Met onze prinses op pad

Gisteren was Alex met Rob een middag uit naar de monster trucks in Greenville (en daar moet hij dus zelf maar een blog over schrijven). Nova wilde ook graag mee, maar omdat het zo’n verschrikkelijke herrie is, wisten we niet of het voor haar al zo geschikt is. Ze was echter vreselijk teleurgesteld dat ze niet met papa en Alex mee mocht en om dat te compenseren ben ik een middagje met haar op pad geweest.

De prinses en de monster truck fan bij elkaar.

Het was nog steeds berekoud (een maximumtemperatuur net rond het vriespunt) dus we moesten het binnen zoeken. In het overdekte winkelcentrum in Spartanburg zijn we eerst een lekker koekje gaan halen bij Great American Cookie. Ik had haar ook beloofd een prinsessenjurk te zoeken, dus we zijn wat typische kinderwinkels ingegaan op zoek naar iets super-meisjesachtigs. By Gymboree vonden we uiteindelijk een, hoe kan het ook anders, roze tutu waar ze zeer mee in haar nopjes is. Met een tutu kunnen we elke willekeurige outfit omtoveren in een prinsessen-outfit, want zolang ze maar een rokje met roesjes heeft, waant ze zich royalty.

Elders in het winkelcentrum heb ik haar een keer op de Spider Jump laten springen, waar je in een tuigje wordt gehesen zodat je daarna, vastgeklikt aan dikke elastieken, op een trampolinekussen heerlijk kunt stuiteren. Ik was benieuwd wat ze zou doen: wel of niet leuk? Maar niet gevreesd, ze vond het vanaf de eerste seconde fantastisch en de springtijd was veel te snel om. Weer een hele ervaring rijker!

Niet getreurd, de hoofdactiviteit moest nog komen. We gingen nog een keertje naar de bioscoop om voor de tweede maal Frozen te bekijken, de geweldige Disney film over maar liefst twee prinsessen, Elsa en Anna, welke poppen ze beide heeft. Ook de tweede keer maakte veel indruk. Voor wie niet bekend is met de film zal ik het verhaal niet verklappen, maar hieronder vind je ‘Let It Go’, het uitgekiende meezingnummer dat ook genomineerd is voor een Oscar en dat een goed beeld geeft van de indrukwekkende animatie. Nova weet overigens precies op welk moment de jurk van Else verandert wanneer we dit liedje in de auto beluisteren.

Even na 18.00 waren we weer thuis waar ervaringen uitgewisseld moesten worden. Alex vertelde over zijn middag en Nova over de hare. Maar ze waren vooral blij om elkaar weer gewoon te zien!

Vandaag moest Nova natuurlijk haar nieuwe tutu aan en Alex een monster truck trui en samen hebben ze een stukje gezongen van het liedje ‘In Summer’ uit Frozen. Je moet misschien eerst het origineel even horen en daarna naar Alex luisteren (en later ook Nova). Hij doet het voorzichtig maar hij zingt de tekst goed na. Tussen de monstertruck-rock muziek door, heeft hij blijkbaar ook nog oor voor Broadway.

Dansen

Over het algemeen kunnen we zeggen dat Nova de kleine schaduw van Alex is. In alles doet ze hem na! Maar een enkele keer zijn de rollen omgedraaid. Alex is aangestoken door het dans-enthousiasme van Nova en wil ook graag op les. Zodoende stonden we vanmiddag voor de deur van de dansstudio van Nova’s dansjuf voor een proefles. En ik was heel benieuwd wat het zou worden!

Even kijken hoe de juf het doet.

Nova was natuurlijk mee en herkende de juf direct, dus de eerste vraag was of Nova met dezelfde les kon meedraaien. Ik vermoedde dat ze er weinig begrip voor zou hebben als ze moest wachten terwijl Alex lekker bezig was en aangezien de les een uur duurt, is het ook wel lang wachten voor een peuter. Gelukkig was het geen enkel probleem en mocht ze deelnemen. Dat kwam goed uit, want ze had haar nieuwe balletjurk en haar dansschoentjes al de hele dag aan.

Juf Lauren begon stipt aan de les en het was al snel duidelijk dat Alex het erg leuk vond. Samen met Nova luisterde hij aandachtig en volgde de aanwijzingen prima op! Menigmaal heb ik hem breeduit zien lachen. Ik heb het hele uur foto’s en filmpjes gemaakt want het was echt genieten en lachen om die twee! Helaas moesten de ouders buiten de ruimte wachten en kon ik alleen door een raampje, waar ook nog eens luxaflex voor hingen, kijken, dus dat maakt de kwaliteit van de foto’s een beetje minder. Maar hopelijk spreken de beelden boekdelen en snap je waarschijnlijk wel dat hij volgende week dinsdag weer terug in de dansstudio is!

Tot je ellebogen

Vandaag hebben we even geprofiteerd van het mooie weer. Gisteren was het warm maar nat en morgen duikt de temperatuur weer omlaag en krijgen we misschien (natte) sneeuw, dus dan komen we waarschijnlijk ook niet buiten. Vanmiddag was het goed weer voor een projectje dat ik al een tijdje wilde doen: scheerschuim spelen.

Knoeien… wat is er nu leuker dan dat?

Het idee is heel simpel: spuit een berg scheerschuim op een tafel en laat de kids hun gang gaan. Zo gezegd, zo gedaan en wat een verrassing: ze vonden het prachtig. Het schuim was zo lekker zacht, het rook lekker en je kon er van alles mee maken. Het is een idee dat ik op de school van Nova geleerd heb. Blijkbaar doen juffen dit vaak aan het eind van de dag omdat het de tafels zo fijn schoonmaakt. En ik moet zeggen, de tafel van Alex en Nova die ik voor deze activiteit gebruikt heb, is er mooi van opgeknapt!

Zoals te verwachten was, werd het een grote bende en kon ik de kinderen amper terugvinden onder de zeep, maar ze hebben er lol in gehad en dat is het belangrijkste. Voor de kosten hoef je het niet te laten, het heeft ongeveer 50 dollarcent gekost. Maar het vergt wel enige inspanning met opruimen…. kleertjes uit, tafel afsoppen en kinderen in bad, want het schuim zat tot in hun haren!

Bounce, bounce, bounce!

He, he, eindelijk is het dan zover! Het verjaardagscadeau dat Alex van papa en mama en opa en oma Eindhoven heeft gehad, mag uit de doos gehaald worden. Het is een opblaasbaar springkasteel voor in de tuin en het weer werkte afgelopen week (niet geheel onverwacht) absoluut niet mee. Eerst recordbrekende vrieskou, daarna een natte moesson, maar vandaag liet de zon zich zien en werd het lekker 15 graden. Na wat boodschappen hier en daar was het achter in de tuin lekker genoeg om de kinderen hun gang te laten gaan.

We waren benieuwd hoe lang het zou duren voor de hele constructie springklaar was en heel verrassend valt het reuze mee! In minder dan 2 minuten is het hele gevaarte opgeblazen en klaar voor twee zeer ongeduldige kinderen. Bekijk het filmpje eens en zeg dan zelf: is dat geen GEWELDIG verjaardagscadeau?

Hoe het eindigde en weer begon

Hop, hop, fietsen maar!

Gisteren was het Oudjaar en de kinderen waren er stellig van overtuigd dat ze tot het vuurwerk zouden opblijven. Vooral Alex, want die snapt een heel klein beetje wat tijd is en welke vormen het allemaal heeft, maar hij begrijpt vooral dat na december januari weer begint. En nog belangrijker, dat zijn verjaardag op 6 januari is! ’s Middags is hij zelfs 5 minuten op zijn bed gaan liggen, waarna hij naar beneden kwam en zei: “Mama, ik heb een klein slaapje gedaan dus nu kan ik heel lang wakker blijven.”

We zijn ’s middags met de kinderen naar de speeltuin geweest en hebben hen daar laten spelen en fietsen, dus flink moe gemaakt. Na een late maar heerlijke lunch bij de Copper River Grill viel Nova in slaap in de auto en bleef maar liefst meer dan 3 uren slapen. Tegen de tijd dat ze wakker werd, had ik een buffetje klaargezet in de keuken en poffertjes gebakken. Met een bakje vol lekkere hapjes zaten zij en Alex op de bank naar Transformers te kijken, een spannende film over robots die auto’s kunnen worden.

Met lekkere hapjes het nieuwe jaar in

Toen de film om 21.00 afgelopen was, zijn we naar buiten gegaan om sterretjes af te steken. En net zoals voorgaande gelegenheden (vorig Oudjaar en afgelopen 4 juli) hadden we de nodige moeite om de zaak aan het branden te krijgen. De aansteker was zo goed als leeg, we hebben geen lucifers en met behulp van een theelichtje dat we nog net aan het branden kregen, hebben we met veel moeite de sterretjes afgestoken. Voor papa werd het een principekwestie, de kinderen waren de kou al snel moe en wilden terug naar binnen.

We waren net op tijd voor het begin van de volgende film: De Hobbit. Alex hield het nog eventjes vol maar tegen tien uur ‘deed hij net alsof hij ging slapen’. Natuurlijk duurde het niet lang of de kleine man was in dromenland. Met de lange dut van Nova eerder op de dag, was het een verrassing dat ze om 11 uur ook in slaap sukkelde. We hadden zeker gedacht dat ze het tot middernacht zou redden! Ook voor papa werd het moeilijk om klokslag 12 te halen, dus toen de vuurpijlen op de eerste tellen van het nieuwe jaar de lucht in gingen, hebben we elkaar een goed Nieuwjaar gewenst en was het simpelweg bedtijd voor iedereen!

Afsluiters

In Nederland zitten veel mensen nu te kijken naar een Ouderjaarsconference, met een hapje op tafel en een glaasje bruis in de koelkast voor wanneer de klok zijn laatste slag in 2013 voltooid heeft. Wij hebben nog wat langer te gaan en hebben nog wat tijd om opgeruimd het nieuwe jaar in te gaan. Zodoende verzamelen we in dit bericht de laatste beelden van het jaar.

Kerstochtend viel bij ons op de 24ste dit jaar, omdat we de dag erna van huis zouden zijn en we de kinderen de gelegenheid wilden geven om met hun nieuwe speelgoed te spelen. Er lagen ‘enkele’ pakjes onder de boom…

Ook de kerstsok aan de schoorsteenmantel had nog een paar verrassingen in petto.

Alles eindelijk uitgepakt? Tja, waar moet je mee beginnen? Dan maar alles tegelijk!

Tijdens de vakantie zijn we nog eens naar het kindermuseum in Rutherfordton gereden, waar het podium en de verkleedkleren grote smaakmakers waren:

Tot volgend jaar!

Poppenmoeder

Nova is erg lief voor haar poppen en dat geldt ook voor de prinsesjes van Lego. Gisteren was ze druk in de weer met de popjes, vooral met instoppen in bed. Er komen hele verhalen bij kijken, niet altijd even duidelijk, vooral niet als je niet gewend bent om naar Nova’s gezellige mix van Engels, Nederlands en peutertaal te luisteren, maar ze heeft zich inmiddels ontwikkeld tot een aardige spraakwaterval met een levendige verbeelding.

Grande jetée

Het is de tweede maand van Nova’s balletlessen en oh, wat heeft ze er lol in. Gisteren was het weer zover en ik kon het niet laten, ik wilde zo graag eens even kijken hoe ze het deed! Dit had ik bewust nog niet eerder gedaan omdat ze, als ze mama ziet, weet dat het tijd is om naar huis te gaan en ik vermoedde dat ze haar les niet zou willen afmaken als ik vroeg binnen kwam, of in de war zou raken als ik weer weg ging zonder haar mee te nemen.

Is het al mijn beurt?

Even voor 10.00 kwam ik binnen bij de school om eens te kijken en wat was ze geconcentreerd bezig! Vol overgave was ze de pasjes van de juf aan het volgen. Dat wil zeggen, tot ze mama zag. Ze rende naar me toe en dacht dat ze naar huis ging. Ik legde haar uit dat mama kwam kijken hoe Nova mooi aan het dansen was en hoewel ze knikte, kwam het pruillipje al snel tevoorschijn. De assistent-juf begeleidde Nova terug naar haar plaats en ik had mijn camera klaar.

Maar… onze ballerina stond bewegingloos met haar verdrietige gezicht en deed niets meer. De juf snapte het niet, ze was immers zo goed bezig geweest! Ik snapte het natuurlijk wel, want dit was precies de reden dat ik nog niet eerder was gaan kijken. Het duurde even, maar nadat werd overgegaan tot een nieuwe oefening waarbij de meisjes om de beurt een grande jetée over een knuffelbeest moesten maken, kwam Nova’s lach weer terug. Ze vond het een leuke oefening en deed volop mee. Gelukkig heb ik dat nog net kunnen filmen voordat het tijd was om Alex te gaan halen. Dus geniet maar van de beelden, want het zal wel even duren voordat ik dit nog eens probeer (helaas).

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag