dus we zeggen het maar eerlijk: het eerste filmpje is 2 weken oud, het tweede een week en het laatste is van afgelopen weekend. Veel kijkplezier!
Peperazzi Blog 